Κεφάλι και τέρμα

ΓΙΑ να χρησιμοποιήσουμε την κοινοτοπία, αυτό το πρωτάθλημα που εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, κατακτά ο ΠΑΟΚ, δεν έτυχε. Πέτυχε. Δεν πρόκειται περί «αρπαχτής». Ηρθαν έτσι τα πράγματα, μας ευνόησαν οι συνθήκες και οι συγκυρίες και το πήραμε. Είναι το αποτέλεσμα μίας εξάχρονης και δαπανηρής θα πρέπει να πούμε προσπάθειας. Δεν το πήρε με τα ψέματα. Με τέσσερις – πέντε δανεικούς στο βλέποντας και κάνοντας. Σε σχέση μάλιστα με το ύψος των επενδύσεων μπορείς να πεις ότι άργησε. Μια προσπάθεια που άρχισε πριν από έξι χρόνια. Και πήγε βήμα-βήμα. Αργά αλλά σταθερά. Με λάθη, αλλά και με επιμονή. Με εκρήξεις, όπως την περυσινή ένοπλη εισβολή στην Τούμπα. Με δύο Κύπελλα για ορντέβρ. Ενα στον τελικό της ντροπής στον Βόλο με τον βοηθό Καλφόγλου. Κι άλλο ένα πέρυσι στο ΟΑΚΑ, σε μία επίδειξη ισχύος, απέναντι στην πρωταθλήτρια ΑΕΚ.

Τερματοφύλακες

ΗΤΑΝ η μοναδική σεζόν τα τελευταία χρόνια, που ο ΠΑΟΚ δεν άλλαξε προπονητή. Ηταν ο μοναδικός που τελείωσε τη σεζόν και συνέχισε στην επόμενη. Ο Ιβάν Σαββίδης βρήκε τον Δώνη. Τον άλλαξε. Επέλεξε τον έμπειρο Χουμπ Στέφενς. Ούτε αυτός φτούρισε. Πήγε στον ΠΑΟΚτζή Αναστασιάδη. Τίποτα. Στράφηκε στον πολλά υποσχόμενο, Ιγκορ Τούντορ. Ούτε αυτός. Ούτε ο Βλάνταν Ιβιτς που τον αντικατέστησε τα κατάφερε. Ο Αλεξάνταρ Στανόγιεβιτς δεν κράτησε ούτε δύο μήνες. Υστερα από πέντε αποτυχημένες επιλογές, ήταν ο Ραζβάν Λουτσέσκου (φωτογραφία πάνω) που έβαλε νερό στο αυλάκι. Κόσμος και κοσμάκης πήγε κι ήρθε όλα αυτά τα χρόνια και στα διοικητικά πόστα. Να μην αρχίσουμε και μετράμε τεχνικούς διευθυντές. Στρατός ολόκληρος ήταν όλα αυτά τα χρόνια οι επιλογές σε ποδοσφαιριστές. Μετρώντας τερματοφύλακες χάνεις τον λογαριασμό.

Δανεικοί

ΕΝΑΣ το καλοκαίρι, ένας τον Ιανουάριο. Χακόμπο, Σπούρνικ, Μπρίγκιτς, Διούδης, Ολσεν, Ρεΐ. Για να καθιερωθεί τελικά ο Αλέξανδρος Πασχαλάκης. Και να αναδειχθεί σε καθοριστικά παιχνίδια όπως αυτά στου Καραϊσκάκη και στου Βικελίδη MVP. Στο πρόσωπο του Αλεξάνταρ Πρίγιοβιτς βρήηκε τον σέντερ-φορ killer. Εφερε πίσω τον αρχηγό Αντελίνο Βιεϊρίνια. Βαρέλα (φωτογραφία κάτω) και Κρέσπο συνθέτουν το πιο αξιόπιστο κεντρικό αμυντικό δίδυμο του πρωταθλήματος. Η υπεροπλία του ΠΑΟΚ καταδεικνύει το γεγονός ότι είχε την πολυτέλεια να δώσει στην αρχή της σεζόν δανεικούς ποδοσφαιριστές σαν τον Κουλούρη και τον Γιαννούλη. Και στη συνέχεια τον Ουάρντα. Ο ΠΑΟΚ είναι η μοναδική ομάδα από αυτές που κάνουν πρωταθλητισμό, που έχει τον ίδιο προπονητή εδώ και 18 μήνες. Από τις 11 Αυγούστου του 2017. Πέρα από το αυτονόητο της σημασίας, υπάρχει και η πρακτική πλευρά.

