Μιχάλης Μητσός

Το κρίσιμο, το αποφασιστικό, το θεμελιώδες ερώτημα το έθεσε πρόσφατα ο πολιτικός αναλυτής Ανδρέας Δρυμιώτης: μπορείς να είσαι και αριστερός και Ελληνας; Η απάντηση που έδωσε εκείνος, κρίνοντας από τις άδειες καρέκλες στην κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου, είναι αρνητική. Πρόσθεσε βέβαια κι ένα «πλέον», ότι δηλαδή κάποτε μπορούσες να συνδυάσεις τις δύο ιδιότητες, αλλά όχι […]

Με τη ρήση του Μάο «Μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση» σχολίαζε κατά την επιστροφή του από την Κίνα το μακρινό 2016 ο τότε πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας τις αντιδράσεις που είχαν προκαλέσει στην πολιτική σκηνή οι διαρροές περί αλλαγής του εκλογικού νόμου. Την ίδια ρήση θα μπορούσε ασφαλώς να χρησιμοποιήσει και σήμερα για να σχολιάσει τις αντιδράσεις […]

Η στήριξη της Ελλάδας στην Ουκρανία ήταν κατηγορηματική και αταλάντευτη από την αρχή αυτού του βάρβαρου πολέμου. Και η στήριξη αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν λάβει κανείς υπόψη του τόσο την ελληνική πολιτική σκηνή, όπου δεξιές και αριστερές δυνάμεις αναπαράγουν συχνά και ανερυθρίαστα τη ρωσική προπαγάνδα, όσο και την ευρωπαϊκή πραγματικότητα, όπου υπήρχε πάντα, […]

Tι σχέση μπορεί να έχει ένα αγρόκτημα στον Καναδά 120 χιλιόμετρα μακριά από κατοικημένη περιοχή με τον αμερικανό υπουργό Υγείας Ρόμπερτ Κένεντι, τον γνωστό δισεκατομμυριούχο ομογενή Τζον Κατσιματίδη και τον πρόεδρο του Νομαρχιακού Πανεπιστημίου του Κιότο Γιασουχίρο Τσουκαμότο; Πώς συνδέεται η τύχη μερικών εκατοντάδων στρουθοκαμήλων με έναν υπέρ πάντων αγώνα για την ελευθερία; Το αφήγημα που δημοσίευσε το περιοδικό «Atlantic» μπορεί να μην αναδεικνύει νέα ιδεολογικά ρεύματα, είναι όμως συναρπαστικό και κολλάει γάντι στην απίθανη εποχή μας.

Είμαστε ενδιαφέρων λαός, όπως και να το κάνουμε. Εξω καρδιά: σύμφωνα με τη χθεσινή έκθεση του ΟΟΣΑ για την υγεία, το ποσοστό αυτοκτονιών είναι μόλις 5 ανά 100.000, έναντι μέσου όρου 11 στον ΟΟΣΑ. Μέσα στην γκρίνια: μόλις το 27% δηλώνουν ικανοποιημένοι για τη διαθεσιμότητα ποιοτικής περίθαλψης, έναντι 64% στον ΟΟΣΑ. Η πρόληψη είναι άγνωστη […]

Zούμε άραγε έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο, αυτή τη φορά μεταξύ δύο συνασπισμών των οποίων ηγούνται οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα, ή ο κόσμος έχει χωριστεί σε τρεις σφαίρες επιρροής, την αμερικανική, τη ρωσική και την κινεζική, στο εσωτερικό της οποίας κάνει ο καθένας ό,τι θέλει; Το ερώτημα αυτό θέτει ο Τομ Στάντατζ, διευθυντής της […]

Είναι ομολογουμένως εντυπωσιακό. Τα δύο γνωστότερα λογοτεχνικά βραβεία στον κόσμο, το Νομπέλ Λογοτεχνίας και το Booker, απονεμήθηκαν φέτος με διαφορά ενός μηνός σε Ούγγρους. Κι αυτό, σε μια περίοδο που ο πρωθυπουργός της χώρας αυτής αναδεικνύεται στον βασικό υπονομευτή της ευρωπαϊκής ενότητας απέναντι στην Ουκρανία και στον σημαντικότερο πρεσβευτή του τραμπισμού στην Ευρώπη. Φυσικά οι […]

