Απάντηση στην αμφισβήτηση η «Περισσότερη Ευρώπη»

Από την είσοδο της χώρας µας στην τότε ΕΟΚ, το 1981, έχουν περάσει πολλά χρόνια. Πρoσωπικά, όταν ο Κωνσταντίνος Καραµανλής υπέγραφε τη συµφωνία ένταξης στην Κοινότητα, ήµουν αγέννητος. Οπότε, από τον ερχοµό µου στον κόσµο και µέχρι σήµερα η ζωή µου εξελίχθηκε µέσα στο πλαίσιο του Ευρωπαίου Πολίτη.

Δυστυχώς, για πολλά χρόνια οι ευρωεκλογές αντιµετωπίστηκαν από τους πολίτες ως µια «χαλαρή» διαδικασία. Μια διαδικασία πιο πολύ τιµωρίας παρά επιβράβευσης των πολιτικών και της συνέπειας καθενός. Θέλω και πιστεύω πως αυτό έχει αλλάξει.

Ωστόσο, όλοι διαπιστώνουµε και κάτι ακόµα: υπάρχει ένα κύµα λαϊκισµού και δηµαγωγίας το οποίο φουντώνει µέσα στα κράτη-µέλη της Ενωσης. Τον υπαρκτό προβληµατισµό και σκεπτικισµό των πολιτών τον εκµεταλλεύονται διάφοροι επιτήδειοι πολιτικοί προκειµένου πατώντας πάνω στην ανάγκη και την απόγνωση της κοινωνίας να προωθήσουν µια ατζέντα φοβική, µια ατζέντα συρρίκνωσης της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Τα ζητήµατα των ανισοτήτων, οικονοµικών και κοινωνικών, στο εσωτερικό της Ενωσης, το προσφυγικό ζήτηµα, η ανασφάλεια που νιώθουν οι πολίτες από τις εξελίξεις που τρέχουν µε γεωµετρική πρόοδο, δηµιουργούν µια βάση για αµφισβήτηση η οποία όµως κινείται στη λάθος κατεύθυνση.

Βαθιά πιστεύω στην Ευρώπη και βαθιά πιστεύω πως στα προβλήµατα που δηµιουργούνται οι απαντήσεις δίνονται µέσα από τις πολιτικές της συνεννόησης, της συµµετοχής και της κοινής διαχείρισης. Οι αποκλεισµοί και οι διχαστικές τακτικές το µόνο που πετυχαίνουν είναι να µας οδηγούν σε επικίνδυνες ατραπούς, όπως αυτές που έχει ζήσει η Κοινότητά µας πριν πολλά χρόνια.

Ολοι λοιπόν που αναρωτιούνται το µείζον, πού βαδίζει η Ευρώπη σήµερα, είναι ώρα να το καθορίσουν µε τις αποφάσεις τους. Να θεραπεύσουν τις προβληµατικές της µε ένα ξεκάθαρο µήνυµα στις επιλογές τους.

Για εµένα η απάντηση είναι απλή: «Περισσότερη Ευρώπη». Περισσότερη συµµετοχή, περισσότερη παρέµβαση. Η ανισοκατανοµή του πλούτου στο εσωτερικό της Ενωσης, η ανεργία, το πολύπλοκο σύστηµα των κέντρων λήψης αποφάσεων, οι φοβίες για τη µετάβαση στη νέα φάση της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης και οι δοµικές αδυναµίες που δοκιµάζουν συχνά-πυκνά τη σταθερότητα και τον προσανατολισµό της κοινής πορείας µας, απαντώνται µέσα από τη µεγαλύτερη συµµετοχή των πολιτών στην Ευρώπη.

Γι’ αυτό και είµαι υποψήφιος µε τη Νέα Δηµοκρατία σε αυτές τις ευρωεκλογές, γιατί αποτελεί τη σταθερή ευρωπαϊκή δύναµη της χώρας η οποία τις στιγµές της αµφισβήτησης εκείνη σταθερά προσανατολισµένη στον ευρωπαϊκό δρόµο, όρθωσε το ανάστηµά της και κράτησε τη χώρα στον ισχυρό πυρήνα των κρατών της Ευρώπης.

Γι’ αυτό και είµαι µαζί µε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, γιατί αποτελεί ένα παράδειγµα ευρωπαίου ηγέτη που δεν δειλιάζει, διεκδικεί µε επιχειρήµατα και µε ρεαλιστικό πολιτικό λόγο το συµφέρον της Ελλάδας στους εταίρους µας αποτελώντας εγγύηση για την επόµενη µέρα, που θα είναι πρωθυπουργός της χώρας.

Η βούληση και ο τρόπος συµµετοχής µας στα κέντρα αποφάσεων σήµερα θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στη διαµόρφωση του Ευρωπαϊκού Οικοδοµήµατος αύριο.

Στη νέα Ευρωβουλή, οι προκλήσεις είναι τεράστιες. Η διαµόρφωση ενός νέου αναπτυξιακού µοντέλου για όλη την Ευρώπη, οι πολιτικές της ελεύθερης πρόσβασης σε υποδοµές, σε γνώση και εκπαίδευση, οι πολιτικές για ισονοµία, ισότητα και για τον περιορισµό των ανισοτήτων, οι πολιτικές σύγκλισης, είναι µερικά µόνο.

Η Ελλάδα, πρέπει να είναι ισχυρή, να σταθεί µε επιχειρήµατα και έτοιµες προτάσεις σε όλα αυτά που έρχονται. Είµαστε έτοιµοι γι’ αυτές τις µάχες και προσωπικά θέλω και µπορώ να είµαι στην πρώτη γραµµή για τη χώρα µου και για τους συµπολίτες µου.

Ο Στέλιος Κυµπουρόπουλος είναι ψυχίατρος και υποψήφιος ευρωβουλευτής µε τη Νέα Δηµοκρατία