Το χρήμα, το ρεύμα και οι επενδύσεις

Η υπερδεκαετής κρίση συνεχίζει να πληγώνει τη χώρα, αφαιρώντας δυνάμεις και δυνατότητες τόσο συνολικά από την οικονομία, όσο και επιμέρους από τις επιχειρήσεις και τους πολίτες.

Η δημοσιονομική σταθερότητα μπορεί ώς έναν βαθμό να εξασφαλίστηκε χάρη στις ανείπωτες, μακράς διαρκείας, θυσίες του ελληνικού λαού, αλλά οι οικονομικές και κοινωνικές δυνάμεις παραμένουν ακόμη δεσμευμένες, σχεδόν αλυσοδεμένες, μην μπορώντας να εκμεταλλευθούν τις ιδιαίτερες συνθήκες που η βαθιά υπερδεκαετής προσαρμογή διαμόρφωσε.

Εκεί έξω υπάρχουν ξεχωριστές επιχειρηματικές και κοινωνικές δυνάμεις που φανέρωσαν μοναδικές αρετές προσαρμογής και ευελιξίας στα χρόνια της κρίσης, καταφέρνοντας όχι μόνο να σηκώσουν το βάρος της εθνικής χρεοκοπίας, αλλά και να αναπτυχθούν και να διακριθούν στην εγχώρια και διεθνή αγορά.

Ολα τα προηγούμενα δύσκολα χρόνια ανεδείχθησαν με ίδιες δυνάμεις, κόντρα στις δυσμενέστατες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, επιχειρήσεις και επιχειρηματίες, αγαθά και υπηρεσίες, πρόσωπα και νεωτερικές κοινότητες.

Ωστόσο, και αυτός ο τόσο ξεχωριστός κύκλος δεν μπορεί να παλεύει διαρκώς σε περιβάλλον αστάθειας και σχεδόν μόνιμης αβεβαιότητας.

Είναι λοιπόν απόλυτη ανάγκη να λυθούν στην παρούσα φάση συγκεκριμένα δεσμά που βαραίνουν το σύνολο της υγιούς οικονομικής δραστηριότητας στην Ελλάδα.

Οσοι εμπλέκονται στη λειτουργία της πραγματικής οικονομίας και νοιάζονται για την αναδιάρθρωση και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας επιμένουν ότι είναι απαραίτητο να αποκατασταθεί το ταχύτερο η πρόσβαση των επιχειρήσεων στο χρήμα, να μειωθεί το κόστος ενέργειας και να εφαρμοστούν μέτρα και πολιτικές που θα καθιστούν την Ελλάδα ελκυστική στις επενδύσεις.

Τούτο πρακτικά σημαίνει ότι η κυβέρνηση – τούτη και η επόμενη – πρέπει να αναλάβει δράση ώστε να επιτευχθεί επιτέλους η εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος, να απαλλαγούν τα πιστωτικά ιδρύματα από τα βάρη του παρελθόντος, ώστε γρήγορα να «ανοίξουν» δρόμους ευχερούς και φθηνής χρηματοδότησης τουλάχιστον προς τις υγιείς επιχειρήσεις.

Σχεδόν ταυτόχρονα πάλι η κυβέρνηση – τούτη και η επόμενη – να κινητοποιηθεί ώστε να εξυγιανθεί η ΔΕΗ και μαζί της να αποκατασταθούν νέες σχέσεις με τους λοιπούς παραγωγούς ηλεκτρικού ρεύματος, ώστε να ωφεληθούν εντέλει οι καταναλωτές, ιδιαιτέρως οι παραγωγοί, οι οποίοι βαρύνονται με υπέρμετρο ενεργειακό κόστος. Χωρίς την ταχεία εξυγίανση της ΔΕΗ και χωρίς μια νέα συμφωνία μεταξύ των παραγωγών ρεύματος οι καταναλωτές δεν πρόκειται να δουν άσπρη μέρα.

Και, τέλος, επείγει η καθιέρωση κινήτρων, φορολογικών και άλλων, όπως και ειδικών μέτρων μακράς διάρκειας που θα καθιστούν ελκυστικό το ελληνικό οικονομικό περιβάλλον για τις επενδύσεις, εγχώριες και ξένες.

Κακά τα ψέματα, χωρίς πρόσβαση στο χρήμα, χωρίς ανταγωνιστικά επιτόκια, με ακριβό ηλεκτρικό ρεύμα και χωρίς επενδυτικά κίνητρα δεν πρόκειται να προκόψει η Ελλάδα, όσο κι αν ξεζουμίζει τον λαό της.

Τα παραπάνω αποτελούν τη λυδία λίθο της οριστικής εξόδου από την κρίση και θα ήταν ευχής έργον να αποτελέσουν κεντρικά σημεία της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης.