Επενδύοντας στην ανάπτυξη για όλους

Προκειμένου να παραμείνει ανταγωνιστική, μια οικονομία πρέπει να επιδιώξει πολιτικές ανοικτού εμπορίου, να προωθήσει την τεχνολογική ανάπτυξη και να ενθαρρύνει την παραγωγή υψηλότερης αξίας – όλα αυτά παράλληλα με την οικοδόμηση ενός εργατικού δυναμικού με τις απαραίτητες δεξιότητες. Αυτή είναι ακριβώς η στρατηγική που επέτρεψε στις οικονομίες της Ανατολικής Ασίας να δημιουργήσουν ποιοτικές θέσεις εργασίας, να αυξήσουν τα εισοδήματα και να επιτύχουν ισχυρή «ανάπτυξη με ισότητα».

Το πρώτο βήμα είναι να διευρυνθεί η πρόσβαση στην ποιοτική εκπαίδευση και την επαγγελματική κατάρτιση σε διάφορες περιφέρειες και κοινωνικές ομάδες. Οι κυβερνήσεις πρέπει να παρέχουν οικονομική βοήθεια, συμπεριλαμβανομένων επιδοτούμενων δανείων ή υποτροφιών σε παιδιά που προέρχονται από νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος. Η στήριξη της επαγγελματικής κατάρτισης από το κράτος πρέπει να απευθύνεται σε εργαζόμενους με χαμηλή ειδίκευση και σε άλλους εργαζόμενους που αντιμετωπίζουν προκλήσεις, ιδίως εκείνους που εργάζονται σε μικρές επιχειρήσεις ή στον άτυπο τομέα.

Τέτοιες πολιτικές θα απαιτήσουν σημαντικούς οικονομικούς πόρους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι κυβερνήσεις όχι μόνο πρέπει να δώσουν υψηλή προτεραιότητα στην εκπαίδευση στους προϋπολογισμούς τους, αλλά και να προσελκύσουν πρόσθετους πόρους από τον ιδιωτικό τομέα και τη διεθνή κοινότητα. Επιπλέον, πρέπει να ενισχύσουν την αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών συστημάτων και των προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης. Η ενθάρρυνση του ανταγωνισμού μεταξύ των θεσμικών οργάνων και η ενίσχυση των μηχανισμών παρακολούθησης και αξιολόγησης θα υποστηρίξουν την αποτελεσματική χρήση των πόρων.

Σε ένα περιβάλλον ταχείας τεχνολογικής αλλαγής, η εκπαίδευση και η επαγγελματική κατάρτιση πρέπει να εξελιχθούν για να εξοπλίσουν τα άτομα με τις δεξιότητες, τις γνώσεις και τις στάσεις που χρειάζονται για να ευημερήσουν τώρα και στο μέλλον.

Προκειμένου οι κυβερνήσεις να υποστηρίξουν την ικανότητα των ανθρώπων να αξιοποιήσουν το δυναμικό τους, δεν πρέπει να υποκύψουν στον προστατευτισμό ή τις υπερβολικές δαπάνες κοινωνικής πρόνοιας. Η δημιουργία μιας αγοράς εργασίας χωρίς αποκλεισμούς αποτελεί προϋπόθεση για την ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να καταστήσουν την εκπαίδευση και την ανάπτυξη δεξιοτήτων για όλους τους εργαζόμενους – μαζί με πολιτικές υπέρ της ανάπτυξης για την επέκταση των οικονομικών ευκαιριών – ως θέμα ύψιστης προτεραιότητας.