Γκρικ-γκέιτ

Η «υπόθεση Πετσίτη» δεν είναι ούτε κάτι πρωτόφαντο στην ελληνική πολιτική σκηνή, ούτε μπορεί να χαρακτηριστεί ως το μεγαλύτερο σκάνδαλο επί των ημερών της παρούσας κυβέρνησης. Αν της κάνει τόσο μεγάλο κακό είναι γιατί συμπυκνώνει μια σειρά από παθογένειες που υποτίθεται ότι θα καταπολεμούσε, αντίθετα τη δείχνει να τις έχει ενσωματώσει πλήρως και να στηρίζεται σε αυτές περισσότερο από ό,τι οι προκάτοχοί της. Αντιστρέφει, με δυο λόγια, το όποιο «ηθικό πλεονέκτημα» στον δρόμο προς τις κάλπες.

Η κυβερνητική εμπλοκή με ένα τέτοιο πρόσωπο έχει, προς το παρόν, και εφόσον δεν βρεθούν αποδείξεις για άλλου είδους παράνομες πράξεις, δυο προβληματικά στοιχεία: συνδέεται αφενός με τη θέση που το συγκεκριμένο πρόσωπο επιτράπηκε να πάρει εντός του κυβερνητικού μηχανισμού και αφετέρου με το γεγονός ότι από την ειδική σχέση «γεννήθηκαν» ή προωθήθηκαν οικονομικοί διακανονισμοί. Το να αποκτούν «φίλοι» υπουργών και πρωθυπουργών, χωρίς άλλα προσόντα και εχέγγυα πέρα από αυτή τη «φιλία», τη δυνατότητα να εισέρχονται στα άδυτα του κράτους, να φωτογραφίζονται σε χώρους μεγάλης θεσμικής σημασίας, να μιλούν, να διαπραγματεύονται και να πουλούν υπηρεσίες στο όνομα της κυβέρνησης, δεν συνιστά ιδιωτικό αλλά δημόσιας σημασίας γεγονός. Χαρακτηρίζει και συγχρόνως εκθέτει εκείνους που τους επέλεξαν, τους επέτρεψαν και τους όπλισαν με οιονεί κρατικές δυνατότητες, ή ανέχτηκαν την εκ μέρους τους χρήση τους. Αυτό ισχύει όχι μόνο για τις πρωτογενείς «πύλες εισόδου», τα πρόσωπα μέσω των οποίων ο κυβερνητικός «φίλος» μπήκε στο Μαξίμου, αλλά και γι’ αυτούς που κρατούν στα χέρια τα κλειδιά του οικήματος και της χώρας. Γι’ αυτόν τον λόγο αρκετά στελέχη της κυβέρνησης και, ιδίως, του κόμματος, με πιο πρόσφατα παραδείγματα τον κυβερνητικό εκπρόσωπο και τον γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ, δεν πρόσφεραν κάλυψη. Η δυσανεξία αυτών που «έμειναν απέξω» ή θλίβονται για την τροπή που πήραν τα πράγματα οδηγεί σε ξεκαθάρισμα εσωκομματικών λογαριασμών και προσθέτει απαξία στην απαξία.

Ομως οι «λογαριασμοί» του συγκεκριμένου προσώπου δεν ήταν αποκλειστικά ηθικής τάξης. Σωρεία ενδείξεων και «συμπτώσεων» δείχνουν ότι υποσχέσεις με οικονομικό περιεχόμενο και χρήματα άλλαξαν χέρια με επίκεντρο τον κυβερνητικό «φίλο». Είναι εύγλωττες οι σχέσεις με φίλια προσκείμενους και πάντως εμπλεκόμενους με δημόσιες συμβάσεις επιχειρηματίες, οι επαφές με δικηγόρους που τους είχαμε ξανακούσει λόγω της ειδικότητάς τους να στήνουν υπεράκτιες εταιρείες κατ’ εντολή ή συνοδεία κυβερνητικών στελεχών, ο ξαφνικός όσο και αδικαιολόγητος πλουτισμός του ίδιου του κυβερνητικού «φίλου» που συμπίπτει με την άνοδο της παρούσας κυβέρνησης στην εξουσία, η ανεπίσημη αλλά πλήρως οργανωμένη προσπάθεια να «κρυφτεί» στην Κύπρο και, πλέον, ο διόλου ανεπίσημος αγώνας να μην καταθέσει. Η «υπόθεση Πετσίτη» πλήττει την κυβέρνηση και ανοίγει τα μάτια των πολιτών, γιατί δεν είναι μεμονωμένη: συμπληρώνει τις κομματικές προσλήψεις, τα στημένα σκάνδαλα για το «παλιό σύστημα», τον υβριστικό και διχαστικό λόγο κυβερνητικών στελεχών, την οίηση και αποκαλύπτει ένα πρόσωπο της «πρώτη φορά Αριστεράς» που δεν περιποιεί τιμή ούτε στην ίδια ούτε στο κράτος μας.

Ο Κώστας Μποτόπουλος είναι συνταγματολόγος