«Σιδερένιο» ραντεβού {CR}στην Πελοπόννησο

Ψάχνοντας κάποιος στο εγχώριο αγωνιστικό καλεντάρι για αγώνες αφιερωμένους στο τρίαθλο, θα βρει αρκετούς που στο πρόγραμμά τους συνδυάζουν την κολύμβηση ανοιχτής θάλασσας, την ποδηλασία και το τρέξιμο σε μια ενιαία και συνεχή διαδοχή. Κανείς από αυτούς, ωστόσο, δεν είναι τόσο απαιτητικός όσο το IronMan, η σημαντικότερη διοργάνωση τριάθλου στον κόσμο, η οποία ξεκίνησε από το 1978 στη Χαβάη και σήμερα περιλαμβάνει περισσότερους από 180 αγώνες ετησίως σε 56 χώρες σε όλο τον κόσμο όπου συμμετέχουν 1 εκατομμύριο αθλητές. Το IronMan 70.3, λοιπόν, έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, την Κυριακή 14 Απριλίου με βάση το Costa Navarino στη Μεσσηνία.

Το ιδιαίτερο στοιχείο του συγκεκριμένου αγώνα είναι προφανώς το πρόγραμμά του με τις αποστάσεις σε κάθε ένα από τα τρία αγωνίσματα, να προκαλούν ζάλη ακόμα και στη σκέψη ότι πρέπει να ολοκληρωθούν χωρίς ενδιάμεση διακοπή: 1,9 χλμ. κολύμβησης, 90 χλμ. ποδηλασίας και 21,1 χλμ. τρεξίματος. Για τους αθλητές του IronMan, ωστόσο, όλα αυτά είναι μία ακόμα πρόκληση γι’ αυτό και οι 1.500 συμμετοχές που όρισε η διεθνής οργάνωση για τον ελληνικό αγώνα, συμπληρώθηκαν μέσα σε μόλις 150 ημέρες από την έναρξή τους (έκλεισαν 1 Νοεμβρίου). Οι αθλητές λοιπόν που θα στηθούν στην εκκίνηση των αγώνων καλύπτουν ένα μεγάλο ηλιακό φάσμα, από 19 έως 72 ετών. Το 81% εξ αυτών είναι άνδρες και το 19% γυναίκες. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι η εθνοτική τους κατανομή, μια και η πλειονότητά τους προέρχεται από την Ελλάδα. Συνολικά 680 Eλληνες θα δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους στη συνεχή πορεία της κολύμβησης, της ποδηλασίας και του τρεξίματος, αριθμός σχεδόν πενταπλάσιος σε σχέση με οποιοnδήποτε άλλο αγώνα τριάθλου εντός των συνόρων, γεγονός που καθιστά το IronMan, τον μεγαλύτερο αγώνα τριάθλου που έχει πραγματοποιηθεί στη χώρα. Ως προς τους υπόλοιπους συμμετέχοντες, μεγάλη θα είναι και η συμμετοχή των Βρετανών (162 αθλητές), Αμερικανών (82 αθλητές) όπως και Γάλλων, Γερμανών κι Ελβετών. Την Κυριακή 14 Απριλίου, η εκκίνηση του κολυμβητικού αγώνα θα δοθεί μπροστά από το εστιατόριο του Costa Navarino και οι αθλητές θα κολυμπήσουν παράλληλα με την ακτή. Oταν συνεχίσουν με την ποδηλασία, θα κινηθούν προς το χωριό Σουληνάρι και στη συνέχεια τους Γαργαλιάνους, σε δύο περιστροφές μέσα από ελαιώνες και πευκόφυτους λόφους, σε υψομετρική διαφορά 1.080 μέτρων. Θα τελειώσουν τη δοκιμασία με τον ημιμαραθώνιο, όπου θα έχουν την ευκαιρία να περάσουν από την παραλία της Βοϊδοκοιλιάς και τη λίμνη Γιάλοβα, πριν από τον τερματισμό τους στο ξενοδοχείο.  Δεδομένης της δυσκολίας του εγχειρήματος, μοιάζει μάλλον αυτονόητο ο τίτλος του IronMan να απονέμεται δικαιωματικά σε κάθε συμμετέχοντα που ολοκληρώνει τον «άθλο». Είτε το κάνει με επίδοση μικρότερη των 4 ωρών, που συνήθως πετυχαίνει η ελίτ των αθλητών της διοργάνωσης, είτε με χρόνο λίγο μικρότερο των 8,5 ωρών που είναι το όριο για την επίσημη λήξη του αγώνα. Παρ’ όλα αυτά, οι 50 πρώτοι αθλητές στην κατάταξη, μαζί με το μετάλλιο εξασφαλίζουν και μια θέση πρόκρισης στο παγκόσμιο πρωτάθλημα IronMan 70.3 που θα πραγματοποιηθεί στη Νίκαια της Γαλλίας τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.

