Απλή «ναι»

Χθες τέσσερις υποψήφιοι για τον Δήμο της Αθήνας συμμετείχαν στο πρώτο τους τηλεοπτικό ντιμπέιτ. Εχουν ήδη κάνει άλλα τρία χωρίς τηλεοπτικές κάμερες. Αν κάτι έχουν αποκομίσει από αυτά, είναι πως έχουν γνωριστεί καλύτερα. Κι όπως το θέτει ένας εξ αυτών σε κατ’ ιδίαν συνομιλίες, «στα βασικά μπορούμε να συνεννοηθούμε ο ένας με τον άλλον». Λογικό, πόσο να διαφωνήσεις για έναν ποδηλατόδρομο, φέρ’ ειπείν; Θα μπορούσε, λοιπόν, να εικάσει κανείς πως την επομένη του δεύτερου γύρου εκείνοι που θα κάθονται γύρω από το τραπέζι του δημοτικού συμβουλίου – το οποίο θα έχει προκύψει από τη φαεινή συριζαϊκή ιδέα της απλής αναλογικής – θα έχουν καλές πιθανότητες να λαμβάνουν συναινετικές αποφάσεις. Ισως. Ωστόσο, αυτό δεν φαίνεται πως θα είναι ο κανόνας, ειδικά σε μικρότερους δήμους. Το επιχείρημα της κυβερνώσας Αριστεράς για τη θεσμοθέτηση της απλής αναλογικής ήταν ότι θα «αναγκάζονται» όλοι να συναινούν. Μερικοί από τους πιο γνωστούς εν ενεργεία δημάρχους το είχαν αντικρούσει λέγοντας πως στην πραγματικότητα οδηγεί σε ακυβερνησία.

Αδολη «όχι»

«Το εν λόγω σύστημα θα μετατρέψει τους δήμους στα απόλυτα διαφθορεία» υποστηρίζει ένας εκλογολόγος κόμματος της αντιπολίτευσης. Αυτοδιοικητικός με πολλά χρόνια εμπειρίας το εξηγεί πιο ωμά. «Στο καλό σενάριο», λέει, «ένας τοπικιστής που θα έχει πάρει ένα πολύ μικρό ποσοστό θα έχει τη δυνατότητα να μπλοκάρει αποφάσεις που δεν του αρέσουν. Στο κακό σενάριο, ένας ντόπιος εργολάβος που κατέβηκε υποψήφιος και πήρε ένα 4% θα μπορεί να εκβιάζει το δημοτικό συμβούλιο για να του αναθέτει έργα». Ενας υποψήφιος δήμαρχος βάζει κι ένα θεωρητικό μεν, ουσιώδες δε ζήτημα. «Αν ο Χ πάρει 15% στον πρώτο γύρο κι ο Ψ 48%, και ο Χ στον δεύτερο γύρο πάρει 51% κι ο Ψ μείνει στο 48%, πώς αποκτά δημοκρατική νομιμοποίηση εκείνος που όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με όλους τον επέλεξε μόλις το 15% του εκλογικού σώματος;». Στην ανάλυσή του επομένως «με την απλή αναλογική δεν θα έπρεπε να υπάρχουν δυο γύροι στις αυτοδιοικητικές εκλογές». Με δυο λόγια, η κατά το αριστερό κλισέ απλή και άδολη αναλογική μόνο άδολη δεν είναι.