Ανώμαλη προσγείωση

Δεν θα σχολιάσω καθόλου το γεγονός ότι τα δυσώδη υπόγεια του Μεγάρου Μαξίμου παρασύρθηκαν και εξέδωσαν ανακοίνωση – καταγγελία του Σκάι και της ΝουΔου για την υπόθεση του μυστηριώδους ταξιδιού στην Αθήνα του κυβερνητικού αεροσκάφους της Βενεζουέλας, το περασμένο Σάββατο. Ο Θανάσης (Καρτερός) πρέπει να μην είχε καθόλου κέφια το βράδυ της Δευτέρας για να εκδώσει ένα τέτοιο non paper, το οποίο και παραθέτω ως έχει, για να διαπιστώσει ο καθένας, με ευκολία, ότι τα νεύρα είναι κακός σύμβουλος και ο παρορμητισμός καταστροφικός:

«Τα λαγωνικά του Σκάι μας ανακάλυψαν ξανά. Από την προσγείωση ενός αεροσκάφους, το οποίο ερχόταν από την Ασία, στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος με σκοπό τον ανεφοδιασμό, ο Σκάι κατασκεύασε μια θεωρία συνωμοσίας, την οποία θα ζήλευε ακόμη και ο Αρτέμης Σώρρας.
Η ΝΔ προφανώς έσπευσε να την υιοθετήσει, όπως προφανώς αναμέναμε.
Το ερώτημα είναι εάν πρέπει να γελάσει ή να κλάψει κανείς με την κατάντια ενός πάλαι ποτέ σοβαρού κόμματος».

Το απόγευμα χθες, λογικά ο Θανάσης (Καρτερός) και όσοι τον συνεπικουρούν εκεί κάτω στα υπόγεια, πρέπει να έβαλαν τα κλάματα. Η Πολιτική Αεροπορία (η ελεγχόμενη από την κυβέρνηση Πολιτική Αεροπορία), μην μπορώντας να αποκρύψει το γεγονός – ολόκληρο αεροπλάνο προσγειώθηκε, με τον υπουργό Εξωτερικών της Βενεζουέλας, μέσα, κόσμος και κοσμάκης το αντελήφθη – επιβεβαίωσε πλήρως. Και το ρεπορτάζ του Σκάι και τα ερωτηματικά που είχε θέσει η ΝουΔου. Οπότε, το ερώτημα το βασικό παραμένει: του είπαν ψέματα του Θανάση για το αεροπλάνο; Του είπαν τη μισή αλήθεια; Κάποιος του την έστησε, και τον διέσυρε; Αγνωστο. Ο,τι και να συνέβη πάντως, στη θέση του ο οποιοσδήποτε θα τα είχε μαζέψει και θα είχε πάει σπίτι του. Αξιοπρεπώς.

Ο καημένος ο Θανάσης, παρότι συνελήφθη να διακινεί fake news, σκύβει το κεφάλι, και συνεχίζει να τραβάει κουπί στα βορβορώδη υπόγεια του Μεγάρου Μαξίμου. Σταχανοβίτης κανονικός ο φουκαράς…

Περίεργη σιωπή

Αλλά και από την ανακοίνωση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, η οποία εξέθεσε ανεπανόρθωτα το Μέγαρο Μαξίμου για την ύποπτη πτήση του κυβερνητικού αεροσκάφους της Βενεζουέλας στην Αθήνα, προκύπτουν σοβαρότατα ερωτηματικά τα οποία δεν απαντώνται από την ανακοίνωση, αλλά ούτε και από την κυβέρνηση, η οποία τηρεί αιδημόνως, σιωπή.

Σύμφωνα με πιλότο φίλο μου, ο οποίος έχει απόλυτη γνώση του συγκεκριμένου αεροσκάφους (καθώς έχει θητεύσει πιλότος του ελληνικού πρωθυπουργικού που είναι παρόμοιο) και γνωρίζει από πρώτο χέρι τα της διαδικασίας ανεφοδιασμού του, είναι εντελώς περίεργο να έμεινε τέσσερις ώρες ΜΟΝΟ για ανεφοδιασμό το αεροσκάφος. Με βάση αυτό, και διάφορα πράγματα που συγκέντρωσα από εδώ κι από εκεί (μου) προκύπτουν τα ακόλουθα ερωτηματικά, τα οποία και παρουσιάζω:

• Γιατί έμεινε σχεδόν τέσσερις ώρες το αεροσκάφος στο αεροδρόμιο, αφού επρόκειτο μόνο για τον ανεφοδιασμό του; Ο ανεφοδιασμός σε καύσιμα, και αναλώσιμα, ενός τέτοιου αεροσκάφους διαρκεί το πολύ μία ώρα!
• Τι έκανε στη διάρκεια των τεσσάρων ωρών της παραμονής ο επιβαίνων σε αυτό υπουργός Εξωτερικών της Βενεζουέλας, ο οποίος αποβιβάστηκε – και σωστά – κατά την ώρα του ανεφοδιασμού του αεροσκάφους και μετέβη στην αίθουσα VIP;
• Εξήλθε του αεροδρομίου; Και αν ναι, πού μετέβη;
• Είχε συνάντηση με κάποιους; Και ποιους, πλην του πρεσβευτή της χώρας του στην Αθήνα;
• Από το αεροπλάνο εκφορτώθηκε κάτι; Κάποια αποσκευή ίσως;

Τα επισημαίνω όλα αυτά, αλλά δεν περιμένω κάποια απάντηση, διότι οι λεβέντες του Μεγάρου Μαξίμου προφανώς επιδιώκουν να χαθεί από την επικαιρότητα. Θα αναφέρω απλώς, να προσέχουν τις διαψεύσεις, διότι στο αεροδρόμιο, αλλά και εκτός αυτού, στον περιβάλλοντα χώρο υπάρχει ένα πλήθος καμερών…

Φασιστική πρακτική

Για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα: οι μάλλον… πρωτότυπες απόψεις της ηγεσίας του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και της ΕΛ.ΑΣ. περί «προληπτικών συλλήψεων», δεν είναι δημοκρατία. Είναι άλλο πράγμα. Αφορούν  άλλο καθεστώς. Αυτά τα κάνει το καθεστώς του Ερντογάν. Το καθεστώς του Μαδούρο. Του Ορμπαν.

