Η λύση για τους έλληνες διαιτητές

Εύρηκα, εύρηκα. Η λύση στο πρόβλημα της ελληνικής διαιτησίας κρύβεται στις ταυτότητες των υπηρετών της.

Από αύριο κιόλας όλοι οι Ελληνες ρέφερι να απευθυνθούν στις αρμόδιες αρχές και να καταθέσουν αίτημα αλλαγής των ονομάτων τους επικαλούμενοι τους «σοβαρούς λόγους» των παραγράφων δ΄ και ε’ όπως αναφέρονται στο έγγραφο της 24ης Φεβρουαρίου 2012 με αριθμό  πρωτοκόλλου  Φ.131360/4335/12. Ητοι, λόγω κακής φήμης συνεπεία πράξεων άλλου προσώπου (λέγε με Μέλο Περέιρα) ή γιατί τα επίθετα είναι αντίθετα προς τις αντιλήψεις της κοινωνίας (ή του ποδοσφαίρου, λέμε εμείς) περί ηθικής.

Αν η διαδικασία εξελιχθεί ομαλά μπορεί τους επόμενους μήνες ο Τάσος Σιδηρόπουλος να λέγεται Κιμ Μίλτον Νίλσεν. Ο Αγγελος Ευαγγέλου Αϊνερ Ούλριχ, ο Γιώργος Κομίνης Βιμπέκε Κάρλσεν και ο Τάσος Παπαπέτρου Κιέτιλ Σέλεν.

Τότε να δείτε για πότε εξαφανίζονται οι διαμαρτυρίες για τις αποβολές, τα πέναλτι και τα φάουλ.

Να αποβάλλονται τρεις παίκτες του ΠΑΟΚ και να ακούτε τον Λουτσέσκου να λέει «ο διαιτητής δεν είχε πρόθεση να αδικήσει καμιά ομάδα».

Οι κοίτες της ανοησίας δεν θα σταματήσουν φυσικά να ποτίζονται, αλλά τουλάχιστον θα μειωθούν οι χείμαρροι.

Αλλο να σου δίνει πέναλτι ο Παπαπέτρου και άλλο ένας Ούλριχ με βλοσυρό βλέμμα και κορμοστασιά δεκαθλητή.

Οπως και να το κάνεις, το Ούλριχ έχει ένα βάρος σαν όνομα.

Η φήμη ενός ανθρώπου είναι ένα μίγμα απ’ αυτά που λένε πίσω από την πλάτη του οι φίλοι και οι εχθροί του. Δυστυχώς για τους Ελληνες διαιτητές τα όσα λέγονται γι’ αυτούς, όχι μόνο από τους εχθρούς αλλά και από τους φίλους, δεν είναι ιδιαίτερα ευχάριστα.

Εχουν δώσει κι αυτοί δικαιώματα, βέβαια. Και ατυχώς, για τους ίδιους αλλά και για το ελληνικό ποδόσφαιρο, συνεχίζουν να ενεργοποιούν τα παραποδοσφαιρικά ελατήρια που εκτονώνουν τη συσσωρευμένη ενέργειά τους πάνω τους.