Η κακή διαιτησία

Αν ζητήσετε τη γνώμη του προπονητή της Κάρντιφ, Νιλ Γουόρνοκ, για το επίπεδο των διαιτητών στην Πρέμιερ Λιγκ, το πιθανότερο είναι πρώτα να σας βρίσει και στη συνέχεια να σούρει τα εξ αμάξης στους ρέφερι. Μετά τη «σφαγή» της ομάδας του στο παιχνίδι με την Τσέλσι, όταν κατακυρώθηκε στους Μπλε γκολ στις καθυστερήσεις που σημειώθηκε από εμφανή θέση οφσάιντ, δήλωσε πως η Πρέμιερ Λιγκ είναι το καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου με τους χειρότερους διαιτητές του κόσμου.

Αν ζητήσετε τη γνώμη των οπαδών της Ιντερ για τη Γιουβέντους, θα σας πουν πως όλα τα πρωταθλήματα τα έχει κατακτήσει λόγω διαιτησίας.

Αν ζητήσετε τη γνώμη του Ζεράρ Πικέ για τους διαιτητές στη Λα Λίγκα, το πιθανότερο είναι να πει πως η Ρεάλ ευνοείται σε κάθε παιχνίδι. Το αυτό για την Μπαρτσελόνα, θα πει ο αρχηγός της Βασίλισσας Σέρχιο Ράμος.

Η διαιτητική Γαλλία έχει πάψει να εκπροσωπείται στις κορυφαίες στιγμές του ποδοσφαίρου και στη Γερμανία είναι πολύ συχνά τα παράπονα για την απόδοση των ρέφερι.

Είναι πράγματι τόσο κακοί οι διαιτητές; Η απάντηση είναι «ναι, είναι κακοί οι διαιτητές». Υπάρχουν όμως πολλοί λόγοι που είναι κακοί. Ο βασικότερος είναι ο ανθρώπινος παράγοντας. Ο Πιερλουίτζι Κολίνα έλεγε πως η μεγαλύτερη τιμωρία γι’ αυτούς που ασκούν κριτική στους διαιτητές είναι να τους βάλεις να διαιτητεύουν ένα παιχνίδι. Αυτό που φαίνεται απλό για εμάς που καθόμαστε αναπαυτικά στους καναπέδες ή στην εξέδρα στην πραγματικότητα είναι πολύ δύσκολο.

Σύμφωνα με τον Κολίνα, για να μπορεί ένας διαιτητής να ελέγχει όλες τις φάσεις πρέπει να έχει μάτια μύγας.

Υπάρχουν όμως κι άλλοι λόγοι που μπορεί ένας ρέφερι να αποδίδει κάτω του μετρίου. Ενας είναι ο επηρεασμός από εξωτερικούς παράγοντες, όπως η εξέδρα. Μπορεί επίσης να δέχεται άλλους είδους εξωγενείς πιέσεις. Αλλος είναι η φυσική κατάσταση ή η οξυδέρκειά του.

Οποια κι αν είναι η αιτία, η κατακλείδα παραμένει ίδια: οι ρέφερι δεν μπορεί να είναι ποτέ άριστοι.