Σε προηγμένες δημοκρατίες, σε δημοκρατίες που θέλουν να λέγονται και να είναι σύγχρονες, αυτές οι μέθοδοι είναι άγνωστες. Γι’ αυτό, και επειδή δεν υπαγορεύονται από κανέναν νόμο όλα αυτά, είναι απολύτως καταδικαστέα. Και απορώ με τον «δημοκράτη» αριστερό Τσίπρα, ο οποίος δημοσίως διατείνεται ότι έχει ανοιχτό πόλεμο με την Ακροδεξιά και τις φασιστικές απόψεις, αλλά αυτά που εφαρμόζει η κυβέρνησή του λίγο απέχουν από το να χαρακτηριστούν ως τέτοια.

Κοντολογίς, και για να μη μακρηγορούμε: είναι φασισμός να σε πιάνουν στον δρόμο χωρίς κατηγορία και να σε οδηγούν στο αστυνομικό τμήμα. Και είναι διπλά φασιστική πρακτική να το κάνουν τα όργανα της τάξης, προκειμένου να «διευκολύνουν» κυβερνητικά στελέχη να προπαγανδίσουν τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Γενικώς, ούτε προοδευτική πολιτική είναι οι «προληπτικές συλλήψεις» ούτε δημοκρατική πρακτική. Γι’ αυτό, ας την εγκαταλείψουν γρήγορα…

Το παραμύθι

Ακατάβλητος ο Αλέξης Τσίπρας. Δεν τον αποθαρρύνουν ούτε τα συνεχή χαστούκια που εισπράττει από την Κεντροαριστερά, ούτε τα απανωτά «όχι» από διάφορες προσωπικότητες τις οποίες βολιδοσκοπεί στο πλαίσιο της απόπειρας να λεηλατήσει τον χώρο.

Γνωρίζω ότι τις τελευταίες δύο εβδομάδες, ένας αριθμός παραγόντων που εμφανίζεται να λειτουργεί για λογαριασμό του, πλησιάζει στελέχη του ΠΑΣΟΚ, παλαιού και νέου, και τους προτείνει να αποκτήσουν μια «χαλαρή σχέση» με το «κίνημα». Ποιο «κίνημα»;

Αυτό λέει, που προετοιμάζει, τη δημιουργία ενός πλατιού δημοκρατικού προοδευτικού μετώπου, το οποίο, προσέξτε παρακαλώ το παραμύθι, «θα αποτρέψει την παλινόρθωση της Δεξιάς και θα αποτρέψει τη διόγκωση της Ακροδεξιάς»!

Κανείς τους, όμως, δεν παραδέχεται ότι στην ουσία το «κίνημα» έχει μία και μόνη στόχευση: να διατηρήσει στην εξουσία τον Τσίπρα και τη στενή ομάδα που τον περιβάλλει, και η οποία νέμεται την εξουσία.

Γνωρίζω ότι μέχρι τώρα, οι βολιδοσκοπήσεις που κάνουν οι απεσταλμένοι του Τσίπρα δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα. Ή, για να είμαι πιο ακριβής, ίσως σε μία ή δύο περιπτώσεις, να δέχθηκαν οι άλλοι να κάνουν μια κουβέντα. Αλλά τίποτε πέραν αυτού. Και όσα ακούγονται για «μεγαλοστέλεχος» του ΠΑΣΟΚ που αποφάσισε να συνεργαστεί εγκύρως, ενημερώνω ότι είναι ένα ακόμη παραμύθι του επικοινωνιακού επιτελείου του Μεγάρου Μαξίμου…

Η Βουλή που θέλουμε

Κλείνοντας, και επειδή συνέχεια μιλάμε για τη μιζέρια της ελληνικής πολιτικής σκηνής, να πούμε και έναν καλό λόγο για όσα συνέβησαν χθες το βράδυ στην ελληνική Βουλή: ήταν η γόνιμη, σοβαρή και κυρίως πολιτισμένη συζήτηση που έγινε με αφορμή την υπογεννητικότητα. Αναδείχθηκε από τις ομιλίες των περισσότερων πολιτικών αρχηγών ότι πρόκειται για το πραγματικό εθνικό πρόβλημα. Η χώρα απειλείται πραγματικά από τη γήρανση του πληθυσμού και τη ραγδαία υπογεννητικότητα, η οποία είναι αποτέλεσμα της κρίσης. Ετσι αποδεικνύεται ότι πρόκειται για πρόβλημα μεγαλύτερο και από το χρέος ή την ασφάλεια της χώρας. Το σημαντικό είναι ότι και προτάσεις ακούστηκαν, και απόψεις αντηλλάγησαν, και σημαντικά πράγματα ειπώθηκαν.

Τέτοια Βουλή θέλουμε. Γίνεται;