Το δηλητήριο του Λουτσέσκου

Δηλητηρίασε τα πάντα χωρίς να σκοτώσει κανέναν στάζοντας φαρμάκι αμφισβήτησης για σχεδόν ένα χρόνο. Και τώρα, τώρα που ήρθε η ώρα να γευτεί το νέκταρ του νικητή, αντιλαμβάνεται τη γεύση του δηλητηρίου.

Ο Ραζβάν Λουτσέσκου αποτέλεσε την αιχμή της αμφισβήτησης των κανόνων, των θεσμών, των νικητών. Περίφερε το δηλητήριο του σε Ελλάδα και Ρουμανία μολύνοντας τα νερά της ποδοσφαιρικής Στύγας στα οποία και ο ίδιος κολυμπά.

Και τώρα, πρωταθλητής πια, θα απαιτεί να τον σέβονται και να τον αναγνωρίζουν ως τον πρώτο, τον καλύτερο.

Είναι ο ίδιος άνθρωπος που δαιμονοποίησε τους προηγούμενουςς νικητές χρησιμοποιώντας γκαιμπελικές μεθόδους, ή για την ακρίβεια τσαουσεσκικές. Που πρόσβαλε με σκαιό τρόπο τη χώρα παρομοιάζοντας την με τη Γερμανία των Ναζί.

Και τώρα, αυτός ο άνθρωπος θα έχει την απαίτηση να αναγνωριστεί ως πρωταθλητής. Από ποιους; Από τον Ολυμπιακό που έχει δεχτεί τόνους λάσπης, που έχει αμφισβητηθεί όσο καμία άλλη ελληνική ομάδα μόνο και μόνο επειδή κυριάρχησε για χρόνια στο πρωτάθλημα; Από την ΑΕΚ που κατέκτησε πέρυσι τον τίτλο εκμεταλλευόμενη το γράμμα του νόμου;

Γιατί να συγχαρούν τον ΠΑΟΚ και να τον αναγνωρίσουν ως δίκαιο νικητή όταν ο Δικέφαλος αρνήθηκε να το πράξει για τους αντιπάλους του, τους οποίους λοιδόρησε και συνεχίζει να το κάνει αδυνατώντας να αντιληφθεί πως μειώνει την αξία του δικού του τίτλου; Γιατί κατά πως φαίνεται δεν γνωρίζουν πως η αξία του ηττημένου δίνει δόξα στον νικητή. Κι αυτοί έσπευσαν να τη μειώσουν. Τόσο λίγοι ήταν.

Ο ΠΑΟΚ και ο Λουτσέσκου δημιούργησαν έναν φαύλο κύκλο που δύσκολα θα σπάσει.

Η αμφισβήτηση ήρθε για να μείνει. Δυστυχώς μαζί της σέρνεται και το τέρας του φανατισμού τον οποίον άνθρωποι σαν τον Ρουμάνο φροντίζουν να τον μπουκώνουν με την καλύτερη τροφή.

Ο ΠΑΟΚ κατέκτησε πανάξια το πρωτάθλημα. Οπως το ίδιο συνέβη με την ΑΕΚ, τον Ολυμπιακό και παλαιότερα με τον Παναθηναϊκό, τη Λάρισα. Αν αυτή η συνθήκη δεν γίνει αποδεχτή απ’ όλους τότε καλύτερα να το κλείσουμε το μαγαζί κα να πάμε όλοι σπίτι μας.