Η ισορροπία του τουρλού{CR}

Η έκπληξη στον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ήταν μεγαλύτερη ακόμη και από αυτή που δοκίμασε ο Πάνος Καμμένος όταν ανακάλυψε πως ο πατέρας της Ελένης Κουντουρά είχε γράψει τον ύμνο της δικτατορίας. Ετσι και ο Πάνος Σκουρλέτης. Ανακάλυψε ότι ένας τρίτος Πάνος, ο Κουρουμπλής, είναι ένας πολιτευτής παλαιάς κοπής – τόσο παλαιάς ώστε να συναντάται για μια χούφτα ψήφους με έναν ακροδεξιό μητροπολίτη που είναι γνωστός και ως «χωροφύλακας της χούντας». Και τόσο παλαιάς ακόμη ώστε να ανεβάζει τη φωτογραφία στον λογαριασμό του στο Twitter με τη σεπτή λεζάντα «Στο πλαίσιο της περιοδείας μου στην Αχαΐα, επισκέφθηκα το Αγάπης Μέλαθρον “Ο Αγιος Χαράλαμπος”, το ίδρυμα προστασίας ηλικιωμένων στο Αίγιο, όπου με υποδέχθηκε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλίας κ.κ. Αμβρόσιος».

Οπως θα μπορούσε να προβλέψει κανείς από το ύφος τού πάντα βλοσυρού Σκουρλέτη, η έκπληξη έδωσε σύντομα τη θέση της στην οργή. Ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ τηλεφώνησε στον Κουρουμπλή για να του πει ότι ήταν «τελείως άστοχο» αυτό που έκανε – πού ακούστηκε ένας υποψήφιος ευρωβουλευτής του κόμματος, την ώρα της μάχης κατά του νεοφιλελευθερισμού και της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη, να συναντάται με κάποιον που έχει καλέσει το χριστεπώνυνο πλήθος να «φτύσει τους ομοφυλόφιλους» και συνηθίζει αντί με Κουρουμπλήδες να φωτογραφίζεται με χρυσαυγίτες; Ο Κουρουμπλής, λέει το ρεπορτάζ, πειθάρχησε και κατέβασε τη φωτογραφία από τα σόσιαλ μίντια. Αλλά πριν πειθαρχήσει κάτι ψέλισε για «τυχαία συνάντηση» και πως γι’ αυτόν «δημοκρατία σημαίνει ανοχή και αγάπη».

Δημοκρατία μπορεί να σημαίνει και ψηφοθηρία του χειρίστου είδους. Αλλά το πρόβλημα δεν είναι ο ίδιος ο Κουρουμπλής, όπως δεν είναι και η ίδια η Κουντουρά. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στα ίδια τα πρόσωπα, αλλά στην επιλογή των προσώπων. Κι ο λόγος δεν είναι ότι στη μάχη κατά της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη οι συριζαίοι, πότε με την Κουντουρά και άλλοτε με τον Κουρουμπλή έρχονται αντιμέτωποι με δυσάρεστες εκπλήξεις. Ο λόγος είναι ότι για κάθε Κουντουρά υπάρχει ένας υποψήφιος σαν τον «δικαιωματιστή» Λάμπρου, τον τέταρτο Πάνο στη σειρά, και για κάθε Κουρουμπλή ένας υποψήφιος σαν τον Κόκκαλη, τον οποίο μπορεί να μη λένε Πάνο, αλλά πάντως η γιαγιά του, όπως έχει πει ο ίδιος, έκλαψε για την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης.

Ψηφαλάκια

Μοιάζει με ισορροπία. Αλλά δεν είναι. Η σύνθεση του ψηφοδελτίου είναι ένα τουρλού κατσαρόλας από υπερσυντηρητικούς, παλαιοκομματικούς και ακροαριστερούς στους οποίους θα πρέπει να προστεθούν γόνοι πλούσιων οικογενειών, παίκτες ριάλιτι σόου και πρόσωπα με τηλεοπτική λάμψη ή τηλεοπτικό ημίφως. Δεν είναι όλοι τους το ίδιο. Αλλά είναι όλοι τους όψιμοι συριζαίοι. Και σαν τον Κουρουμπλή, αντί να πολεμούν την Ακρα Δεξιά και τον νεοφιλελευθερισμό, κυνηγούν ψήφους.

Η ΠΡΟΘΥΜΙΑ

Η γεύση που αφήνει ένα τέτοιο τουρλού αποτυπώνεται στη δυσκολία του εκλογικού επιτελείου του ΣΥΡΙΖΑ να βρει ένα στέλεχος πρώτης γραμμής που θα αναλάβει τον ρόλο του επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου. Ο σεφ μοιάζει να έχει ξεμείνει από υλικά. Πριν καν ξεκινήσει, η μάχη κατά του νεοφιλελευθερισμού και της Ακρας Δεξιάς δείχνει να πάσχει από προθυμία. Ή μάλλον να χαρακτηρίζεται από μια προθυμία η οποία εξαντλείται σε επισκέψεις στα «Αγάπης Μέλαθρα» μητροπολιτών που ξέρουν μόνο από μίσος.