«Ο ηγέτης καταπέλτης»

Σάββατο της Αποκριάς και βγήκαν στον αφρό τα καρναβάλια. Μου είναι αδύνατο να πάρω τα κουρέλια κι αποσπάσματα των ημερών και να τα δέσω, να σχηματίσουν μια εικόνα έστω και απεχθή. Σαν να πήρε ανάποδες η ζωή στροφές και τρέχει στον ανήφορο κατηφορίζοντας με χίλια. Ξαφνικά βγήκε το φασούλι με την αύξηση της τιμής των φαρμάκων και πάθανε όλοι συγκούρδουλοι ένα αμόκ, μια κρίση τρέλας, ταυτότητας, και ταχυπαλμίας. Μας εξεβίασαν λέει οι φαρμακοβιομηχανίες και υποκύψαμε στον εκβιασμό. Τι μου λες; Τράτζικ. Μα γι’ αυτό δεν κατηγορούσατε τους προηγούμενους γιατρούς και πολιτικούς για το μεγαλύτερο σκάνδαλο από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους;

Αν και εγώ προσωπικά έχω την υποψία που γέρνει φορές σε βεβαιότητα, ότι μάλλον δεν έχει ιδρυθεί ποτέ ελληνικό κράτος. Κάτι ιδρύθηκε αλλά κράτος δεν το βλέπω. Αντιθέτως βλέπω ένα αέναο ξεχαρβάλωμα να σέρνεται σαν μαστουρωμένος δεινόσαυρος σε ένα δυσώδη βάλτο.

Ο κύριος Πολάκης στη Βουλή ξεπέρασε εαυτόν. «Δεν είμαστε ίδιοι. Είμαστε άλλοι πολιτισμοί».

Καλά ότι δεν είμαστε ίδιοι, δεν είμαστε. Αυτό μας έλειπε. Αλλά και πολιτισμοί; Στον πληθυντικό; Οτι αυτή η φάτσα, αυτή η συμπεριφορά, αυτό το λεξιλόγιο του κυρίου είναι πολλοί πολιτισμοί μαζεμένοι. Αλλωστε έτσι και τον δεις να περνάει, ακόμα και να μην ξέρεις ποιος είναι ο άνδρας, σου έρχεται αυθόρμητα στα χείλη η φράση.

– Να κι ένας πολιτισμός.

Και λέγοντας αυτά τα μετριοπαθή σηκώθηκε και έφυγε. Οπως λέει κι ο Μποστ. «Δήθεν πήγε για κομβία κι εθεάθη εξελθών».

Αυτά εντός Βουλής (των Ελλήνων πάντα). Εκτός της αιθούσης είχε μουσικό πρόγραμμα. Μια τραγουδιάρα, με φρεσκοβαμμένο μαύρο μαλλί κοράκου χρώμα, είχε πιάσει τσι καντάδες. Λέω που τη βρήκανε και τη μαζέψανε την ασυμμάζευτη; Οχι λέει την παρεξήγησες είναι βουλευτής, και το όνομα αυτής Μεγαλοοικονόμου. Και τραγουδάει μια εντελώς δική της άρια που τη συνέθεσε εν ώρα οίστρου και πολιτικής έξαρσης. Ακουσέ την. Και την άκουσα. Ακούστε κι εσείς να μερακλωθούμε όλοι αποκριάτικα. «Σε λένε Αλέξη και είσαι ηγέτης, η κάθε σου λέξη, ομόνοια καταπέλτης».

Πριν συνέλθω από το σοκ συνέχισε σε πρόζα αυτή τη φορά.

«Μπορεί άλλοι να με κατηγορήσουν, άλλοι να καταλάβουν ότι με εκφράζει», κι άλλοι να πούνε, πάει την ψώνισε η μαντάμ συμπληρώνω εγώ. Μάλιστα ο Αλέξης, καταπέλτης.

Σαν το εισαγγελικό πόρισμα για τους 100 νεκρούς στο Μάτι, που επί λέξη αναφέρει. «Δεν λειτούργησε ούτε κατ’ ελάχιστον ο μηχανισμός προστασίας».

Ούτε κατ’ ελάχιστον. Ετσι. Για να έχουμε το θράσος όχι να παραιτηθούμε, αλλά να είμαστε υποψήφιοι στις επόμενες εκλογές για ίδια περιφέρεια κυρία Δούρου. Και το τελευταίο κερασάκι στην τούρτα η κυρία Παπακώστα.

Οι ταραχές δεν καταστέλλονται, προλαμβάνονται. Τα μέτρα δεν είναι κατασταλτικά αλλά προληπτικά. Θα μιλήσει ένας λαοπρόβλητος και λατρεμένος κυβερνητικός στην πλατεία; Δεν θα περιμένει η συνεργάτις της κυρίας Γεροβασίλη να γίνει το μπάχαλο και να αρχίσει τις συλλήψεις και τις προσαγωγές. Οχι. Θα τις ξεκινήσει δυο ώρες πριν. Οποιος περνάει τον σβερκώνεις και τον στέλνεις στην μπουζού. Νομίζω αυτό το τόσο αποτελεσματικό μέτρο θα έπρεπε να εφαρμοσθεί πρώτα στην ίδια. Πριν γίνουν εκλογές να τη συλλάβεις και μόλις ανοίξουν οι κάλπες και περάσει ο κίνδυνος να την ξαμολήσεις να πάει να βρει τη μοίρα της.

Να δούμε και μεις μιαν άσπρη μέρα.