Χρήστος Κορομηλάς

«Βλέπει» ρεκόρ χωρίς όραση

Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι που πλήρωσαν από 240 έως 300 ευρώ έκαστος για να δοκιμαστούν σε 113 χλμ. συνολικής φυσικής άσκησης; Πρόκειται αλήθεια για ήρωες με υπερδυνάμεις; Κάθε άλλο. Ανάμεσα στους συμμετέχοντες υπάρχουν καθημερινοί άνθρωποι, πολύτεκνες μητέρες, συνταξιούχοι και άτομα με αναπηρίες. Ενας εξ αυτών είναι και ο Χρήστος Κορομηλάς, 55 ετών, ο οποίος πριν από 10 χρόνια έχασε την όρασή του. Παρ’ όλα αυτά δεν το έβαλε κάτω και τα τελευταία δύο χρόνια λαμβάνει διαρκώς μέρος στα πανελλήνια πρωταθλήματα κολύμβησης και ποδηλασίας ΑμεΑ, ενώ είναι και κάτοχος πανελλήνιων ρεκόρ, ως αθλητής του συλλόγου Ιωνάς – Τμήμα Θεραπευτικής Αγωγής και Παραλητισμού ΑμεΑ. Στο IronMan θα πάρει μέρος με την καθοδήγηση του προπονητή του Γιώργου Γκούντα, ο οποίος θα είναι και ο συνοδός του. Η συμμετοχή του στον αγώνα, για πρώτη φορά στην καριέρα του, αποτυπώνει ίσως με τον καλύτερο τρόπο και το μότο της διοργάνωσης «Anything is possible», αφού η αναπηρία του δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο στην πραγματοποίηση των στόχων του. «Η σωματική ευεξία που άρχισα να αισθάνομαι επανέφερε το χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Η αυτοεκτίμηση και η δίψα για ζωή επανήλθαν στην καθημερινότητά μου. Ο σεβασμός, η εκτίμηση και η αγάπη που παίρνω από τον κόσμο και το παράδειγμα που δίνω πρώτα απ’ όλα στα παιδιά και κατόπιν στους υπόλοιπους με κάνουν ευτυχισμένο. Η ικανοποίηση που αισθάνομαι όταν ξεπερνώ συνέχεια τον εαυτό μου και όταν συναγωνίζομαι αρτιμελείς, σχεδόν επί ίσοις όροις, είναι κάτι το οποίο δεν με αφήνει να σταματήσω» αναφέρει «το μεγαλύτερό μου πρόβλημα ήταν ότι αισθανόμουν από τους συνανθρώπους μου ένα είδος λύπησης. Ηθελε υπομονή και συνεχή προσπάθεια».

