Η δουλειά και η πονηριά

Η αναμέτρηση της Τούμπας ανάμεσα στον ΠΑΟΚ και στον Ολυμπιακό, που είναι στο πρόγραμμα αύριο Κυριακή, δεν πιστεύω πως θα κρίνει το πρωτάθλημα: το αβαντάζ των έξι βαθμών που έχει ο ΠΑΟΚ είναι μεγάλο και δεν νομίζω ότι ο Δικέφαλος του Βορρά θα χάσει ένα πρωτάθλημα στο οποίο έχει 17 νίκες σε 19 ματς. Ακόμα κι αν ηττηθεί για πρώτη φορά εξίμισι μήνες μετά την έναρξη του πρωταθλήματος δεν μου προκύπτει ότι θα καταρρεύσει. Το ελληνικό πρωτάθλημα προσφέρεται για μεγάλα σερί, το πρόγραμμα του ΠΑΟΚ είναι εύκολο, η διοικητική θωράκιση της ομάδας είναι μεγάλη – δύσκολα ο ΠΑΟΚ θα βρεθεί σε μια κατάσταση κρίσης. Το ματς, αν έχει ένα κάποιο ενδιαφέρον, είναι γιατί θα βρεθούν αντιμέτωποι δύο ολότελα διαφορετικοί προπονητές, δηλαδή ο Πέδρο Μαρτίνς, προπονητής του Ολυμπιακού, και ο Ραζβάν Λουτσέσκου, κόουτς του ΠΑΟΚ.

Αγνωστος

Ο Μαρτίνς, οκτώ μήνες μετά τον ερχομό του στην ομάδα, είναι ακόμα ένας άγνωστος. Στις συνεντεύξεις Τύπου οι απαντήσεις του είναι μετρημένες. Ποτέ δεν προσπάθησε να μας κάνει γνωστή κάποια ιδιαίτερη ανθρώπινη πλευρά του: ό,τι ξέρουμε για αυτόν αφορά τη δουλειά του. Η οποία, σημειωτέων, είναι εξαιρετική: ο Πορτογάλος δημιούργησε μια ομάδα από την αρχή και της έδωσε αγωνιστική ταυτότητα πολύ γρήγορα. Ο Μαρτίνς βοήθησε παίκτες που έρχονταν από κακές χρονιές (τον Φορτούνη, τον Βούκοβιτς, τον Μπουχαλάκη, τον Τοροσίδη) να βρουν τον εαυτό τους. Επέτρεψε σε νεοφερμένους να προσαρμοστούν γρήγορα – ο Καμαρά, ο Γκιγέρμε, ο Νάτχο, ο Γκερέρο, ο Τσιμίγκας, ο Χριστοδουλόπουλος, ο Σα, φυσικά ο Ποντένσε μοιάζει να παίζουν στον Ολυμπιακό χρόνια. Επι των ημερών του έγιναν καλύτεροι ο Σισέ, ο Κούτρης, ο Ελαμπντελαουί, ενώ κι όσοι είχαν αρχικά προβλήματα (ο Μεριά, ο Χασάν, ο Μιράντα) με τον καιρό τα ξεπέρασαν. Το πιο σπουδαίο είναι ότι ο Πορτογάλος κατάλαβε την αγάπη της εξέδρας για το επιθετικό ποδόσφαιρο – το Γεώργιος Καραϊσκάκης φέτος ξαναγέμισε γιατί ο κόσμος άρχισε να ευχαριστιέται ποδόσφαιρο, πράγμα σπάνιο.

Χρόνια

Ο Λουτσέσκου από την άλλη είναι σχεδόν δικός μας – θα μπορούσε άνετα να θεωρείται έλληνας προπονητής. Υστερα από τρία χρόνια στην Ξάνθη και δύο στον ΠΑΟΚ έχει συμπληρώσει στην Ελλάδα περισσότερα χρόνια δουλειάς από όσα είχε στη Ρουμανία. Ξέρουμε για αυτόν τα πάντα και φυσικά μας ξέρει κι αυτός. Γνωρίζουμε ότι είναι παμπόνηρος, ότι χρωστά πολλά στον διάσημο πατέρα του, ότι μπορεί εύκολα να αρχίσει να πουλάει τρέλα, αν αυτό εξυπηρετεί σε κάτι την ομάδα του. Στον ΠΑΟΚ έχει δώσει αρκετή από την κυνικότητά του: δίνει ελάχιστο χρόνο στους νεοφερμένους, προτιμά και στηρίζεται στους παλιούς, απαιτεί συγκέντρωση στην άμυνα, θέλει να κερδίζει, χωρίς να τον νοιάζει ιδιαίτερα το ποδόσφαιρο που η ομάδα του θα παίξει. Την περασμένη Κυριακή στο ΟΑΚΑ φώναζε ότι κέρδισε, ενώ το ματς είχε τελειώσει ισόπαλο. Στον ΠΑΟΚ πιο πολύ από τη δουλειά του αγαπούν τα αποτελέσματά του: η πρωτιά στο πρωτάθλημα επέτρεψε να συγχωρεθούν ευρωπαϊκές εμφανίσεις στα όρια της ντροπής.

