Η Ελλάδα του Καμμένου και ο Ελευθέριος Βενιζέλος

Από το «συναινετικό διαζύγιο» ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ο Πάνος Καμμένος με καθημερινές δηλώσεις άνοιξε πόλεμο με στόχο τον πρώην κυβερνητικό εταίρο Αλέξη Τσίπρα απειλώντας με αποκαλύψεις. Η αγωνία του Καμμένου δεν ήταν μόνο το πολιτικό του μέλλον, αλλά και η παρουσία του στη σημερινή Βουλή μέχρι τις εκλογές.

Η παραίτηση από την έδρα του Παπαχριστόπουλου θα μείωνε τον αριθμό των βουλευτών σε τέσσερις, διότι ο διάδοχος του Παπαχριστόπουλου σε Τέρενς Κουίκ είχε, ήδη, ανεξαρτητοποιηθεί. Συνέπεια, ο Καμμένος θα έχανε τα προνόμια του αρχηγού Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

Ο Καμμένος είχε προειδοποιήσει: «Εάν τολμήσουν να διαλύσουν την ΚΟ των ΑΝΕΛ αντιθεσμικά, να ξέρουν ότι έχουμε πλέον πόλεμο. Εάν προχωρήσουν σε βρώμικες κινήσεις τέτοιου είδους μεθοδεύσεις, θα πρέπει να ξέρουν ότι παρέλαση δεν θα κάνουμε», εννοώντας ότι η κυβέρνηση δεν θα φτάσει μέχρι την 25η Μαρτίου!

Ο ΦΟΒΟΣ. Οι απειλές του Καμμένου ανησύχησαν την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Εμφανής ο φόβος για αποκαλύψεις κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής συγκατοίκησης. Υστερα από σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου ανατέθηκε στον Πρόεδρο της Βουλής Νίκο Βούτση να βρει λύση για να διατηρήσει ο Καμμένος τα προνόμια του ηγέτη Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ακόμη και αν δεν είχε τον αριθμό των βουλευτών που όριζε ο Κανονισμός της Βουλής!

Ο Βούτσης επρόκειτο τη Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου, να δώσει λύση στο πρόβλημα με αλλαγές στον Κανονισμό της Βουλής. Είχε καλέσει στο γραφείο του τον Παπαχριστόπουλο και του ζήτησε να αναβάλει την παραίτησή του από την κοινοβουλευτική έδρα μέχρι να διευθετηθεί το θέμα Καμμένου.

Η Αντιπολίτευση είχε δηλώσει ότι θα καταθέσει πρόταση μομφής κατά του Προέδρου της Βουλής εάν προχωρήσει στην αναθεώρηση του Κανονισμού της Βουλής για να ανακόψουν τις συνεχείς απειλές και αποκαλύψεις του Καμμένου…

Η σύσκεψη της αρμόδιας επιτροπής του Κανονισμού επρόκειτο να συνεδριάσει, υπό τον Βούτση, στις 2 μ.μ. τη Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου. Το πρωί ο Πρόεδρος της Βουλής θα λάβει επιστολή του κ. Τσίπρα με εντολή να μην προχωρήσει σε αλλαγή του Κανονισμού της Βουλής και να διαβιβάσει το θέμα στην Επιστημονική της Βουλής!

Συμπτωματικά (;) το απόγευμα έξι βουλευτές προσχωρούν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και ζητούν να προσμετράται η ψήφος τους στη συμπολίτευση: Ελ. Κουντουρά, Β. Κόκκαλης, Θ. Παπαχριστόπουλος, Κ. Ζουράρις, Σπ. Δανέλλης και Κ. Παπακώστα. Η απομόνωση του Καμμένου επετεύχθη και μία ακόμη σελίδα ευτελισμού της Βουλής προστέθηκε στην Ιστορία του Κοινοβουλευτισμού!

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. Οταν έφθασε η επιστολή στον Βούτση, ο Τσίπρας βρισκόταν στην Τουρκία για κρίσιμη για τα εθνικά θέματα συνάντηση με τον Ερντογάν. Ας γυρίσουμε τις σελίδες της Ιστορίας στον Σεπτέμβριο 1911. Πρωθυπουργός ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Η Ιταλία είχε κηρύξει τον πόλεμο κατά της Τουρκίας, διεκδικώντας την Τριπολίτιδα και την Κυρηναϊκή. Παρά το γεγονός ότι δεν επρόκειτο για πραγματικό πόλεμο, αλλά ουσιαστικά για διπλωματικό, ο Βενιζέλος προέβλεπε ότι σύντομα θα ερχόταν η αναμέτρηση των Βαλκανικών Χωρών με την Οθωμανική Αυτοκρατορία για την απελευθέρωση των υπόδουλων εδαφών. Στόχος του ήταν η συγκρότηση Βαλκανικής Συμμαχίας.

