Οι φασίστες των Εξαρχείων

Είναι κάτι που έπρεπε να είχε ειπωθεί από καιρό αλλά περιέργως δεν συνέβη: «Οι κάτοικοι των Εξαρχείων είναι ακροδεξιοί, φασίστες».

Ετσι δεν αποκαλούν όσους αντιδρούν; Γιατί λοιπόν αυτοί που δεν ανέχονται άλλο τους αναρχο-τεμπελο-λαθρέμπορους να αποτελούν εξαίρεση; Είναι φασίστες και αφιλόξενοι. Τι σου φταίει ο φουκαράς με τη full face, τον σιδερολοστό στο ένα χέρι και την Αμστελ με το φιτίλι στο άλλο και τον κυνηγάς; Αφησε το παιδί να ανέβει με την ησυχία του στην ταράτσα του σπιτιού σου. Να σπάσει όλα τα μάρμαρα, τα τσιμέντα και τα τούβλα για να παίξει με τους μπατσούληδες που βρίσκονται από κάτω.

Τόση ευαισθησία πια σ’ αυτή τη χώρα; Τι να κάνουν κι αυτοί, πού να πάνε; Παλιά γινόταν και κανένας πόλεμος, κανένας εμφυλιούλης, καθάριζε ο αδερφός τον αδερφό. Είχαμε τον Γιώργη τον Παπαδόπουλο τον λεβέντη που έπαιζε με τα τανκ του -21η Απριλίου αύριο – και μας έδινε τη δυνατότητα να γίνουμε όλοι αντιστασιακοί. Τώρα τα παιδιά με τι έχουν να ασχοληθούν; Είναι κατάσταση αυτή;

Πρέπει να παραδεχτούμε πως οι (αντι;)εξουσιαστές έχουν τα δίκια τους. Αντί να τους συμπαραστεκόμαστε, να επιδοκιμάζουμε τις πρωτοβουλίες τους για αυτονομία, για ελεύθερο εμπόριο ναρκωτικών, για τις προόδους που κάνουν στα σωστά μείγματα των μολότοφ, που προπονούν κάθε Σαββατοκύριακο και σε κάθε πορεία τους αστυνομικούς σαν να τους περνούν από σχολείο της Ρεντίνας, εμείς θέλουμε να τους βάλουμε στα καλούπια μας. Αυτό είναι φασισμός. Δημοκρατία δεν έχουμε; Αυτό θα αναρωτηθούν και τα καημένα τα παιδιά όταν και αν συλληφθούν ποτέ.

Θα επικαλεστούν όλους τους νόμους και τα άρθρα για να αποδείξουν πόσο διάτρητο είναι το πολίτευμα που – νομίζουν ότι – τους επιτρέπει να δρουν ανεξέλεγκτα. Μια παρεξήγηση γεμάτη ειρωνεία για τα σύνορα της ελευθερίας.

Ευτυχώς που υπάρχει και η υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη (τίτλος που αντικατέστησε το κάποτε πιο σύντομο ανέκδοτο που αποτελείτο από δύο λέξεις και αν το πεις σήμερα θα χαρακτηριστείς ρατσιστής) που βλέπει όσα δεν μπορούν να αντιληφθούν οι κάτοικοι των Εξαρχείων: το καλλιτεχνικό ρεύμα που έρχεται από την Τοσίτσα με άρωμα εκατό οκτανίων. Α ρε Αϊνστάιν, κάθε μέρα δικαιώνεσαι.