Γιατί βγάζει «κόκκινη κάρτα» στον Ορμπαν

^«Τη Δευτέρα θα αποστείλω επιστολή προς το ΕΛΚ, ζητώντας την αναστολή της συμμετοχής του κόμματος του κ. Ορμπαν μέχρι την επίλυση του ζητήματος που έχει ανακύψει». Με αυτά τα λόγια, από το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποκάλυψε ότι η ΝΔ θα είναι το κόμμα που ανοίγει τον δρόμο για την αποπομπή του Fidesz, του κόμματος του πρωθυπουργού της Ουγγαρίας, από το ΕΛΚ. Αν αναλογιστεί κανείς το ύφος της πολιτικής αντιπαράθεσης εντός ελληνικών συνόρων, η συγκεκριμένη μητσοτακική κίνηση δεν αφορά μόνο την ευρωπαϊκή κεντροδεξιά οικογένεια. Αντίθετα, εξυπηρετεί σε μεγάλο βαθμό και τη στρατηγική της Πειραιώς απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ.

Πώς; Ο γαλάζιος αρχηγός με αυτόν τον τρόπο αποδομεί πλήρως τις κατηγορίες που εξαπολύει συχνά ο Αλέξης Τσίπρας εναντίον του – με πιο πρόσφατο παράδειγμα τη χθεσινή του ομιλία από βήματος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, που χαρακτήρισε τη ΝΔ «κακόγουστη μίμηση νεοδεξιών προτύπων τύπου Ορμπαν». Βέβαια, άνθρωποι κοντά στον πρόεδρο της ΝΔ είναι κατηγορηματικοί όταν λένε ότι εκείνος «έλαβε την παραπάνω απόφαση χωρίς να ετεροπροσδιορίζεται». Χωρίς, δηλαδή, να εξαρτά την ευρωπαϊκή του ατζέντα απ’ όσα εκστομίζουν συχνά οι του κυβερνητικού στρατοπέδου περί ακροδεξιάς στροφής της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Εξάλλου, ο Μητσοτάκης ανήκε πάντα στην ομάδα εκείνων μέσα στο ΕΛΚ που επέκριναν σφοδρά τη στάση του ούγγρου πρωθυπουργού. Σύμφωνα, μάλιστα, με πληροφορίες το σκεπτικό της επιστολής που στέλνει σήμερα είναι πως η πολιτική συμπεριφορά του Ορμπαν είναι ενάντια στις ευρωπαϊκές αξίες.

Το καταστατικό του ΕΛΚ προβλέπει ότι η αποπομπή ενός μέλους από τους κόλπους του μπορεί να συζητηθεί μόνον εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα από τουλάχιστον επτά κόμματα που προέρχονται από πέντε διαφορετικές χώρες. Η μητσοτακική επιστολή θα προστεθεί σε εκείνες που έχουν ήδη στείλει κόμματα μέλη του ΕΛΚ από το Βέλγιο, τη Σουηδία, την Πορτογαλία, την Ολλανδία και τη Φινλανδία. Οπως γράφουν οι «Financial Times» στις 20 Μαρτίου όσα κόμματα συμμετέχουν στο ΕΛΚ θα ψηφίσουν για το αν επιθυμούν την προσωρινή έξοδο του ουγγρικού Fidesz, τη μόνιμη αποπομπή του ή τη διατήρηση του status quo. Τούτων δοθέντων, λοιπόν, μπορεί κανείς εύκολα να υποθέσει ότι ο Μητσοτάκης προέβη στη συγκεκριμένη κίνηση έπειτα από συνεννόηση με κορυφαίους παράγοντες του ΕΛΚ, όπως ο υποψήφιος για την προεδρία της Κομισιόν, Μάνφρεντ Βέμπερ.

Ιδιες πρακτικές. «Δεν μπορούμε άλλο να παριστάνουμε ότι δεν συμβαίνει τίποτα» είπε ο γαλάζιος αρχηγός στους Δελφούς παραδεχόμενος το πρόβλημα που προκαλεί στους απανταχού κεντροδεξιούς ο Ορμπαν και η ρητορική του. Βέβαια, έσπευσε να υπενθυμίσει πως αν και κατανοεί πλήρως την κριτική που ο Ούγγρος δέχεται «όταν μιλάμε για αντιφιλελεύθερη δημοκρατία, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι – σύμφωνα και με την τελευταία έκθεση για τον λαϊκισμό – δύο χώρες ξεχωρίζουν. Η μία είναι η Ουγγαρία και η δεύτερη είναι η Ελλάδα». Με δυο λόγια, δεν έχασε την ευκαιρία να ταυτίσει τις πρακτικές Ορμπαν με εκείνες της πρώτη φορά Αριστεράς – απαντώντας και έτσι στους πολιτικούς του αντιπάλους που ταυτίζουν τη ΝΔ με την Ακροδεξιά.

«Θα ανέμενα λοιπόν», ανέφερε χαρακτηριστικά, «πως θα υπήρχε η ίδια ευαισθησία που επιδεικνύεται για τον κ. Ορμπαν και για την περίπτωση του κ. Τσίπρα. Για τις παρεμβάσεις του στη Δικαιοσύνη, τα ΜΜΕ, τις επιθέσεις του στους πολιτικούς του αντιπάλους, την προσπάθεια ελέγχου των ανεξάρτητων Αρχών και την οικοδόμηση του δικού του κομματικού κράτους. Θα ανέμενα ανάλογη ευαισθησία, ιδιαίτερα από τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές οι οποίοι “ερωτεύτηκαν” ξαφνικά τον κ. Τσίπρα επειδή ενδέχεται να τους δώσει μερικές έδρες παραπάνω στο Ευρωκοινοβούλιο».