«Στο πολιτικό μου DNA υπάρχει πάντα το ρίσκο»

«Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω» λέει ο Παναγιώτης Κουρουμπλής για τη συνάντηση με τον μητροπολίτη Αιγιαλείας Αμβρόσιο, που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ – στα οποία διαμηνύει ότι «ο κόσμος που ήρθε από το ΠΑΣΟΚ αποτελεί υγιή πολιτική δύναμη». Ο πρώην υπουργός και υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ εξηγεί στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» για ποιους λόγους επιδιώκει τη μετακίνηση στις Βρυξέλλες και καταγράφει ως βασικό λάθος του ΣΥΡΙΖΑ το ότι «δεν πίστεψε από την αρχή στη δυναμική της κυβερνώσας Αριστεράς».

Ο συνυποψήφιός σας για την Ευρωβουλή Στέλιος Κούλογλου, και όχι μόνο, ζήτησε την αποπομπή σας από το ψηφοδέλτιο, για την παρουσία σας δίπλα στον Αιγιαλείας Αμβρόσιο. Πώς το σχολιάζετε;

Σε όλη την πολιτική πορεία μου μέχρι σήμερα έχω ως αρχή να μη σχολιάζω δηλώσεις ή πράξεις συνυποψηφίων μου και να μη ζητώ την αποπομπή κανενός. Ξέρετε, μια ενδεχομένως άτυχη στιγμή – και εγώ ο ίδιος εξάλλου την παραδέχτηκα – δεν μπορεί να χαρακτηρίσει όλη την πορεία ενός πολιτικού. Για όλα τα υπόλοιπα, «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω».

Γιατί συναντηθήκατε τελικά με τον συγκεκριμένο μητροπολίτη που σε κάθε περίπτωση είναι ορκισμένος πολέμιος του ΣΥΡΙΖΑ και των πολιτικών επιλογών του;

Πριν από κάθε περιοδεία μου σε περιοχές της Ελλάδας κοινοποιώ στο κόμμα λεπτομερές πρόγραμμα των συναντήσεών μου, στο οποίο πάντα περιέχονται επισκέψεις σε τοπικές δομές πρόνοιας. Ετσι επισκέφθηκα και ένα ίδρυμα στο Αίγιο στη δημιουργία του οποίου έχω συμβάλει, δεν πήγα στη Μητρόπολη. Η συνάντηση λοιπόν με τον Μητροπολίτη ήταν τυχαία και όχι προγραμματισμένη. Γνωρίζω τις μισαλλόδοξες απόψεις του και έχω δημόσια ταχθεί ενάντια σε τέτοιου είδους δηλώσεις, αλλά το να ταυτίζομαι με αυτές επειδή τον συνάντησα σε μια εθιμοτυπική επίσκεψη είναι άδικο. Εχω εξάλλου αποδείξει τη θέση μου σε αυτά τα ζητήματα σε όλη μου τη ζωή.

Τη μετακίνηση από την εθνική Βουλή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γιατί την επιδιώκετε;

Είναι γνωστό ότι στο πολιτικό μου DNA υπάρχει πάντα το ρίσκο. Οι λόγοι γι’ αυτή την επιλογή είναι αρκετοί. Πρώτον, ανταποκρίθηκα στο κάλεσμα του Αλέξη Τσίπρα παίρνοντας τη διαβεβαίωση ότι θα πάμε με σταυρό στις ευρωεκλογές. Δεν θα έμπαινα ποτέ σε λίστα. Δεύτερον, παραμένω πάντα μάχιμος πολιτικός και θέλω να αναμετρηθώ σε ένα νέο ευρωπαϊκό περιβάλλον, αποδεικνύοντας ότι μπορώ να είμαι χρήσιμος για την πατρίδα και την ευρωπαϊκή κοινωνία. Θέλω να αγωνιστώ για μια νέα Ευρώπη, του συνανήκειν και του συναποφασίζειν.

Υπάρχει «ντιρεκτίβα» στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ κατά των πασοκογενών;

Προσωπικά πιστεύω ότι δεν υπάρχει τέτοια ντιρεκτίβα. Δεν έχω διαπιστώσει κάτι τέτοιο. Πιστεύω ότι στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν αρκετοί εξωστρεφείς και ώριμοι άνθρωποι που αντιλαμβάνονται πλέον τη νέα πραγματικότητα. Ο κόσμος που ήρθε από το ΠΑΣΟΚ αποτελεί υγιή πολιτική δύναμη για τον ΣΥΡΙΖΑ και ήρθε κυρίως όταν κανένας δεν πίστευε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κυβερνούσε.