Η ιερή αγελάδα της δημοσιογραφίας λέγεται «αντικειμενικότητα». Κάθε δημοσιογράφος που σέβεται τον εαυτό του δηλώνει ότι είναι αντικειμενικός, κάθε μέσο που διεκδικεί θεαματικότητα ή ακροαματικότητα διακηρύσσει ότι καλύπτει τα γεγονότα με αντικειμενικό τρόπο. Μόνο που η λέξη χρειάζεται ορισμό. Γιατί αν δεν υπάρχει κρίση πίσω από την κάλυψη μιας είδησης, αν δεν υπάρχουν κριτήρια με […]

Είπε ορισμένα σωστά πράγματα στη χθεσινή του μαραθώνια συνέντευξη στον ANT1 ο Αντώνης Σαμαράς. Οτι η κυβέρνηση δεν έπρεπε να παίξει με την εκταφή του παιδιού του Ρούτσι. Οτι στην κατηγορία της ευρωπαίας εισαγγελέα πως είσαι διεφθαρμένος δεν μπορεί να απαντάς πως «είναι και οι άλλοι διεφθαρμένοι». Οτι «δεν χρειαζόμαστε σωτήρες, σκοπό χρειαζόμαστε». Αυτό που […]

Από τη μια μεριά είναι η αμερικανική αυτοκρατορία του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, με σύνθημα το «drill, baby, drill». Από την άλλη είναι η κινεζική αυτοκρατορία της ηλιακής, της αιολικής και της πυρηνικής ενέργειας. Σε αυτόν τον ενεργειακό Ψυχρό Πόλεμο, η Ελλάδα φαίνεται να παίρνει αντίθετη θέση από την υπόλοιπη Ευρώπη: ενώ εκείνη φλερτάρει με την καθαρή ενέργεια της Κίνας, εμείς ευθυγραμμιζόμαστε, για γεωστρατηγικούς λόγους κυρίως, με τις επιλογές της τραμπικής Αμερικής.

Ο Σον Φιλντ είναι ένας καναδός ερευνητής που πέρασε τέσσερα χρόνια με επιχειρηματίες του πετρελαίου και του φυσικού αερίου στο Χιούστον. Οι άνθρωποι αυτοί – συμπέρανε – δεν είναι αναγκαστικά αρνητές της κλιματικής αλλαγής. Πιστεύουν όμως ότι το γεγονός πως κερδίζουν χρήματα δείχνει ότι ο Θεός εγκρίνει τις πράξεις τους. Και ότι, όταν χρειαστεί, ο […]

«Δεν συνέβη εδώ: γιατί ο σοσιαλισμός απέτυχε στις Ηνωμένες Πολιτείες»: έτσι τιτλοφορείται το βιβλίο των Σέιμουρ Μάρτιν Λίπσετ και Γκάρι Μαρκς που κυκλοφόρησε πριν από 25 χρόνια στην Αμερική. Οι συγγραφείς υποστηρίζουν εδώ ότι η απουσία ενός αποτυχημένου σοσιαλιστικού ή εργατικού κόμματος στις ΗΠΑ δεν οφείλεται μόνο σε οικονομικούς λόγους, αλλά και σε ιστορικούς, πολιτισμικούς […]

Ακούγεται λογικό. Αντί να κάνει διάλογο, η διοίκηση των ΕΛΤΑ ανακοίνωσε εν μια νυκτί το κλείσιμο 204 καταστημάτων, αιφνιδιάζοντας τους πάντες, και πρώτη απ’ όλους – ω, ναι! – την κυβέρνηση. Γι’ αυτή την «ατυχέστατη επικοινωνιακή και επιχειρησιακή διαχείριση», όπως είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, κάποιος έπρεπε να πληρώσει. Κάπως έτσι οδηγήθηκε χθες σε παραίτηση ο […]

Οπως και να το κάνεις, είναι μια πρόοδος. Τον περασμένο Ιανουάριο ο Νίκος Ανδρουλάκης διαμήνυε προς τους συντρόφους του ότι δεν θα ανεχθεί την πολυφωνία και τις διαφοροποιήσεις μέσα στο κόμμα του. Χθες, στην Πολιτική Γραμματεία του συνεδρίου, είπε ότι «η πολυφωνία είναι πλούτος, αρκεί να υπηρετεί μια κοινή στρατηγική». Οι πιο παλιοί, βέβαια, θυμήθηκαν […]

