Τεμαχίζοντας την εθνικοφροσύνη{CR}

Το ύφος σε προκαλεί να διαβάσεις την ανακοίνωση σε στάση προσοχής με στεντόρεια φωνή και το στήθος φουσκωμένο: «Συνεχίζουμε τον αγώνα μαζί με όλους τους περήφανους Ελληνες με τη μεγάλη καρδιά, τους καθωσπρέπει οικογενειάρχες, για να δώσουμε από κοινού μια νέα πνοή στον ελληνισμό. Συνεχίζουμε με σημαία μας την Ορθοδοξία, την πατρίδα και την οικογένεια. Στόχος μας δεν είναι άλλος από τη συμμετοχικότητα και η ευθύνη μας η διαφύλαξη των ύψιστων αξιών που συνεχίζουν να κρατούν όρθιο τον Ελληνισμό». Και άρα; «Κατά συνέπεια», συνεχίζει η ανακοίνωση, «την Παρασκευή ξεκινούν οι διαδικασίες αντικατάστασης του κ. Μπαλτάκου και της επιλογής νέου γενικού γραμματέα της Δύναμης Ελληνισμού».

Αλλά εδώ η φωνή κόβεται και το στήθος ξεφουσκώνει απότομα. Ολο αυτό το ηρωικό έπος ήταν για τη διαγραφή του Μπαλτάκου; Ολο αυτό το βαρύγδουπο ύφος μόνο και μόνο επειδή έφυγε ο Μπαλτάκος από τον έναν Καμμένο για να πάει στον άλλο; Δεν χρειάζεται να φανταστεί κανείς τι θα έγραφε ο συντάκτης της ανακοίνωσης, ο ίδιος ο Δημήτρης Καμμένος πιθανότατα, ιδρυτής της Δύναμης Ελληνισμού, εάν τύχαινε να πάει στον πόλεμο. Μπορεί όμως να πάρει μια βαθιά ανάσα και να ρίξει μια ματιά στα δεξιά της Δεξιάς, εκεί όπου το μπλε της Νέας Δημοκρατίας γίνεται όλο και πιο μπλε, σχεδόν μαύρο. Ή μάλλον επιβάλλεται να ρίξει μια ματιά σε αυτή την πινακοθήκη της βιντάζ εθνικοφροσύνης που επιχειρεί να αναγεννηθεί εκλογικά μέσα από τις στάχτες της σαν τον πάλαι ποτέ αγαπημένο της φοίνικα – τον γνωστό κάποτε και ως σκέτο «πουλί».

Ανθρωπογεωγραφία

Και τι θα δει εκτός από τους δυο Καμμένους, τον Δημήτρη της Δύναμης Ελληνισμού και τον Πάνο των Ανεξάρτητων Ελλήνων, και τον μπαλαντέρ Τάκη Μπαλτάκο; Η ανθρωπογεωγραφία είναι ενδιαφέρουσα: οι δυο Καμμένοι, ο Μπαλτάκος, ο Καρατζαφέρης, ο Βελόπουλος, για τον οποίο οι άσπονδοι φίλοι του λένε πως το εισιτήριό του για να περάσει από τη ζώνη του τηλεοπτικού λυκόφωτος στα έδρανα της Βουλής είναι το τηλεμπόριο των υποτιθέμενων επιστολών του Ιησού. Εγραφε ο Ιησούς επιστολές; Δεν φαίνεται, αλλά αυτά είναι αρμοδιότητα των θρησκευτικών επιστημών. Για την πολιτική επιστήμη πάλι, ή ενδεχομένως και για άλλες επιστήμες, το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι ο συνωστισμός που παρατηρείται στον χώρο.

Δεν είναι ασφαλώς πολλά τα πρόσωπα στο σκούρο μπλε, σχεδόν μαύρο. Είναι όμως πολλοί οι υποψήφιοι στρατηγοί χωρίς στρατό. Είναι πολλοί αυτοί που μιλούν στο όνομα της εθνικοφροσύνης τεμαχίζοντας την εθνικοφροσύνη σε μικροβιλαέτια, λυκοσυμμαχίες και σκιαμαχίες επικών ανακοινώσεων. Από αυτή την άποψη, το σκούρο μπλε, σχεδόν μαύρο, προσφέρει θέαμα. Ενα θέαμα που είναι πάντα αποκρουστικό – δεν είναι να κοιτά κανείς για πολύ. Αλλά με τόσους κατά φαντασίαν στρατηγούς, τουλάχιστον δεν είναι τρομακτικό.

ΕΥΚΑΙΡΙΑ

Η Συμφωνία των Πρεσπών ήταν θεωρητικά η χρυσή ευκαιρία για να γίνει ο χώρος μπετόν και να αποκτήσει το σκούρο μπλε, σχεδόν μαύρο την περιωπή ρήγματος στα δεξιά της ΝΔ. Αν δεν έγινε, όπως φαίνεται να επιθυμούσε το Μαξίμου, είναι επειδή η ΝΔ δεν άφησε το Μακεδονικό να ξεφύγει από τα χέρια της. Ο Μητσοτάκης δανείστηκε λίγη εθνικοφροσύνη. Αλλά η κίνηση ήταν μάλλον επιβεβλημένη απέναντι σε έναν ΣΥΡΙΖΑ που ήθελε να δει, εκεί στα σκοτεινά, όλα τα μπουμπούκια να ανθίζουν.