Λίγο αργότερα, προέκυψε η εμπλοκή με τους βουλευτές της Κρήτης. Με την προκήρυξη των εκλογών της 11ης Μαρτίου, η Εθνική Συνέλευση των Κρητών είχε αποφασίσει να εκλέξει αντιπροσώπους για τη συμμετοχή στην ελληνική Βουλή. Είχε προηγηθεί διακοίνωση των Δυνάμεων εναντίον αυτής της πρωτοβουλίας. Αντίθετος ήταν και ο Ελ. Βενιζέλος, ο οποίος βάσιμα φοβόταν ότι θα αντιδρούσε η Τουρκία και πιθανόν να προκαλούνταν και πόλεμος, για τον οποίο δεν ήταν επαρκώς έτοιμη η Ελλάδα.

Στην προσπάθειά του να ματαιώσει την κίνηση των συμπατριωτών του, ο Βενιζέλος έκανε έκκληση για παρέμβαση στον Γ. Πλουμίδη, συναγωνιστή του στο Θέρισο και τότε Γενικό Εισαγγελέα της Κρητικής Πολιτείας. Η έκκληση του Βενιζέλου όχι μόνον δεν εισακούστηκε, αλλά οι συμπατριώτες του τού επιφύλαξαν και μια δυσάρεστη έκπληξη. Τα δύο τρίτα των εκλεγέντων κρητών βουλευτών ήταν αντιβενιζελικοί, αλλά και το κλίμα στην Ελλάδα, στο θέμα αυτό, ήταν επίσης αντιβενιζελικό. Η κατάσταση ήταν πλέον δραματική. Οι Κρήτες ήταν αποφασισμένοι να έλθουν στην Ελλάδα και ο Βενιζέλος ήταν αποφασισμένος να τους εμποδίσει.

Οι κρήτες βουλευτές διέσπασαν τη ζώνη της Χωροφυλακής και εισήλθαν στην αίθουσα του Κοινοβουλίου. Ο Βενιζέλος έσπευσε, με τη συναίνεση των βουλευτών, να διακόψει τις εργασίες της Βουλής για τον Οκτώβριο. Θα κατηγορηθεί για «βαρβαρότητα», ακόμη και από φίλους, ενώ παραιτήθηκε ο σημαντικότερος υπουργός (Δικαιοσύνης) Νικόλαος Δημητρακόπουλος.

«ΟΛΙΓΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗΝ». Από τη Βουλή ο Ελευθέριος Βενιζέλος θα μεταβεί στο ξενοδοχείο Φρύνη στο Παλαιό Φάληρο. Η «σκιά του», ο Μακεδονομάχος Παύλος Γύπαρης, αφηγείται ότι ήταν τόσο πολύ στενοχωρημένος, ώστε αρνείται κάθε συζήτηση. Την επομένη θα δεχθεί επιτροπή κρητών βουλευτών, οι οποίοι ήσαν προσωπικοί φίλοι του.

«Δεν είμαι», τους είπε, «Κυβερνήτης της Κρήτης μόνον, αλλ’ ολοκλήρου της ελευθέρας Ελλάδος και πρέπει να φροντίζω διά το συνολικόν συμφέρον των πανελλήνων. Επομένως, μολονότι δεν εμειώθη το ενδιαφέρον μου διά την Κρήτην, είμαι υποχρεωμένος να σκέπτωμαι δι’ όλον τον υπόδουλον ελληνισμόν και να ενδιαφέρωμαι παρομοίως διά την απελευθέρωσιν όλων.

Εάν λοιπόν δεχθώ σήμερον τους Κρήτας Βουλευτάς, πιθανώς αύριον θα δεχθώ και τελεσίγραφον της Υψηλής Πύλης, η οποία ασφαλώς θα μας κηρύξη τον πόλεμον, καθ’ ην στιγμήν ακόμη δεν έχομεν συμπληρώσει τας απαιτουμένας ετοιμασίας. Ηδη οργανούμεθα πυρετωδώς και όταν ετοιμασθώμεν τότε μαζί με το κρητικόν ζήτημα θα κριθή και η τύχη όλων των άλλων υποδούλων αδελφών μας, των της Μακεδονίας, της Ηπείρου, της Θράκης και των Νήσων. Μεταβιβάσατε», κατέληξεν, «εις τους συμπατριώτας μας τους φιλικούς μου χαιρετισμούς και πέστε εις αυτούς να έχουν εμπιστοσύνην και ολίγην υπομονήν».

Η υπομονή δεν κράτησε πολύ. Τον Μάιο 1913 η Κρήτη θα παραχωρηθεί από την Τουρκία στην Ελλάδα μετά το Νικηφόρο Επιμύθιο «Οι Ηγέτες γράφουν Ιστορία – οι ηγετίσκοι την αμαυρώνουν», Α’ Βαλκανικό Πόλεμο, υπό την ηγεσία του Ελευθέριου Βενιζέλου.

Ο Γιώργος Ρωμαίος είναι δημοσιογράφος – συγγραφέας.

Βιβλία: Το τετράτομο «Η περιπέτεια του κοινοβουλευτισμού», «Η Ελλάδα των δανείων και των χρεοκοπιών», «Από τον Οθωνα στην καγκελάριο Μέρκελ – 180 χρόνια οι Γερμανοί στην Ελλάδα», «Η Ευρώπη και η Ελλάδα – Από την κρίση στην ελπίδα» (εκδόσεις Πατάκη)