Εκπληξη

Ο Μαρτίνς πιστεύει στη δουλειά και στη συνεχή βελτίωση: η βεβαιότητά του ότι ο Ολυμπιακός θα αποκλείσει τη Μίλαν την παραμονή του ματς με τους Ιταλούς είχε προκαλέσει έκπληξη ακόμα και στους συνεργάτες του. Ο Πορτογάλος αποφεύγει τα μεγάλα λόγια ενώ αγαπάει και το ρίσκο: φέτος έπαιξε στο Σαν Σίρο με έντεκα αναπληρωματικούς και κέρδιζε τη Μίλαν μέχρι το 70′: η κατάρρευση της ομάδας του σε εκείνο το τελευταίο εικοσάλεπτο είχε να κάνει αποκλειστικά με λάθη της άμυνας – όχι δικά του. Ο Μαρτίνς είχε επίσης το σθένος να ζητήσει να φύγει ο Γιάγια Τουρέ, όταν κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να προσαρμοστεί στο γρήγορο παιχνίδι της ομάδας. Είναι αυστηρός και ακριβοδίκαιος. Εδωσε ευκαιρίες σε όλους, αλλά όταν ρωτήθηκε αν κάποιοι πρέπει να φύγουν, δεν δίστασε να πει ονόματα.

Πονηριά

Ο Λουτσέσκου, από την άλλη, διακρίνεται κυρίως για την πονηριά του. Το αριστούργημά του παραμένει ο περσινός τελικός του Κυπέλλου Ελλάδας. Τότε προετοίμασε σωστά την ομάδα και έπεισε τους παίκτες του ότι δεν έχουν να φοβηθούν και πολλά από την ΑΕΚ. Στη διάρκεια του ματς έπαιξε και με τρία στόπερ για να αποφύγει την πίεση και στο τέλος για να κρατήσει το προβάδισμα, όταν η ομάδα του προηγήθηκε, δεν δίστασε να κάνει αλλαγή ακόμα και τον Βιεϊρίνια, που δεν θέλει να βγαίνει από το γήπεδο. Κυρίως, όμως, τότε ο Ρουμάνος έμπλεξε την ΑΕΚ παίζοντας με τα νεύρα της. Μιλώντας διαρκώς πριν από το ματς «για άδικη έκβαση του πρωταθλήματος», πέτυχε δύο πράγματα: το ένα να ανεβάσει το θερμόμετρο της έντασης του αγώνα – γεγονός που οδήγησε στην απόφαση να χρησιμοποιηθούν ξένοι διαιτητές, πράγμα που η ΑΕΚ δεν ήθελε. Το δεύτερο να οδηγήσει τον κόουτς της ΑΕΚ Μανόλο Χιμένεθ στην επιλογή να παίξει επιθετικότερα από ό,τι συνηθίζει για να αποδείξει ότι η ομάδα του δίκαια κέρδισε τον τίτλο, έστω κι αν αυτός κρίθηκε στα δικαστήρια. Η επιλογή του Χιμένεθ αποδείχτηκε καταστροφική: ο Λουτσέσκου άλλο που δεν ήθελε.

Κόλπα

Ο Ρουμάνος δεν μπορεί να κάνει τα ίδια κόλπα με τον Ολυμπιακό. Τον κέρδισε στο πρώτο ματς στο Γεώργιος Καραϊσκάκης χωρίς ο ίδιος να καταλάβει πώς! Ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε χάρη σε ένα «αυτογκόλ – δώρο» του Βούκοβιτς και του τερματοφύλακα Γιαννιώτη και μετά κράτησε το 0-1 έχοντας όλη την τύχη του κόσμου. Ο Ολυμπιακός για σαράντα λεπτά τον σφυροκόπησε, ο Ρουμάνος δεν μπορούσε να βρει ούτε τις κατάλληλες αλλαγές για να αποφύγει την πίεση, έμοιαζε να προσεύχεται στη Θεά Τύχη να του κάνει το χατίρι – κι αυτή δεν τον δυσαρέστησε. Αύριο όμως δεν υπάρχουν mind games – για να κερδίσει ο ΠΑΟΚ πρέπει να κάνει κάτι που επί των ημερών του Λοιυτσέσκου σπανίως κάνει: να παίξει ποδόσφαιρο της προκοπής. Πράγμα που κάνει ο Ολυμπιακός επί των ημερών του Μαρτίνς – όχι πάντα, αλλά πολύ συχνά.

Δεκαετίες

Επομένως θα κερδίσει ο Ολυμπιακός; Αν όλα κρίνονταν από τους προπονητές θα ήταν πιθανό, αλλά δεν είναι έτσι. Ο ΠΑΟΚ θα ‘χει μαζί του τον κόσμο του που λαχταρά ένα πρωτάθλημα έπειτα από δεκαετίες, έχει παίκτες με μεγάλη προσωπικότητα που ξέρουν την ιδιαιτερότητα του ματς κι έχει ένα μεγάλο κίνητρο: να κερδίσει και να τελειώσει τον αντίπαλο που τον κυνηγά, αρνούμενος να παραδοθεί. Ο Ολυμπιακός έχει πολλούς παίκτες που στην Τούμπα θα παίξουν πρώτη φορά. Πρώτη φορά θα πάει εκεί κι ο Μαρτίνς, αλλά αυτός δεν καταλαβαίνει τίποτα. Το κακό στην περίπτωσή του είναι ότι δεν παίζει αυτός κόντρα στον πονηρό Λουτσέσκου, αλλά ο ΠΑΟΚ με τον Ολυμπιακό…