Υπάρχει η πρώτη ανάγνωση, έτσι όπως παρουσιάζεται περίπου στα περισσότερα σάιτ. Ενα ροτβάιλερ, που ζούσε σε καθαρό και περιφραγμένο χώρο στην Καλαμάτα, επιτέθηκε ξαφνικά στο αφεντικό του όταν εκείνος προσπάθησε να του δώσει μια φαρμακευτική αγωγή και άρχισε να τον δαγκώνει με μανία. Ευτυχώς εμφανίστηκε ένας αστυνομικός που πυροβόλησε το σκυλί – ύστερα από προτροπή […]

Η μελαγχολία, έλεγε ο Αλεξίς ντε Τοκβίλ, είναι ο θανάσιμος εχθρός της πολιτικής. Κι αν εμείς πολιτικοί δεν είμαστε, κι αν η μελαγχολία έχει όπως και να το κάνουμε κάτι ποιητικό, πρέπει να διαθέτουμε πάντα τρόπους για να αντιστεκόμαστε στον αυταρχισμό, στην αυθαιρεσία και στη βαρβαρότητα που μας κυκλώνουν και απειλούν να μας καταπιούν. Γιατί όπως έλεγε ο αγαπημένος άνθρωπος που αποχαιρετήσαμε το περασμένο Σάββατο, «η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική σου μελαγχολία».

Λανσαρίστηκε το 2008, ως σύνθημα προεκλογικής εκστρατείας. Εγινε τίτλος τραγουδιού και στη συνέχεια βιβλίου. Πάνω απ’ όλα, όμως, το Yes, we can (Ναι, μπορούμε) ήταν ένα σύμβολο ελπίδας, προόδου και συλλογικής δουλειάς. Οπως και ο άνθρωπος που το επινόησε, ο Μπαράκ Ομπάμα, ήταν ένα σύμβολο της τεράστιας αλλαγής που μπορεί να προκαλέσει σε μια χώρα […]

Πριν από μισό αιώνα, τον Οκτώβριο του 1974, τέθηκε στον ελληνικό λαό το δίλημμα «Καραμανλής ή τανκς». Ο Μίκης Θεοδωράκης, στον οποίο αποδόθηκε η πατρότητα της φράσης, δεν είχε πει βέβαια αυτό. Διαμαρτυρόμενος για την απόφαση της κυβέρνησης να απαγορεύσει τις συναυλίες του στην επαρχία, είχε πει σε συνεργάτες του ότι μπορεί να έχουμε από […]

Από τους δύο πρωταγωνιστές της σημερινής ιστορίας, τον έναν ενδεχομένως τον θυμάστε: λέγεται Τζέφρι Σακς, είναι καθηγητής Oικονομικών στο Κολούμπια και υπήρξε σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου στα δύσκολα χρόνια της κρίσης, όταν επαναλάμβανε σε όλους τους τόνους ότι οι Γερμανοί και η τρόικα έσπρωχναν την Ελλάδα στη χρεοκοπία. Ο άλλος σίγουρα δεν σας λέει τίποτα: […]

Ισως είναι λίγο άδικη όλη αυτή η κριτική για την απουσία των περισσοτέρων ηγετών της αντιπολίτευσης από την κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου. Αυτά είναι προσωπικά πράγματα. Ο ένας είχε κλείσει εισιτήρια για τετραήμερο. Ο άλλος προτιμά να ακούει τα τραγούδια του παρά τον επικήδειο του Μητσοτάκη. Και εκείνη που παρέστη δεν είναι αναγκαστικά πιο ευαίσθητη […]

Τώρα που πλησιάζουν τα γιορτινά αφιερώματα, να τη θυμηθούμε την κυρία στα πρόσωπα της χρονιάς. Γιατί μπορεί να μην ετοιμάζεται να κάνει κόμμα, και άρα να μην εμφανίζεται στις δημοσκοπήσεις ανάμεσα στα πρόσωπα που ενδέχεται να ανατρέψουν το πολιτικό σκηνικό, αλλά αποτυπώνει δύο πολύ βασικά πράγματα. Πρώτον, όλη την παράνοια της ελληνικής δημόσιας διοίκησης, η […]

