Ραζβάν Λουτσέσκου

Σεπτέμβριος του ’17. Ενας καλός άνεμος με οδήγησε σε καφέ της παραλιακής για ποδοσφαιροκουβέντα. Εκεί, μεταξύ άλλων, έδωσε το παρών και κόουτς, δυνατό όνομα και από τους καλύτερους της αγοράς, μολονότι αυτήν τη στιγμή δεν έχει πάγκο. Ελεγε: «Ο Λουτσέσκου; Ισως το πλέον αδύναμο χαρτί του ΠΑΟΚ. Και δεν το υποστηρίζω αυτό επειδή έτσι γίνεται στο σινάφι μας, ο ένας να μην παραδέχεται τον άλλον. Εκτιμώ, όμως, ότι υστερεί σε σημαντικά κομμάτια και δύσκολα θα διαχειριστεί το ρόστερ της ομάδας». Η άποψη του τεχνικού έγινε δεκτή με συγκατάβαση από την ομήγυρη. Ολοι συμφώνησαν ή καλύτερα, δεν θυμάμαι κάποιος να διαφώνησε φανερά. Είχαν, τουλάχιστον, ζωηρές επιφυλάξεις για τι θα καταφέρει ο Ρουμάνος στην Τούμπα.
Κι όμως, ο Λουτσέσκου, αποδείχθηκε αλεπού των πάγκων, τα κατάφερε περισσότερο καλά σε σύγκριση με όσο ανέμεναν οι ψαγμένοι ποδοσφαιράνθρωποι. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι στην Ξάνθη επί μια τριετία έκανε το αγροτικό του, μας έμαθε και τον μάθαμε, κατάλαβε πώς να κινείται, αντιλήφθηκε τι πρέπει να λέει για να συσπειρώνει τον κόσμο και τι για να προβοκάρει κάνοντας το δικό του παιχνίδι. Και είναι έτοιμος να βιώσει την απόλυτη νίκη του. Την περασμένη σεζόν αρκέστηκε στο Κύπελλο κι ας επιμένει ακόμη και σήμερα ότι του άξιζε και το τρόπαιο του πρωταθλητή. Κατάφερε, όμως, να μην ξηλωθεί σαν πουλόβερ μια ομάδα που πήγε έξοχα για μια σεζόν, φρόντισε να κρατήσει τους βασικούς ποδοσφαιριστές, έφτιαξε την άμυνα που συνήθως δίνει τίτλους και πέτυχε να αξιοποιήσει την επίθεση, τόσο στη λογική «παίζουμε όλοι για τον φορ», όσο και στην επόμενη βερσιόν του «συμμετέχουμε ως σύνολο στην ανάπτυξη και κάνουμε από παντού επιθέσεις». Ενας άλλοτε γκολκίπερ, δηλαδή μια θέση της ενδεκάδας που συνήθως δεν δίνει τοπ προπονητές, είναι σούπερ ρεαλιστής και αγγίζει τον τίτλο με τον ΠΑΟΚ για πρώτη φορά ύστερα από το 1985. Ο Λουτσέσκου δεν είναι αλάνθαστος – αλίμονο σε όποιον το υποστηρίξει. Ούτε πρόκειται για δάσκαλο, κάποιον που θα εξελίξει το παιχνίδι και θα εισαγάγει τακτικές καινοτομίες.
Γνωρίζει όμως τι θέλει και κυρίως πώς θα το αποκτήσει. Απέτυχε στην Ευρώπη στα όρια της καταστροφής, αλλά κράτησε το καράβι στα εγχώρια ύδατα και κατάφερε να δώσει ταυτότητα στον ΠΑΟΚ. Μια ομάδα που πολύ δύσκολα χάνει, έχει προσωπικότητα, αγωνιστικό στυλ, βγάζει πρωταγωνιστές και οι βεντέτες δίνουν τον τόνο. Με αυτές τις βεντέτες συνεργάστηκε καλά ο Λουτσέσκου. Σαν να λέμε μπήκε στη ζούγκλα και βγήκε αλώβητος και νικητής. Λίγο το έχετε;














