Με τις ευλογίες τους

Αυτή τη φορά ο διάβολος δεν κρυβόταν στις λεπτομέρειες. Οι κληρικοί τον έβλεπαν μπροστά τους να λέει με τη μορφή του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι με την επικύρωση της συμφωνίας ανάμεσα στον Πρωθυπουργό και τον Αρχιεπίσκοπο οι ίδιοι θα έπαυαν να είναι δημόσιοι υπάλληλοι, οπότε η κυβέρνηση θα μπορούσε να προσλάβει 10.000 υπαλλήλους στη θέση τους. Ηταν 7 Νοεμβρίου του 2018. Και ήταν και η αρχή ενός ιερού πολέμου, ο νικητής του οποίου φαινόταν από τότε προδιαγεγραμμένος: όπως προκύπτει από τη χθεσινή συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου, στο τέλος θα νικήσουν οι κληρικοί.

Αν αυτή η νίκη διαφέρει από τις άλλες, είναι επειδή ανάμεσα στους ηττημένους δεν βρίσκει κανείς μόνο τον διάβολο έτσι όπως εμφανίστηκε τη μία ημέρα μπροστά από το τζάκι του Μεγάρου Μαξίμου και την επομένη στο πρες ρουμ. Βρίσκει και την Αριστερά του Κυρίου έτσι όπως την ενσάρκωσε ο Αρχιεπίσκοπος, που την πρώτη ημέρα κατά τας Γραφάς στεκόταν δίπλα στον Πρωθυπουργό ενώ εκείνος ανακοίνωνε την ιστορική συμφωνία. Από αυτή την άποψη, δεν ηττήθηκαν μόνο τα πρόσωπα ως ενσαρκώσεις του απόλυτου κακού, ηττήθηκε και ένα ντιλ. Ενα ντιλ δημιουργικής λογιστικής που θα επέτρεπε στην κυβέρνηση να αποδημοσιοϋπαλληλίσει τους κληρικούς, αν και θα εξακολουθούσε να τους πληρώνει το Δημόσιο.

Τρικ

Το τρικ έμοιαζε σχεδόν μαγικό. Αν όμως το έστελνε στο πυρ το εξώτερον η ιερά εξέταση των θεσμών, δεν ήταν επειδή είχε κάτι το μεταφυσικό, ήταν επειδή δεν είχε καμία οικονομική λογική: περνώντας τη μισθοδοσία των κληρικών από το μητρώο δημοσίων υπαλλήλων σε κάποια Ενιαία Αρχή Πληρωμών, η κυβέρνηση βάφτιζε απλώς το κρέας ψάρι. Η λεπτομέρεια όμως που έκανε τη διαφορά για τους κληρικούς ήταν πως ο αρμόδιος φορέας για την καταβολή της μισθοδοσίας θα ήταν πλέον οι μητροπόλεις, κάτι που στα μάτια των κληρικών φάνταζε χειρότερο και από συμφωνία με τον διάβολο.

Κάπως έτσι η Ιερά Σύνοδος αναμένεται να απορρίψει σήμερα, υπό το πρόσχημα της συνέχισης του διαλόγου, το πλαίσιο της συμφωνίας έτσι όπως την τροποποιούσε ξανά και ξανά ο υπουργός Παιδείας μένοντας συνεχώς μετεξεταστέος. Οχι πως η απόφαση δυσαρεστεί το Μέγαρο Μαξίμου. Το τελευταίο που θα ήθελε σε αυτή τη φάση η κυβέρνηση θα ήταν ακόμη ένα μέτωπο. Ακόμη χειρότερα, ένα μέτωπο με την Εκκλησία κι ακόμη χειρότερα με τους κληρικούς που ελέγχουν κάθε Κυριακή το χριστεπώνυμο πλήθος. Μέτωπο δεν θα άνοιγε ασφαλώς ούτε η Αριστερά του Κυρίου – «χωρίς τη συγκατάθεση των κληρικών δεν θα γίνει τίποτε» είχε διαμηνύσει πριν από περίπου δυο εβδομάδες ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. Ζητώντας κατά κάποιον τρόπο ό,τι ζητεί διακαώς και η πρώτη φορά Αριστερά ενόψει του μαρτυρίου των πολλαπλών εκλογών: την ευλογία τους…

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Τι κάνει το αποτέλεσμα ενός ιερού πολέμου προδιαγεγραμμένο; Αρκεί να θυμηθεί κανείς πως ο αρχιεπίσκοπος ήταν το πρώτο μη πολιτικό πρόσωπο με το οποίο συναντήθηκε ο Πρωθυπουργός αμέσως μετά την εκλογή τον Ιανουάριο του 2015. Από τότε η «πρώτη φορά Αριστερά» δεν έκανε τίποτε χωρίς τη συγκατάθεση της Αριστεράς του Κυρίου ή, σύμφωνα με μια άλλη ανάγνωση, έκανε μόνο με την έγκρισή της αποκεφαλίζοντας μεταξύ άλλων έναν υπουργό που η Ιεραρχία έκρινε «προβληματικό άνθρωπο».