Συνεταιριστικά «καρφώματα»

Συνεταιριστικά «καρφώματα»

Από το πλήθος των προειδοποιητικών βολών τις οποίες εξαπέλυσε χθες, διά των στηλών του «Πρώτου Θέματος», ο έκπτωτος Καμμένος πρόεδρος, συγκράτησα, όπως είναι λογικό και φυσικό, την αποκάλυψή του ότι ο πρώην συνεταίρος του στο «κόλπο» της εξουσίας Τσίπρας έχει «βγάλει γούστα», και δη ακριβά «γούστα», κατά την ενάσκηση της διακυβέρνησης της χώρας. Δεν τον κατηγορώ, και άλλοι κατά το παρελθόν έχουν υποκύψει σε διάφορους πειρασμούς, που είναι συναφείς με το αντικείμενο «εξουσία».

Θα ανέμενε κανείς ωστόσο ότι ο περί ου ο λόγος θα είχε αποστρέψει το βλέμμα από αυτές τις συνήθειες καθότι επί μία τετραετία και κάτι ημέρες μάς έχει καταστήσει σχεδόν εγκύους (μετά συγχωρήσεως) με το «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς. Οτι όπως ο Λωτ θα απέφευγε να ρίξει μια ματιά στην εκ Θεού καταστροφή των Σοδόμων και των Γομόρρων. Οτι όπως ο Οδυσσέας θα έδινε εντολή στους ναύτες του να τον διατηρήσουν σφιχτά δεμένο στο (μεσαίο) το κατάρτι για να μην τον προσελκύσει το θείο τραγούδι των Σειρήνων.

Φευ, δεν τα κατάφερε. Ή ας κρατήσουμε μια επιφύλαξη, διότι πρώτον ο Καμμένος συνεταίρος μόλις τώρα άρχισε να μιλάει, οπότε δεν ξέρουμε τι (άλλο) θα εκστομίσει για τον Τσίπρα τις επόμενες πέντε, δέκα ή είκοσι ημέρες και δεύτερον δεν γνωρίζουμε και το είδος των αμαρτιών στις οποίες μπορεί να έχει υποπέσει ο καθ’ ου. Ως εκ τούτου, διατηρώ τις επιφυλάξεις μου και εύχομαι ολόψυχα να είναι η χθεσινή καταγγελία του Καμμένου «έκπτωτου αγγέλου» η αθωότερη…

Φουμάρισμα

Μα ποια είναι αυτή η «αμαρτία» Τσίπρα, την οποία αποκάλυψε ο Καμμένος; Οτι το παλικάρι της ΠΦΑ (Πρώτη Φορά Αριστερά), ο ανιδιοτελής αγωνιστής, ο ένας από μας που δεν έχει δικό του σπίτι και μένει στο ενοίκιο, και δη στην Κυψέλη, ο λαϊκός Πρωθυπουργός της χώρας, το υπόδειγμα του ήθους και της ηθικής, καπνίζει πούρα! Σιγά το νέο, θα πει κάποιος ή και περισσότεροι εκ των ευγενών ώς και επιμελών αναγνωστών μου. Αφού εσύ μας είχες ενημερώσει, ήδη από το φθινόπωρο του 2017, ότι ο πρόεδρος Αλέξης καπνίζει μανιωδώς, και καπνίζει πούρα. Οντως. Αυτό που δεν γνώριζα, μου διέφευγε, είναι η παραδοχή Καμμένου ότι, όπως συμβαίνει σχεδόν πάντοτε με τα «παιδιά» στην εφηβεία, ένας μεγαλύτερος σε μυεί συνήθως στην (όποια) «αμαρτία». Και ναι, ήταν ο Καμμένος συνεταίρος του Αλέξη που του έμαθε τα πούρα – τον ξεκίνησε, όπως συνήθως γίνεται, με τα «μαλακά» και μετά τον πήγε στα σκληρά. Του έμαθε, λέει, να καπνίζει πουράκια και μετά ο άλλος το έριξε στο «φουμάρισμα» – εκτιμώ, παράλληλα με το φουμάρισμα που έκανε σε όλους μας. Ιδού τι έγραφα εγώ σε αυτήν εδώ τη στήλη στις 27 Νοεμβρίου 2017:

«Κοινό μυστικό που έχει διαφύγει από τους κλειστούς τοίχους του Μαξίμου και έχει διαχυθεί στα εντός της μικρής μας Ιερουσαλήμ τείχη είναι ότι ο πρόεδρος έχει από καιρό υποκύψει στον πειρασμό της απόλαυσης ενός πούρου, συνήθως μετά το τέλος μιας σκληρής και βάναυσης ημέρας, την ώρα που σε κλίμα χαλαρό, με τους συνεργάτες του, σχεδιάζει τις επόμενες κινήσεις της κυβερνήσεως. Αποτέλεσμα της διάχυσης αυτού του μικρού μυστικού είναι οι δύο “υγραντήρες”, τα humidors, που έχει πάνω στο γραφείο του να μην αδειάζουν σχεδόν ποτέ – όλο και κάποιος θα τον “σκεφθεί” τον πρόεδρο επιστρέφοντας από ένα ταξίδι στο εξωτερικό…».