Θέαμα

Ο Δικέφαλος του Βορρά κατάφερε να ξεπεράσει χωρίς αναταράξεις το σοκ από την ξαφνική αποχώρηση του Πρίγιοβιτς. Οταν όλη η επιθετική ανάπτυξη της ομάδας άρχισε και τελείωνε επάνω στον Σέρβο. Κανένα πρόβλημα. Με τον Ακπόμ στην κορυφή ο ΠΑΟΚ απέκτησε ταχύτητα κι άρχισε να σκοράρει ακόμα πιο εύκολα. Από τρία γκολ στον Αστέρα μέσα στην Τρίπολη και στον Ολυμπιακό δεν τα λες και λίγα. Φύσει συντηρητικός προπονητής ο Λουτσέσκου, έφτιαξε μία σφιχτή ομάδα, που παίζει πρώτα απ’ όλα για το αποτέλεσμα. Και το 1-0 τρεις βαθμούς δίνει. Που όταν κάνεις πρωταθλητισμό είναι υπερπολύτιμοι. Το 18-2 σε νίκες – ισοπαλίες σε 20 παιχνίδια δείχνει ξεκάθαρα ότι ο ΠΑΟΚ δεν πέταξε ούτε έναν βαθμό στα σκουπίδια. Προϊόντος του πρωταθλήματος ωστόσο η ομάδα λύθηκε. Απέκτησε αυτοματισμούς και αυτοπεποίθηση. Προσφέρει πλέον και θέαμα.

Σφυρίγματα

Ο ΠΑΟΚ ταυτόχρονα ισχυροποιήθηκε και στα «γύρω-γύρω». Που σε ένα πρωτάθλημα σαν κι αυτό της Σούπερλιγκ, έχουν ιδιαίτερη σημασία. Η εκλογή του «δικού μας» Β. Γραμμένου στην ΕΠΟ ήταν το πρώτο ηχηρό μήνυμα. Το καλοκαίρι έβαλε βέτο και τελικά τα κατάφερε να βγουν από τον πίνακα Αρετόπουλος, Μάνταλος, Στυλιαράς, Καλογερόπουλος, Βάτσιος. Πέντε διαιτητές, που είχαν πιστωθεί, στον τέως συνέταιρο για την «εξυγίανση». Εχουμε ξαναπεί, ότι κι ο ΠΑΟΚ είχε εις βάρος του σφυρίγματα. Σε παιχνίδια όμως που κέρδισε και δεν του στοίχισαν. Οντας λοιπόν αστακός σε όλα τα επίπεδα δικαίωσε τον τίτλο του φαβορί, που είχε ευθύς εξ αρχής. Και κυνηγάει πλέον το αήττητο και το νταμπλ. Σημαντικό ρόλο έπαιξε τέλος η διαχείριση της περυσινής απώλειας. Ο τρόπος δηλαδή που χάθηκε αυτό το πρωτάθλημα. Το ματς με τον Ολυμπιακό να μη γίνεται και με την ΑΕΚ να μην τελειώνει.

Εφαλτήριο

ΟΛΟΙ μαζί, διοίκηση, προπονητής, ποδοσφαιριστές, ρεπόρτερ, κόσμος, οικοδόμησαν και επικοινώνησαν τη θεωρία της αδικίας. Το «μας κλέψανε το πρωτάθλημα» έγινε σημαία. Αφετηρία συσπείρωσης και εφαλτήριο για την επόμενη σεζόν. Που φέρνει ύστερα από 34 χρόνια το πρωτάθλημα στην Τούμπα. Με την ομάδα να πηγαίνει κεφάλι και τέρμα.