Aut viam inveniam, aut faciam

Βουλωμένο γράμμα (φαίνεται πως) διάβαζε το 2009 ο Λευτέρης Πετρούνιας, όταν έκανε την προφητεία του, στο… ξεκούδουνο!

Ηταν τότε που νίκησε το ίνδαλμά του, τον χρυσό Ολυμπιονίκη της Αθήνας, Δημοσθένη Ταμπάκο για μια θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ντόχα και έβαλε το μεγάλο στοίχημα με τον εαυτό του…

Λοιπόν, εγώ θα γίνω σαν τον Ταμπάκο, το 2016!

Και έγινε tale quale ύστερα από επτά χρόνια!

Εγινε ένας χρυσός Ολυμπιονίκης (χώρια οι διαδοχικοί τίτλοι στα Παγκόσμια και στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα) ο οποίος γαλβανίστηκε μέσα από τις απανωτές αποτυχίες του να ανέβει στο βάθρο και ενώ είχε αρχίσει να ζει με το σύνδρομο της πέμπτης θέσης!

«Οπου πήγαινα έβγαινα πέμπτος και τρελαινόμουν» εκμυστηρεύθηκε την περασμένη Τετάρτη στην εκδήλωση με τίτλο «Πιο ψηλά, πιο δυνατά, πιο προσωπικά», που διοργάνωσε το BCA College με προσκεκλημένους την αφεντιά του και τον Σπύρο Γιαννιώτη, για να διηγηθούν την ιστορία της ζωής τους…

Τα μαρτύρησε όλα «ο φίλος μου ο Λευτεράκης», που σε αντίθεση με την ομώνυμη κωμωδία, ελόγου του είναι αληθινό και όχι φανταστικό πρόσωπο: για το πώς τον

δυνάμωσαν οι αστοχίες, για το χαρτάκι με τις ασκήσεις του (χρυσού Ολυμπιονίκη στο Λονδίνο) Ζανέτι που του έδωσε το 2013 ο Δημήτρης Ράφτης, για το πώς πήγε με δανεικά λεφτά το 2014 στη Ναντζίνγκ, για το πώς πέρασε φευγαλέα από το μυαλό του εκείνη την εποχή να ξαναπαρατήσει την ενόργανη γυμναστική και να γίνει μπάρμαν!

Εντέλει δεν έγινε μπάρμαν, αλλά ο Lord of the Rings: ο άρχοντας των δαχτυλιδιών, αυτός ο μικρός το δέμας γίγας, που όποτε κρεμιέται από τους χαλκάδες, «είμαι έτοιμος και αποφασισμένος να τρυπήσω τον τοίχο».

Το λέει άλλωστε και η αποφθεγματική ρήση του Αννίβα, την οποία έχει χτυπήσει σε τατουάζ: «Aut viam inveniam aut faciam», τουτέστιν ή θα βρούμε τον δρόμο ή θα τον δημιουργήσουμε. Ο Λευτέρης δεν τον βρήκε στρωμένο, τον άνοιξε μονάχος του…