Στους καχύποπτους που πίσω από το εγχείρημα της Προοδευτικής Συμμαχίας βλέπουν μια μεθόδευση του Αλέξη Τσίπρα τι απαντάτε;

Η καχυποψία είναι επικίνδυνη διαστροφή. Ο Πρωθυπουργός με εξαιρετικά έντιμο τρόπο σε τελευταίες του ομιλίες οριοθέτησε πολιτικά τον ΣΥΡΙΖΑ ως Αριστερά και όχι ως Κεντροαριστερά. Επομένως υπάρχει χώρος για όσους θέλουν να εκφράσουν την Κεντροαριστερά. Επισημαίνω την Κεντροαριστερά, όχι την Κεντροδεξιά . Φυσικός σύμμαχος της Κεντροαριστεράς ήταν και είναι αξιακά η Αριστερά και όχι η Δεξιά. Πάντα στο πλαίσιο προγραμματικών συγκλίσεων.

Υπάρχει σήμερα το κατάλληλο έδαφος για να βρει ανταπόκριση το μήνυμα περί προοδευτικού μετώπου;

Δεν είναι η πρώτη φορά στην Ιστορία μας που γεννάται η ανάγκη για ένα τέτοιο μέτωπο. Το 1951 με τη φράση «Τι μπρόκολα, τι λάχανα, τι Πλαστήρας, τι Παπάγος», η Ελλάδα, η Αριστερά και η δημοκρατία έχασαν μία μεγάλη ευκαιρία. Το 1990 και πάλι χάθηκε η ευκαιρία να συμπήξουν μέτωπο οι δυνάμεις της προόδου και έτσι ζήσαμε τη μητσοτακική λαίλαπα. Τώρα, στο πλαίσιο μια νέας οικογενειοκρατίας θα επιχειρήσουν να επαναφέρουν μια άκρως νεοφιλελεύθερη διακυβέρνηση που καταλαμβάνεται από πολιτική αλλεργία ακόμα και στο άκουσμα κοινωνικών δικαιωμάτων.

Η Συμφωνία των Πρεσπών μπορεί να αποδειχθεί καταλύτης για το εκλογικό αποτέλεσμα τον Μάιο;

Το Μακεδονικό, εν μέσω κλίματος παραπληροφόρησης και φανατισμού, ξεσήκωσε αρκετούς ανθρώπους. Οσο περνάει όμως ο καιρός απομακρυνόμαστε από διχαστικές πρακτικές, αφού όλο και περισσότεροι πολίτες κατανοούν ότι η Ελλάδα από αυτή τη συμφωνία έχει όχι μόνο οικονομικά, αλλά και πολιτικά οφέλη στο πλαίσιο του νέου ρόλου που μπορεί να παίξει στον χώρο των Βαλκανίων. Η Ελλάδα με αυτή τη συμφωνία απέδειξε διεθνώς ότι είναι χώρα που λύνει προβλήματα και συμβάλει στη σταθερότητα της ειρήνης αποκτώντας έτσι διεθνές κύρος.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο λάθος του ΣΥΡΙΖΑ;

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πίστεψε από την αρχή στη δυναμική της κυβερνώσας Αριστεράς. Ως Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο προσχωρήσαμε στον ΣΥΡΙΖΑ στα πλαίσια της συμφωνίας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Στο επόμενο συνέδριο επικράτησαν οι εσωστρεφείς απόψεις και αφαιρέθηκε το ΕΚΜ που αποτελούσε το σήμα της διεύρυνσης. Εάν από τότε είχε ξεκινήσει με συγκροτημένο τρόπο η προσπάθεια διεύρυνσης, σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είχε αυτή τη μικρή οργανωτική διάταξη που όλοι παραδέχονται ότι δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος μιας μεγάλης παράταξης, η οποία οφείλει να στεγάσει όλο αυτό το δυναμικό που προσχώρησε στον ΣΥΡΙΖΑ συνειδητά.

Αντέχει η οικονομία μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο έως το φθινόπωρο;

Οπως βλέπετε η οικονομία κερδίζει συνεχώς από την πολιτική σταθερότητα και την απορρόφηση των κοινωνικών κραδασμών. Οταν κάποιος μπορεί και ισχυρίζεται ότι μετά τη μη μείωση των συντάξεων μπορεί και να μη μειωθεί και το αφορολόγητο, όταν εκδίδει μετά από χρόνια δεκαετές ομόλογο με τόσο χαμηλό επιτόκιο και όταν μπορεί να διαπραγματεύεται την εξαγορά του δανείου από το ΔΝΤ, τότε μάλλον μέχρι τον Οκτώβριο κάτι καλό περιμένει από την εξέλιξη της οικονομίας.

Ο κεντρικός στόχος είναι να μην επιστρέψει η ΝΔ στην εξουσία; Αυτό είναι τελικά το μεγαλύτερο πολιτικό στοίχημα αυτής της κυβέρνησης;

Ο πολιτικός στόχος της κυβέρνησης είναι η συνέχιση της οικονομικής και πολιτικής σταθερότητας και η αναδιανομή των κερδών της οικονομίας προς όφελος των πολλών και ιδιαίτερα των κολασμένων της κρίσης. Αυτά δεν πρέπει να διαταραχθούν από μια νεοφιλελεύθερη αγριότητα.