Ο Άρης μπλοκάρει… μόνος του τον εαυτό του

Ο Άρης ταξίδεψε στην Αρκαδία έχοντας ανάγκη από μια αντίδραση μετά τη βαριά ήττα από την ΑΕΚ και παράλληλα να πάρει μία πολύτιμη νίκη στην οικονομία του Κυπέλλου. Στο τέλος, δεν έγινε τίποτε από τα δύο. 

Μία εικόνα που δεν απείχε από εκείνη κόντρα στην ΑΕΚ. Η δεύτερη φορά σε λιγότερο από μία εβδομάδα και εύλογα αναρωτιέται κάποιος πώς γίνεται η εικόνα της ομάδας να απέχει τόσο από εκείνη που παρουσίαζε μέχρι τα πρώτα ματς της σεζόν. Μία ομάδα που μοιάζει πλέον αρκετά διαφορετική από εκείνη που είχε παρουσιάσει ο προπονητής της ως αγωνιστικό πρότυπο.

Για ακόμη ένα παιχνίδι η ομάδα εμφανίστηκε χωρίς ενέργεια, δυσκολεύτηκε να δημιουργήσει και παρουσίασε προβλήματα στη μεσαία γραμμή, η οποία αυτή την περίοδο αποτελεί ένα από τα πιο κρίσιμα κομμάτια της αγωνιστικής της λειτουργίας.

Κι όμως, ακόμη και μέσα σε αυτή τη μέτρια εμφάνιση, ο Αρης είχε τη δυνατότητα να φύγει με τη νίκη. Το πέναλτι πάνω στον Μπενχαμίν Γκαρέ ήταν μια φάση που θα μπορούσε να αλλάξει την εξέλιξη του αγώνα. Το γεγονός ότι η ομάδα δεν έπαιξε καλά δεν αναιρεί την υποχρέωση των διαιτητών να καταλογίζουν τις παραβάσεις που υπάρχουν. Οι Τζήλος και Κουμπαράκης επηρέασαν με την απόφασή τους την τελική εξέλιξη, χωρίς αυτό φυσικά να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι για τα αγωνιστικά προβλήματα του Αρη.

Το μεγαλύτερο ζήτημα, άλλωστε, βρίσκεται στην ίδια την εικόνα της ομάδας. Ο Αρης δυσκολεύεται να παρουσιάσει ένα ξεκάθαρο αγωνιστικό σχέδιο, επιμένει υπερβολικά στο παιχνίδι από τα άκρα και δεν διαθέτει την απαραίτητη κινητικότητα και τις συνεργασίες που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν χώρους. Η συνολική εικόνα παραπέμπει σε μια ομάδα που ακόμη ψάχνει τα πατήματά της.

Υπάρχει, βέβαια, μια σημαντική παράμετρος που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η ομάδα που προετοιμάστηκε το καλοκαίρι δεν είναι ακριβώς η ίδια που αγωνίζεται σήμερα. Οι πολλές και μαζεμένες μεταγραφικές προσθήκες άλλαξαν σε μεγάλο βαθμό την καθημερινότητα και τις ισορροπίες της ομάδας. 

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Γκαρθία. Η ποιότητά του δεν αμφισβητείται, ωστόσο ακόμη δεν δείχνει να βρίσκεται στο επίπεδο ετοιμότητας που απαιτείται. Η παρουσία ή η απουσία του επηρεάζει άμεσα μια τόσο σημαντική γραμμή όπως η μεσαία, όπου και ο Ράτσιτς στην Τρίπολη κινήθηκε κάτω από τα στάνταρ που μπορεί να αποδώσει.

Για τον Γρηγορίου, λοιπόν, η αποστολή είναι ιδιαίτερα απαιτητική. Πρέπει μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα να ενσωματώσει τους νέους παίκτες, να δημιουργήσει αγωνιστικές ισορροπίες και ταυτόχρονα να εξασφαλίσει αποτελέσματα.

Το δύσκολο είναι ότι προσπαθεί να περάσει στην ομάδα το ποδόσφαιρο που έχει στο μυαλό του, με ποδοσφαιριστές οι οποίοι σε αρκετές περιπτώσεις δεν είναι ακόμη έτοιμοι να το υπηρετήσουν στον βαθμό που απαιτείται.

Αυτό εξηγεί σε μεγάλο βαθμό και τη σημερινή εικόνα. Ο Αρης μοιάζει να βρίσκεται σε μια μεταβατική και κάπως μπερδεμένη κατάσταση. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι δεν υπάρχει πολύς χρόνος για αναζήτηση. Το ντέρμπι της Τούμπας πλησιάζει και πρόκειται για ένα παιχνίδι που, ανεξάρτητα από τη βαθμολογική του σημασία, μπορεί να λειτουργήσει ως σημείο καμπής για την ομάδα.

Από το παιχνίδι της Τρίπολης, πάντως, υπήρχαν και ορισμένα θετικά στοιχεία. Ο Μορόν, ο Τιάμ και οι νεαροί ποδοσφαιριστές ήταν από τα λίγα κέρδη της αναμέτρησης. Για τον Μορόν, ειδικότερα, το γκολ μπορεί να αποτελέσει μια καλή αφετηρία για να επιστρέψει σε καλύτερα επίπεδα απόδοσης.

Ωστόσο, δεν θα ήταν σωστό να υποστηριχθεί ότι ο επιθετικός αδικήθηκε το προηγούμενο διάστημα. Σε αρκετές περιπτώσεις ήταν ο ίδιος που δεν αξιοποίησε στο μέγιστο τις δυνατότητές του. Η εκτελεστική του ικανότητα είναι δεδομένη, όμως στο σημερινό ποδόσφαιρο ένας επιθετικός κρίνεται συνολικά.

Σε αυτή τη χρονική συγκυρία ο Άρης δεν χρειάζεται απαραίτητα να παρουσιάσει το τέλειο ποδόσφαιρο. Μέχρι να έρθει η διακοπή, βασικός στόχος πρέπει να είναι να παραμείνει όρθιος και να συγκεντρώσει όσο περισσότερους βαθμούς μπορεί. Είναι μια περίοδος κατά την οποία ίσως χρειάζεται να μπει προσωρινά στην άκρη το «θέλω» και να κυριαρχήσει το «πρέπει». Να παίζουν οι πιο έτοιμοι και όχι οι… νέοι επειδή ήρθαν.

Τα αποτελέσματα μπορούν να δώσουν τον απαραίτητο χρόνο και την ηρεμία που χρειάζεται η ομάδα. Στη συνέχεια, με τις περίπου τρεις εβδομάδες της διακοπής, θα υπάρχει η δυνατότητα να δουλευτούν ξανά οι αυτοματισμοί, να ενσωματωθούν καλύτερα οι νέες μεταγραφές και να αποκατασταθούν οι ισορροπίες που φαίνεται να έχουν χαθεί τις τελευταίες εβδομάδες.