Eχει δίκιο ο υπουργός Δικαιοσύνης, δεν μπορεί να διχάζει ένα εθνικό μνημείο, μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό που διχάζει είναι μια κυβερνητική κίνηση που, ακόμη κι αν στην ουσία της είναι σωστή, έγινε σε λάθος στιγμή με λάθος τρόπο. Εχει άδικο ο Πρωθυπουργός, δεν κατάφερε να μας ενώσει στον θάνατό του ο Διονύσης Σαββόπουλος, […]

Εμείς, του ’60 οι εκδρομείς, που τον ακολουθούσαμε δεκαετίες τώρα, που πηγαίναμε σε όποια συναυλία του μπορούσαμε για να ακούσουμε τον «τύπο με τα στρογγυλά γυαλιά, τις τιράντες, αργότερα το γενάκι, που βγαίνει στη σκηνή, φτιάχνει αυτά τα τραγούδια, κάνει σχόλια και λέει ιστορίες», εμείς, που διαβάζαμε τις συνεντεύξεις του και παρακολουθούσαμε τις αναζητήσεις του, […]

Αν μη τι άλλο, ο χαρακτηρισμός «λαθροδυνάστης» που χρησιμοποίησε η Ελληνική Λύση για τον νεοεκλεγέντα ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας είναι πρωτότυπος. Προκρίνοντας το «λαθρο-» έναντι του κλασικού «ψευδο-», το κόμμα του Κυριάκου Βελόπουλου συνδυάζει την κλασική αντίδραση της ελληνικής πολιτικής σκηνής απέναντι σε οτιδήποτε προέρχεται από τον «εχθρό» – ακόμη κι αν στρέφεται εναντίον του […]

Ας προσπαθήσουμε προς στιγμήν να βγούμε από τα γνωστά σχήματα, που είναι βολικά επειδή μας απαλλάσσουν από την υποχρέωση να σκεφτούμε: «νέα ανθελληνική πρόκληση από την Αγκυρα», «τραβάει το σχοινί ο σουλτάνος», «φουρτουνιασμένα νερά στο Αιγαίο». Διότι, στην τελική, τι παράλογο είπε ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών στην τελευταία συνέντευξή του; Αν αφήσουμε έξω τις κορόνες […]

Κι εκεί που νομίζαμε ότι είχαμε τελειώσει με την ειδεχθή «woke κουλτούρα», με διάφορους αρθρογράφους να έχουν υποστηρίξει με μαχητικότητα ότι αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της εποχής, τον πρόεδρο Τραμπ να έχει κηρύξει τον πόλεμο στη woke ιδεολογία στα πανεπιστήμια και τον Κυριάκο Μητσοτάκη να έχει επιβάλει σιωπητήριο εδώ και καιρό σε κάθε συζήτηση […]

Τόσο εύκολο ήταν λοιπόν τελικά να λυθεί το Παλαιστινιακό; Ηταν αρκετό ένα μεγάλο λάθος των Παλαιστινίων (η τρομοκρατική επίθεση της 7ης Οκτωβρίου του 2023), ένα μικρότερο των Ισραηλινών (η επίθεση της 9ης Σεπτεμβρίου του 2025 στην Ντόχα) και, πάνω απ’ όλα, ο κυκλοθυμικός χαρακτήρας του Τραμπ, ώστε να τερματιστεί ένας πόλεμος που, ανάλογα με τις […]

Aς το παραδεχθούμε: όλοι έχουμε υποκύψει στον πειρασμό, λιγότερο ή περισσότερο συχνά, να κάνουμε μια ερώτηση στον ChatGPT. Εκείνος, πρόθυμος και ευγενικός παντογνώστης, προσφέρει γενναιόδωρα τις υπηρεσίες του: «Σε τι μπορώ να σε βοηθήσω;». Kι εμείς του θέτουμε την πιο εκκεντρική ερώτηση, το πιο δύσκολο πρόβλημα, την πιο απίθανη απορία. Ολα καλά, βολικά και ανώδυνα. Αν όμως μια μέρα, σ’ εκείνο το μαγικό τετραγωνάκι, γράψουμε: «Σκέψου για λογαριασμό μου»;

H ιστορία που τρελαίνεται να αφηγείται ο Μελ Μπρουκς είναι για εκείνη τη φορά που έσπρωξε με το μπούτι του τα οπίσθια του Αλφρεντ Χίτσκοκ. Βρίσκονταν στη σουίτα του στη Universal και πήγαιναν από το γραφείο του στο σαλόνι για να φάνε, όταν ο σκηνοθέτης σφήνωσε στην πόρτα. «Ελα Hitch, πεινάμε!», του είπε ο Μπρουκς […]