Χάρης Χριστίδης

Από υπέρβαρος

έγινε υπεραθλητής

Ενα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα ερασιτέχνη αθλητή που με την αταλάντευτη προσήλωση στον στόχο του κατάφερε να γίνει από υπέρβαρος… υπεραθλητής IronMan είναι και ο Χάρις Χριστίδης. Τρία χρόνια μετά το πρώτο του τρίαθλο έχει τερματίσει σε τέσσερις διεθνείς αγώνες IronMan 70.3 κι έναν αγώνα IronMan 140.6. «Τις επιδόσεις μου θα τις χαρακτήριζα περισσότερο τουριστικές παρά ανταγωνιστικές. Στο μισό κατέγραψα 5 ώρες και 23 λεπτά στο Μπαχρέιν, ενώ στο μεγάλο IronΜan στην Κοπεγχάγη, ο τερματισμός ήρθε έπειτα από 12 ώρες και 26 λεπτά. Για έναν ερασιτέχνη, χωρίς πίεση για διακρίσεις, τα συναισθήματα που δίνει η διαδρομή προς τον τερματισμό και η κατάκτηση του τελικού στόχου είναι πολύ πιο μεγαλειώδη από την ιστορία που καταγράφεται στο χρονόμετρο» αναφέρει μιλώντας στο «Τρέχω».

Στη ζωή του το τρίαθλο μπήκε ως ένα όπλο στη μάχη του με το βάρος του, ωστόσο κατέληξε να γίνει ένας νέος τρόπος ζωής. «Εχοντας παρατήσει για πάνω από 15 χρόνια κάθε αθλητική δραστηριότητα, έφτασα στο τέλος του 2014 τα 140 κιλά. Κάποια στιγμή, όταν οι σημαντικότεροι δείκτες στις αιματολογικές εξετάσεις χτύπησαν κόκκινο, η ιατρός μού έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου… Εκείνη την ημέρα άλλαξα σελίδα. Χωρίς υπερβολές, με ισορροπημένη διατροφή και στην αρχή μόνο με περπάτημα, άρχισαν σταδιακά να κατεβαίνουν τα κιλά. Υστερα από λίγο αγόρασα ποδήλατο… μια μεγάλη χαρά που είχα να τη νιώσω από τα δώδεκά μου χρόνια. Επειτα από λίγους μήνες άρχισα στα σαράντα μου να μαθαίνω κολύμπι. Το τρέξιμο μπήκε στη ζωή μου πολύ απαλά, όταν έσπασα το φράγμα των 100 κιλών και ακόμα και σήμερα είναι το χειρότερό μου. Οταν άρχισα να ασχολούμαι με το τρίαθλο, ο μόνος μου στόχος ήταν να ολοκληρώσω έναν αγώνα απόστασης σπριντ. Το σπριντ έγινε σε λίγο ολυμπιακό, μετά μισό Iron Μan και κάποια στιγμή ένιωσα ότι ήρθε η ώρα για τη μεγαλύτερη πρόκληση, το φουλ Iron Μan.

Προκειμένου να καταφέρει να ολοκληρώσει τα IronMan, έχει καταστρώσει ένα ειδικό προπονητικό πρόγραμμα σε συνεργασία με τον προπονητή του, προσαρμόζοντας την άσκηση στην απαιτητική του καθημερινότητα με τις οικογενειακές και επαγγελματικές υποχρεώσεις. «Τις περισσότερες φορές δεν μου βγαίνει όπως θα ήθελα, αλλά προσπαθώ και κρατάω πάντα τη μεγάλη εικόνα. Αλλωστε το κάνω μόνο επειδή μου αρέσει, χωρίς χορηγούς και χωρίς άγχος για μια ακόμη καλύτερη προσωπική επίδοση. It is all about fun!» υπογραμμίζει ο Χρηστίδης και καταλήγει: «Για να τερματίσεις σε έναν τέτοιο αγώνα χρειάζεται πρώτα να το θέλεις πραγματικά πολύ, να επενδύεις σημαντικό μέρος του ελεύθερου χρόνου σου στην επίτευξη του στόχου και να προπονείσαι μεθοδικά. Η στήριξη από την οικογένεια στην προσπάθεια αυτή παίζει καταλυτικό ρόλο».