Θα είναι πλήγμα μαζί με τα ξερά και καούν και τα χλωρά

Η ακριβή χρηματοδότηση, ο κίνδυνος αφελληνισμού για τα ξενοδοχεία και η γραφειοκρατία που στρέφει τους επενδυτές σε «έτοιμες λύσεις» αντί της επένδυσης σε γη και κατασκευή μονάδων, είναι τα τρία κρίσιμα ζητήματα που προσδιορίζουν τη σχέση ξενοδοχείων και τραπεζών. Το πρώτο ζήτημα είναι πως η χρηματοδότηση από τις τράπεζες προς την ξενοδοχειακή επιχειρηματικότητα και παρά τα βήματα που έχουν γίνει, δεν είναι αυτή που απαιτεί η συγκυρία. Τα ξενοδοχεία έβαλαν πλάτη προκειμένου η χώρα να σταθεί στα δύσκολα και να κάνει τα πρώτα βήματά της προς την κανονικότητα κι αυτό πέραν όλων των άλλων θα σήμαινε πρόσβαση σε κεφάλαια κίνησης, πρόσβαση σε πηγές χρηματοδότησης με επιτόκια πολύ χαμηλότερα από αυτά που προσφέρονται σήμερα. Ετσι ενώ υπάρχει μια σημαντική τουριστική δυναμική, ο τραπεζικός τομέας δεν ανταποκρίνεται

πλήρως στον ρόλο του και δεν αξιοποιείται η συγκυρία.

Η αποκλιμάκωση του κόστους χρηματοδότησης για τον τουρισμό αφενός θα συνέβαλλε αποφασιστικά σε μια νέα αναπτυξιακή δυναμική προσανατολισμένη στην αναβάθμιση του προϊόντος μας αλλά ταυτόχρονα θα βελτίωνε μεσομακροπρόθεσμα και για τις ίδιες τις τράπεζες τη δυνατότητα εσωτερικής δημιουργίας κεφαλαίου σε διατηρήσιμη βάση ώστε να παίζουν τον ρόλο που πρέπει να παίζουν στην αγορά.

Για τη σημερινή αδυναμία οι τράπεζες επικαλούνται το πρόβλημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων που είναι και το δεύτερο μείζον ζήτημα στη σχέση τραπεζών και ξενοδοχείων. Σαφώς και είναι πρόβλημα. Σαφώς και υπάρχουν ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που εκτέθηκαν τα προηγούμενα χρόνια στον υπερδανεισμό. Κανείς δεν διαφωνεί με μια εξυγιαντική λύση και μια ορθολογική διαχείριση. Αυτό όμως που επισημαίνουμε εμείς ως ΠΟΞ είναι πως ο κίνδυνος του αφελληνισμού είναι υπαρκτός. Και όταν το ξενοδοχείο είναι υπερφορτωμένο με βάρη και υποχρεώσεις, οι περιπτώσεις μη εξυπηρέτησης δανειακών υποχρεώσεων θα αυξάνονται και ο κίνδυνος του αφελληνισμού θα εντείνεται.

Αυτό δεν μπορεί να περνάει απαρατήρητο διότι έχει συνέπειες. Ελληνικός τουρισμός σημαίνει ελληνικό ξενοδοχείο και ελληνικό ξενοδοχείο είναι οι άνθρωποί του. Ο κίνδυνος του αφελληνισμού επηρεάζει τις προσωπικές σχέσεις που χτίζουν και μεταξύ τους οι άνθρωποι ενός ξενοδοχείου και με τον επισκέπτη. Ο ανθρώπινος παράγοντας παίζει τεράστιο ρόλο στη φιλοξενία. Ολοι όσοι εμπλέκονται σ’ αυτό το ευαίσθητο ζήτημα πρέπει να σκύψουν με τη δέουσα προσοχή πάνω από το πρόβλημα.

Ο αφελληνισμός θα είναι αναπόφευκτος αν δεν μειωθούν τα φορολογικά και ασφαλιστικά βάρη για τα ξενοδοχεία κι αν οι τράπεζες ακολουθήσουν ισοπεδωτικές λογικές. Κάθε  περίπτωση θα πρέπει να εξετάζεται ξεχωριστά, να αποτιμάται αντικειμενικά η δυνατότητα ανάκαμψης και να συμφωνείται ένα ρεαλιστικό σχέδιο αποπληρωμής υποχρεώσεων. Θα είναι πλήγμα για την ελληνική τουριστική επιχειρηματικότητα «μαζί με τα ξερά να καούν και τα χλωρά».

Το τρίτο ζήτημα αφορά στο γεγονός πως επενδυτές προσανατολίζονται μαζικά στις «έτοιμες λύσεις» των ΜΕΔ. Αυτό δεν είναι καθόλου άσχετο με το επενδυτικό περιβάλλον στη χώρα μας, το οποίο δυστυχώς παραμένει δέσμιο της γραφειοκρατίας και των καθυστερήσεων. Χωρίς σαφές πλαίσιο και με τις προσφυγές να επικρέμονται στο κεφάλι κάθε επενδυτή είναι επόμενο να αποθαρρύνεται να αναλάβει το ρίσκο της επένδυσης σε γη και κατασκευή νέων μονάδων. Κι αυτό θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο σοβαρού προβληματισμού.

Ο Γρηγόρης Τάσιος είναι πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων (ΠΟΞ)