Τα μεταξωτά βρακιά…{CR}

Είναι άγραφος νόμος: όταν γνωρίζεις τη συντριβή δεν κατηγορείς ποτέ τους διαιτητές.

Ποιος να το φανταζόταν. Η Παρί, μια ομάδα που όταν ανοίγεις τις βρύσες της στα αποδυτήρια αντί για νερό ρέει μαύρος χρυσός, που έχει στο δυναμικό της δύο παίκτες που κόστισαν κοντά στο μισό δισ. ευρώ, να θεωρεί υπεύθυνο τον διαιτητή για τη μεγαλύτερη συντριβή της από το 2000 – 5-1 από τη Λιλ.

«Είναι ο ίδιος διαιτητής που μας έπαιξε με την Γκινγκάμπ στο Λιγκ Καπ και μας σφύριξε τρία πέναλτι» παρατήρησε ο προπονητής της Τόμας Τούχελ. «Μας πήρε το Λιγκ Καπ αυτός ο διαιτητής, μας πήρε τους παίκτες, μας τα πήρε όλα», συμπλήρωσε ο Κιλιάν Εμπαπέ.

Μια ομάδα που σκουπίζει στη Γαλλία όλους τους τίτλους, που ήταν ανίκητη σε νοκάουτ παιχνίδια σε Κύπελλο και Λιγκ Καπ για πέντε χρόνια και βρίσκεται αγκαλιά με τον έκτο τίτλο της στη Λιγκ 1 την τελευταία επταετία διαμαρτύρεται για τη διαιτησία έχοντας μάλιστα δεχτεί πέντε γκολ.

Το χρήμα τους κακόμαθε. Τους έκανε ασεβείς απέναντι στην ήττα. Ο Τούχελ δεν περιορίστηκε να κατηγορήσει τον διαιτητή. Διαμαρτυρήθηκε πως δεν έχει αρκετούς παίκτες. Πως είναι αποκλεισμένος ο Ραμπιό γιατί δεν ήθελε να ανανεώσει το συμβόλαιό του. Οταν τον απέκλειε η διοίκηση πού ήταν ο Γερμανός; Η φωνούλα του και η βαριά γερμανική προσφορά του δεν ακούστηκαν στο Παρκ Ντε Πρενς. Γιατί οι νίκες είναι χαλί που σκεπάζουν τη σκόνη. Να όμως που υπάρχουν ομάδες που μπορούν να σηκώσουν το χαλί και να αποκαλύψουν τη βλαχογκλαμουριά ενός συλλόγου που νομίζει πως με το χρήμα μπορεί να τα αγοράσει όλα. Που διατηρεί στις τάξεις του έναν παίκτη που ουσιαστικά της βγάζει τη γλώσσα, την περιπαίζει γιατί το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να γεμίζει ο τραπεζικός του λογαριασμός.

Στην περίπτωση – και – της Παρί ισχύει το γνωστό «τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξια πισινά».