Σε οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες, το σχέδιο των 20 σημείων που (υποτίθεται ότι) αποδέχθηκε ο Νετανιάχου και καλείται τώρα να αποδεχθεί η Χαμάς θα προκαλούσε κλάματα, στους πιο ρομαντικούς, και γέλια, στους πιο κυνικούς. Θα χρειαζόταν πολλαπλάσιος χώρος από τις 430 λέξεις της στήλης για να απαριθμηθούν οι λόγοι. Οι Παλαιστίνιοι, πρώτα απ’ όλα, δεν κλήθηκαν […]

Eίναι μερικά πράγματα που τα θεωρούμε δεδομένα στη Δύση, αυτονόητα, και γι’ αυτό δεν μας πολυενδιαφέρουν. Η δημοκρατία, για παράδειγμα, το δικαίωμα να διαδηλώνουμε, ή να ψηφίζουμε απολύτως ελεύθερα στις εκλογές. Η ελεύθερη έκφραση, το να μπορούμε να λέμε ή να γράφουμε ό,τι θέλουμε, αρκεί να μη θέτει σε κίνδυνο τη ζωή ή την ελευθερία […]

Μπορούμε να το δραματοποιήσουμε λίγο. Οι Τούρκοι εκδίδουν Navtex και αντι-Navtex και στέλνουν το «Πίρι Ρέις» στο Αιγαίο, με την Ελλάδα να απαντά οργανώνοντας έκτακτη διακλαδική άσκηση ταχείας επέμβασης. Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ τάσσεται υπέρ της συμμετοχής της Τουρκίας στον ευρωπαϊκό αμυντικό μηχανισμό SΑFE, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να βροντοφωνάζει ότι δεν νοείται να […]

Tη σκηνή περιγράφει ένας από τους πρώτους «δυτικούς πρόσφυγες» της εποχής, ο αμερικανός ιστορικός Τίμοθι Σνάιντερ, που μετακόμισε από το Γέιλ στον Καναδά. Βρίσκεται στο κέντρο του Κιέβου, στην Πλατεία του Αγίου Μιχαήλ, και γυρίζει ένα βίντεο για τις προσπάθειες των τριών τελευταίων ετών να συγκεντρωθούν χρήματα για την υπεράσπιση της Ουκρανίας με drones. Στ’ […]

Ας δούμε τα στοιχεία, που δεν αμφισβητούνται. Οι δισεκατομμυριούχοι της Γαλλίας πληρώνουν δύο φορές λιγότερο φόρο από τον μέσο Γάλλο, καθώς τα έσοδά τους είναι καταχωρισμένα σε εταιρείες συμμετοχών (holding) και δεν υπόκεινται στον φόρο εισοδήματος. Οι 500 μεγαλύτερες περιουσίες της χώρας αντιστοιχούσαν το 1996 στο 6% του ΑΕΠ, ενώ σήμερα αντιστοιχούν στο 42%. Αδικεί λοιπόν κανείς τους γάλλους πολίτες που, αντί να τρέχουν με ενθουσιασμό να πληρώσουν τους φόρους τους, βγαίνουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν;

Η Μαρία Καρυστιανού με μία μόνο ανάρτησή της στο Facebook κατάφερε σε λιγότερο από 48 ώρες να κινητοποιήσει και να βγάλει στον δρόμο δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους σε δεκάδες πόλεις το απόγευμα του Σαββάτου στις 6/9. Πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα. Δεν μπορώ να σκεφτώ ποιος άλλος πολίτης, χωρίς την επίσημη υποστήριξη κομματικών και άλλων μηχανισμών, […]

Είναι εύκολο να κοροϊδεύουμε γενικώς τους Γάλλους επειδή κάθε τόσο βγαίνουν στους δρόμους και διαδηλώνουν, επειδή ψηφίζουν μαζικά το κόμμα της Λεπέν ή, το χειρότερο απ’ όλα, επειδή θέλουν να βγαίνουν νωρίς στη σύνταξη. Υπάρχουν όμως λόγοι για όλα αυτά. Δεν είναι απλώς οι Γάλλοι «χαϊδεμένοι», όπως θα ήθελε ένα μάλλον απλουστευτικό αφήγημα. Έχουν ευθύνες […]