Από την ασφαλή απόσταση της Δύσης

Αυτός είπε ό,τι είπε. Είπε πως η Ευρώπη έχει υποχρέωση να σέβεται τις αξίες και τον πολιτισμό της χώρας του. Είπε ακόμη πως η προτεραιότητα στη δική του χώρα δεν είναι η ευμάρεια, όπως είναι στην Ευρώπη, αλλά η σταθερότητα. Οταν λοιπόν οι Ευρωπαίοι μιλούν για ανθρώπινα δικαιώματα, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους αυτήν την πραγματικότητα. Η θανατική ποινή, για παράδειγμα, δεν είναι μόνο ένα εργαλείο προστασίας των θυμάτων από τις τρομοκρατικές επιθέσεις. Αποτελεί και μέρος της κουλτούρας της περιοχής.

Αυτός που το είπε είναι ο πρόεδρος της Αιγύπτου. Κι αυτοί που άκουγαν ήταν όσοι συμμετείχαν στην πρώτη ευρωαραβική σύνοδο κορυφής που φιλοξενήθηκε στη χώρα του. Αν ο αιγύπτιος πρόεδρος είπε ό,τι είπε είναι επειδή δεν είχαν μείνει όλοι σιωπηλοί. Ο Εμανουέλ Μακρόν είχε παραδώσει στον Αλ Σίσι μια λίστα με ονόματα πολιτών οι οποίοι στερούνται στην Αίγυπτο τα στοιχειώδη δικαιώματά τους. Και στη σύνοδο έθεσε το θέμα ο Τζουζέπε Κόντε, με αφορμή τη δολοφονία ενός νεαρού ιταλού ερευνητή στο Κάιρο.

Θα μπορούσε να θέσει το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η ελληνική κυβέρνηση. Θα μπορούσε εάν η ίδια κυβέρνηση δεν είχε ασκήσει βέτο σε δήλωση που προτίθετο να καταθέσει η Ευρωπαϊκή Ενωση στον ΟΗΕ για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα. Και αν στην κουλτούρα ενός τμήματος της Αριστεράς, στην οποία ανήκει η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπερίσχυε των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αυτό ακριβώς που ζητάει ο Αλ Σίσι. Ποια είναι η Δύση για να επιβάλλει τις δικές τις αξίες; Γιατί δεν σέβεται τους άλλους πολιτισμούς; Ανθρώπινα δικαιώματα; Σιγά μην τους ενδιαφέρουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, το πετρέλαιο τους νοιάζει. Κι αυτοί τι έκαναν όταν ήταν αποικιοκράτες;

Αυτός ο αχταρμάς ενός σεβασμού που δεν είναι σεβασμός, μιας καχυποψίας που είναι καχυποψία και μιας ιστορικής ανάγνωσης που χρησιμοποιείται ως τεκμήριο αιώνιας ενοχής, δημιουργεί μια άλλη ενδιάμεση κουλτούρα. Μια κουλτούρα που από την ασφαλή απόσταση της Δύσης επιτρέπει στον εαυτό της να λέει ό,τι λέει.