Ζόρι

Η θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας λήγει σε δώδεκα μήνες. Εως τότε θα μεσολαβήσουν εκλογές που θα αναδείξουν νέα Βουλή.

Ενδεχομένως να μεσολαβήσει και αλλαγή του τρόπου εκλογής του Προέδρου.

Εφόσον φυσικά ολοκληρωθεί η αναθεώρηση και δεν κάνει καμία νέα κωλοτούμπα ο ΣΥΡΙΖΑ στο σχετικό άρθρο – θα ξεφτιλιστούν φυσικά αν επικαλεστούν κάποιο πρόσχημα για να αλλάξουν γνώμη, αλλά δεν νομίζω ότι έχουν τέτοιες ευαισθησίες.

Τι ζόρι λοιπόν τραβάει ο Πρωθυπουργός αν θα επανεκλεγεί ή όχι ο Παυλόπουλος;

Ζόρι μεγάλο (όπως φαίνεται) αφού το θέμα το άνοιξε ο ίδιος τον Σεπτέμβριο στη ΔΕΘ, δηλαδή δεκαοκτώ ολόκληρους μήνες πριν από τη λήξη της θητείας του σημερινού Προέδρου.

Προφανώς κι ως συνήθως, ο Τσίπρας έχει στο μυαλό του κάποια λουμπινιά – θα το αναπτύξουμε εκτενέστερα την Κυριακή στο «Βήμα»…

Δικαίωμά του. Αλλά για ποιο λόγο άραγε να συμπράξει ο αρχηγός της αντιπολίτευσης στη λουμπινιά του αντιπάλου του;

Θα περιμένει τις εκλογέςκαι τους συσχετισμούς που θα προκύψουν να δει πώς και με ποιους θα κινηθεί. Κανονικά πράγματα.

Ακόμη περισσότεροπου έως τώρα όλοι συμφωνούν να αποσυνδεθεί η εκλογή του Προέδρου από τις βουλευτικές εκλογές. Ολοι.

Κι ευτυχώς, θα προσθέσω. Ενα ευρύτατο κλίμα συναίνεσης είναι πάντα καλοδεχούμενο σε ένα κρίσιμο συνταγματικό ζήτημα.

Τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει μια εξάμηνη διαδικασία και σε περίπτωση αδιεξόδου προεδρικές εκλογές.

Η ΝΔ και το ΚΙΝΑΛ λένε να βγαίνει ο Πρόεδρος στην τρίτη ή τέταρτη εκλογή με 151 να ξεμπερδεύουμε.

Αλλοι διατύπωσαν προτάσεις λιγότερο ή περισσότερο ενδιαφέρουσες αλλά άνευ ιδιαίτερης σημασίας. Το ουσιώδες είναι η αποσύνδεση της προεδρικής εκλογής από τις βουλευτικές.

Εχω τις προτιμήσεις μου αλλά δεν θα μπω στη συζήτηση. Ας τον βγάζουν όπως θέλουν. Με 151, με εκλογές, με στρίψιμο της δεκάρας ή με πέναλτι. Σιγά τον πολυέλαιο!

Διότι το ζητούμενο σήμερα στη χώρα δεν είναι πώς θα εκλέγεται ο κάθε Παυλόπουλος, αλλά πώς θα διαμορφωθούν συνθήκες μακρόχρονης πολιτικής σταθερότητας.

Κάτι που θα επιτευχθεί μόνο αν με τις εκλογές διαμορφωθεί στο Κοινοβούλιο μια ευρύτατη εθνική πλειοψηφία υπέρ της σταθερότητας, της οικονομικής ανόρθωσης και της δημοκρατικής ομαλότητας. Κι ανεξάρτητα αν όλες οι συνιστώσες αυτής της πλειοψηφίας μετέχουν ή δεν μετέχουν στην κυβέρνηση.

Αλλά αυτό ακριβώς είναι το ζόρι του ΣΥΡΙΖΑ.

Φοβάται ότι αυτή η κυρίαρχη και ευρεία πλειοψηφία δεν θα τον περιλαμβάνει. Κι ακόμη χειρότερα: ότι θα συγκροτηθεί εναντίον του και σε βάρος του.

Κατανοητός κι εύλογος ο φόβος.

Αλλά τι να κάνουμε; Ας πρόσεχαν!