Φουμάρισμα II

Εκείνη η αποκάλυψη είχε ως αποτέλεσμα να κινητοποιηθεί όλο το σύστημα των υπογείων του Μεγάρου Μαξίμου (δεν είχε αναλάβει ακόμη χρέη επιτρόπου ο Καρτερός, άλλος ήταν) ώστε να μη γραφεί τίποτε, πουθενά, για το πάθος του προέδρου. Διότι σημασία είχε, και έχει προφανώς, να προστατευθεί η εικόνα του «λαϊκού παιδιού», που από το ενοίκιο όπου κατοικεί στη «λαϊκή» επίσης Κυψέλη μεριμνά για τους φτωχούς, κάνει μια ζωή σαν τη δική τους και αποφεύγει τις σπατάλες.

Ομολογώ ότι η προσπάθειά τους είχε στεφθεί από επιτυχία. Ουδείς αναπαρήγαγε τα περί πούρων. Για λόγους που ασφαλώς έχουν να κάνουν με τη δυνατότητά τους να παρεμβαίνουν απροκάλυπτα (και δεν το συνεχίζω παρακάτω…) για να αποσοβούν τέτοιες καταστάσεις, οι οποίες μπορούν να αποκτήσουν μια δική τους δυναμική, και μετά άντε να βρεις άκρη. Η πλάκα είναι ότι την επομένη, και με αφορμή μια φωτογραφία του Τσίπρα στο γραφείο του στο Μέγαρο Μαξίμου που έπεσε στα χέρια μου, κατάφερα να αποκρυπτογραφήσω τη μάρκα των πούρων που εκείνη την περίοδο κάπνιζε. Αντιγράφω το σχετικό απόσπασμα:

«Είναι (το εικονιζόμενο) ένα μεσαίας ποιότητας πούρο Partagas, της κατηγορίας Robustos τύπου d 4, το οποίο σε καμία των περιπτώσεων δεν συγκρίνεται, ας πούμε, με τα κλασικά Cohiba, Montecristo, Romeo y Julieta ή Hoyo de Monterrey. Κοστίζει “μόλις” 13,5 ευρώ, όπως μπορεί κανείς να διαπιστώσει υποβάλλοντας μία ερώτηση, έστω, στους συμπατριώτες μου εκ της ευάνδρου, αδελφούς Μιαμή στην Πλατεία Συντάγματος ή στον κ. Πολύζο επί της οδού Κανάρη (συμπέρασμα: οι Ηπειρώτες βρίσκονται πίσω πλέον και από το εμπόριο πούρων)»…

Ο χρυσός «υγραντήρας»

Είχα όμως απευθυνθεί σε έναν ειδικό, τον φίλτατο Χρήστο Ζαμπούνη, ο οποίος έχει συγγράψει από ετών την ιερά βίβλο των ελλήνων ρεκτών των πούρων υπό τον τίτλο «Πούρα Αβάνας». Ο άνθρωπος – ζωντανή βιβλιοθήκη επί του θέματος αυτού με είχε πληροφορήσει εγκύρως, όπως πάντοτε, ότι οι Κουβανοί συνήθως στέλνουν στους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων πούρα της κατηγορίας Limitada, ήτοι περιορισμένης, ειδικής, παραγωγής, όχι βιομηχανοποιημένα. Και πως προφανώς θα έχουν αποστείλει και στον Πρωθυπουργό μας εφόσον είναι γνωστό ότι πρόκειται για καπνιστή πούρων.

Φυσικά και αυτή η μικρή αποκάλυψη είχε παρέλθει χωρίς να προκαλέσει το ενδιαφέρον του υπόλοιπου Τύπου – οι άγρυπνοι φρουροί της εικόνας του προέδρου Αλέξη είχαν επιτελέσει και πάλι (αποτελεσματικά, δε) το καθήκον τους.

Οπως το ίδιο έγινε και με μεταγενέστερο δημοσίευμα, πάλι σε αυτήν εδώ την «αμαρτωλή» στήλη, αυτή τη φορά είχα απασχοληθεί με την περιγραφή του υγραντήρα πούρων που βρίσκεται στο γραφείο του Πρωθυπουργού, στο εσωτερικό του οποίου φυλάσσεται το πολύτιμο περιεχόμενο. Είναι κατασκευασμένος από ένα εξαιρετικό υλικό, όπως είναι το ξύλο τριανταφυλλιάς, το οποίο έχει την ιδιότητα να διατηρεί απολύτως την υγρασία των πούρων και να μην τη διαχέει προς τα έξω. Μου είχε δε προκαλέσει το έντονο ενδιαφέρον, διότι εξαιτίας του υλικού κατασκευής του, του φινιρίσματος που έχει και του σχεδίου που φέρει, πλην των άλλων, κοστίζει έναν σκασμό λεφτά – μπορεί και 2.500 με 3.000 ευρώ. Είχα γράψει σχετικά: «Είμαι περίεργος για το ποιος του δώρισε τον πανάκριβο από ξύλο τριανταφυλλιάς ροζ “υγραντήρα” που κοσμείται με το σκίτσο του αιώνιου συμβόλου της παγκόσμιας επανάστασης, του Τσε». Θεώρησα ως δεδομένο ότι δεν τον αγόρασε με δικά του χρήματα – πως ήταν ένα δώρο…

Απάντηση δεν έλαβα ποτέ. Είναι από αυτά τα μικρά μυστικά που κρατούν οι ενδιαφερόμενοι για τον εαυτό τους και δεν βγαίνουν ποτέ προς τα έξω. Εκτός και αν βρεθεί και ανοίξει κανείς Καμμένος το στόμα του…