«Θα δείξουμε στους άνδρες του ΠΑΟΚ πώς σηκώνουν τρόπαια»

Στον ΠΑΟΚ έχουν αρχίσει τις πρόβες τίτλου για να είναι έτοιμοι να σηκώσουν το πρώτο  κύπελλο πρωταθλήματος ύστερα από 34 χρόνια (και συνολικά τρίτο στην Ιστορία).

Επειδή είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία για όλους τους παίκτες, μπορεί αν θέλουν να ρωτήσουν πώς γίνεται τις γυναίκες του συλλόγου! Γιατί πολύ απλά είναι μόνιμες πρωταθλήτριες Ελλάδος με 13 τρόπαια και μάλιστα τα 12 από αυτά στα τελευταία 13 χρόνια!

«Ναι, αν θέλουν μπορούμε να τους δείξουμε, είναι εύκολο και περιμένουμε και εμείς πώς και πώς να το σηκώσουν» λέει στα «ΝΕΑ» με χαλαρή διάθεση η Τατιάνα Γεωργίου, αμυντικό χαφ της πρωταθλήτριας Ελλάδος, που με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας δανείζεται τον τίτλο του τραγουδιού της ταινίας «Η κληρονόμος», όπου η Σμαράγδα Καρύδη γινόταν πρόεδρος σε μια ποδοσφαιρική ομάδα.

Δεν διστάζει να το πει και η ίδια, η οποία άλλωστε από μικρό κοριτσάκι ξεχώριζε ανάμεσα σε αγόρια και αργότερα ως γυναίκα ανάμεσα σε άνδρες, παίζοντας και προπονούμενη με ανδρική ομάδα!

«Αρρωστάκι»

«Ναι, δεν γινόταν αλλιώς, αφού ήμουν… αρρωστάκι με την μπάλα. Είχα ακούσει το κάθε δυνατό σχόλιο μικρή στην Ηγουμενίτσα, όταν από τις αλάνες και αργότερα στο σχολείο, έπαιζα πάντα με τα αγόρια ποδόσφαιρο. Χαίρομαι γιατί πλέον παίζουμε κανονικά και δεν… ντρεπόμαστε, αν και εγώ ποτέ δεν ντράπηκα, ήταν αυτό που αγαπούσα σε μια οικογένεια με δύο κορίτσια, όπου η αδελφή μου δεν ενδιαφερόταν όμως για το άθλημα. Είναι βασικό ότι με στήριξαν οι γονείς μου και μάλιστα σπούδασα στα ΤΕΦΑΑ προπονητική και πλέον παράλληλα με το παιχνίδι διδάσκω και σε μικρά παιδιά και σε ακαδημίες το ποδόσφαιρο», λέει η 23χρονη Τατιάνα, που δεν κρύβει τη συγκίνησή της.

Και συνεχίζει: «Κάποτε η γιαγιά μου είχε πάει στον οδοντίατρο και είδε μια εφημερίδα που είχε τη φωτογραφία μου και έγραφε για μένα. “Γιατρέ, μπορώ να την κρατήσω; Γράφει για την εγγονή μου”, του είπε και αμέσως πήρε την εφημερίδα στα χέρια της! Πλέον, όλοι στη γενέτειρά μου παρακολουθούν την πορεία μου και χαίρονται γι’ αυτή».

Εχοντας το όνειρο από μικρή να παίξει στην Εθνική, έπρεπε να ενταχθεί σε ομάδα και έτσι «πήγα στην Πάργα στη Δ’ Εθνική και έπαιζα ερασιτεχνικό με ομάδα των ανδρών! Στην πρώτη προπόνηση ήταν δύσκολα, μου έδιναν συνέχεια την μπάλα επειδή ήμουν κορίτσι. Εξοικειώθηκα γρήγορα και μόλις άρχισα να ντριμπλάρω τους πρώτους, άλλαξαν όλα! Εχω κρατήσει πολύ καλές σχέσεις με αρκετά παιδιά από εκεί».

Στην Α’ Λυκείου, της έκαναν γνωστό ότι την έκλεισε ο ΠΑΟΚ και «ένα όνειρο ζωής γινόταν πραγματικότητα. Τα χρόνια μέχρι να τελειώσω το Λύκειο και να αγωνιστώ στον Δικέφαλο μου φάνηκαν ατελείωτα. Τώρα έχουμε ήδη πάρει μαζί τέσσερα πρωταθλήματα και τρία νταμπλ. Συνεχίζουμε. Τρομερό συναίσθημα να σηκώνεις κούπα στην Τούμπα – θα το ζήσουν και τα αγόρια. Απίστευτη εμπειρία ότι προπονούμαστε πλέον στη Νέα Μεσημβρία μαζί με τους άνδρες και γίνονται οι σχετικές πλάκες ότι εμείς έχουμε πολύ περισσότερα πρωταθλήματα».

Αξέχαστη στιγμή, οι τίτλοι της με τον ΠΑΟΚ αλλά και οι 25.000 θεατές που είδαν την Εθνική μας με τη Γαλλία σε αγώνα στη Ρεν.

Οσο για τις γυναίκες: «Είμαστε ισάξιες σε όλους τους τομείς, ενώ φέρνουμε και τη ζωή στον κόσμο. Λυπάμαι απλά που σε κάποια κράτη το θέμα της ισότητας βρίσκεται 100 χρόνια πίσω».