Ο φόβος τους {LF}μπροστά στην ήττα

Αποκτά πολύ μικρή σημασία ο ακριβής χρόνος των πενταπλών εκλογών. Σημασία έχει ο πολιτικός χρόνος. Aυτός τρέχει με δαιμονιώδεις ταχύτητες. Και δεν εξαρτάται από κανέναν. Ούτε καν από το βαθύ Μαξίμου. Ο,τι και αν έχουν στο μυαλό τους. Ισα ίσα, μάλιστα. Οι δικές τους πράξεις προσδίδουν στα γεγονότα δύο παραπάνω στοιχεία.

Πρώτον, τη σύγχυση. Τη θεσμική σύγχυση. Δεύτερον, τις προθέσεις τους. Θέλουν να χρησιμοποιήσουν τους θεσμούς. Και να τους καταστρατηγήσουν. Και να τους παραμορφώσουν. Και, τελικά, να τους παραβιάσουν.

Δεν αρκούν οι διαβεβαιώσεις τους για τον πολλαπλασιασμό των εκλογικών τμημάτων. Δεν είναι μια απλή επιχείρηση. Οι πενταπλές εκλογές (τοπικές, δημοτικές, περιφερειακές, επαναληπτικές, ευρωεκλογές) και ενδεχομένως οι εθνικές, συνιστούν έναν τεράστιο όγκο επιχειρησιακών ενεργειών. Δεν υπάρχει προηγούμενο στην ελληνική ιστορία. Και μία λεπτομέρεια που δεν πρέπει να ξεφεύγει από τη σκέψη κανενός μας. Η στελέχωση των εφορευτικών επιτροπών θα συναντήσει σοβαρές δυσχέρειες, ιδίως ως προς την επιλογή κατηγοριών προσώπων στη σύνθεση και συγκρότησή τους. Πολλά είναι τα εκκρεμή ζητήματα, που απαιτούν θεσμική παρέμβαση. Και όλα παραμένουν ανοικτά. Οι καθημερινές κυβερνητικές ανακοινώσεις δεν έχουν υποβληθεί στον νομοθετικό έλεγχο της Βουλής. Ετσι, το βαθύ Μαξίμου διατηρεί την αστόχαστη ευχέρεια να διαμορφώνει και να αναδιαμορφώνει τις θεσμικές «λύσεις» που προτείνει. Υπάρχει και προηγούμενο. Τον Ιούλιο 2015 κατάφερε να διατυπώσει το δίλημμα του δημοψηφίσματος πάνω σε προτάσεις των Βρυξελλών, που δεν υπήρχαν. Είχαν αποσυρθεί έγκαιρα.

Κρίσιμα τα ερωτήματα:

Ποιο είναι το υποχρεωτικό ποσοστό συμμετοχής υποψηφίων γυναικών στις εθνικές και αυτοδιοικητικές εκλογές; Η πρακτική του σημασία έγκειται στην ανατροπή του καταλόγου των υποψηφίων, ιδίως στις μικρές εκλογικές περιφέρειες. Ή στην τοπική κοινωνία.

Θα ψηφίσουν στις ευρωεκλογές οι 70.000 Ελληνες που ζουν στη Μ. Βρετανία. Η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά ότι η εκλογική της απήχηση σε αυτό το σημαντικό κομμάτι της ελληνικής διασποράς είναι μικρή έως πενιχρή. Τι μηχανεύεται; Επικαλείται το Brexit για να μην οικοδομήσει τους μηχανισμούς συμμετοχής αυτών των ταλαντούχων, κατά κανόνα, 70.000 συμπατριωτών μας. Θα τα καταφέρει τελικά; Αμφιβάλλω. Οι ευρωεκλογές δεν είναι υπόθεση της Ελλάδας. Αφορούν την Ενωμένη Ευρώπη. Κάποιο από τα όργανά της θα επιληφθεί.

Αραγε η ενδεχόμενη ψήφος των Ελλήνων του εξωτερικού θα αναδείξει τρεις πρόσθετους βουλευτές στις εθνικές εκλογές; Ή θα δημιουργήσουμε μια νέα κατηγορία βουλευτών κατά παραχώρηση;

Τι προδίδουν και αυτά και τόσες άλλες λεπτομέρειες που δεν έχουν έλθει στη δημοσιότητα; Βαθιά σύγχυση ή πρωτοφανή αδυναμία; Κάτι έχουν μάθει όλα αυτά τα χρόνια. Είναι και επιτήδειοι. Και μηχανορράφοι. Και ραδιούργοι. Και έχει αποδειχθεί ότι έχουν συγκεκριμένη απεύθυνση!!! Ενα σκληρό κομματικό ακροατήριο.

Ο αναγνώστης μπορεί να επιλέξει όποιον χαρακτηρισμό εκείνος προτιμά και εκτιμά. Πάντως μία είναι η αλήθεια. Ο φόβος τους μπροστά στην ήττα. Δεν γνωρίζουμε την έκταση και το βάθος της. Είναι αρκετά νωρίς. Αλλα ξέρουμε τις συνέπειες. Που θα είναι σκληρές και αμετάκλητες. Οπως σε κάθε καθαρή ήττα.

Ο Αντώνης Ν. Βγόντζας είναι νομικός