Ο Σι και ο Τραμπ χάνουν την ευκαιρία τους

Ο πρόεδρος Τράμπ έχει παρατείνει μέχρι τουλάχιστον τον Απρίλιο την προθεσμία για να ολοκληρωθούν οι τρέχουσες εμπορικές συνομιλίες με την Κίνα. Δυστυχώς φαίνεται ότι υπάρχουν εμπόδια για να ολοκληρωθεί η συμφωνία. Η συνιστώσα στις τρέχουσες διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας υπενθυμίζει παρόμοιες συνομιλίες με την Ιαπωνία πριν από τρεις δεκαετίες, οι οποίες προκλήθηκαν από αντίδραση του Κογκρέσου για το μεγάλο εμπορικό έλλειμμα των ΗΠΑ με τη χώρα αυτή. Τον Ιούνιο του 1990, στο πλαίσιο ειδικής πρωτοβουλίας (SII), η ιαπωνική κυβέρνηση συμφώνησε σε μια σειρά πολιτικών μεταρρυθμίσεων που ζήτησε ο πρόεδρος George H.W. Bush

Το SII αποσκοπούσε στη βελτίωση του διμερούς εμπορικού ελλείμματος. Για παράδειγμα, η Ιαπωνία συμφώνησε να καταστήσει αυστηρότερη την επιβολή των νόμων περί ανταγωνισμού, να χαλαρώσει τους δεσμούς μεταξύ των βιομηχανικών της ομάδων, να διευκολύνει τις μεγάλες αλυσίδες λιανικής πώλησης να ανοίξουν καταστήματα και να αλλάξει τη χρήση γης για καλλιέργεια ρυζιού. Οι ΗΠΑ συμφώνησαν σε μεταρρυθμίσεις που αποσκοπούσαν στην αύξηση του ποσοστού αποταμίευσης των νοικοκυριών τους, σε αλλαγές του καθεστώτος ανάληψης χρεών για ακίνητα και στην ενίσχυση των επενδύσεων στην εκπαίδευση και την κατάρτιση.

Οι μεταρρυθμίσεις αυτές αποσκοπούσαν στη μείωση των εμπορικών ανισορροπιών των χωρών, ιδίως με τη μείωση του χάσματος στα εθνικά τους ποσοστά αποταμίευσης. Αλλά ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του SII ήταν ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ιαπωνία ζήτησαν μέτρα που θα καθιστούσαν την οικονομία του άλλου πιο αποτελεσματική.

Παρά το προβλήματα το SII ήταν επιτυχημένο, διότι οδήγησε σε βήματα προς αμοιβαία επωφελείς μεταρρυθμίσεις και αποφεύγοντας καταστροφικούς δασμούς. Θεωρητικά, θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως χρήσιμο πρότυπο για τις τρέχουσες διαπραγματεύσεις Κίνας – ΗΠΑ.

Δυστυχώς, οι ηγέτες των δύο χωρών μπορεί να μην έχουν τόσο σταθερή αντίληψη στις οικονομικές αρχές. Ο πρόεδρος της Κίνας Σι Τζινπίνγκ φαίνεται να ενδιαφέρεται μόνο για τη διατήρηση του πολιτικού ελέγχου, ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό του.