Με μια έννοια, δεν δημιούργησε απλώς «μουσικά βίντεο»· εφηύρε τα short films για την προώθηση της μουσικής του. Με μια σχεδόν εμμονική πίστη στη δύναμη της εικόνας –σε αντιδιαστολή, για παράδειγμα, με την εμφάνιση σε συνεντεύξεις-, ανήγαγε την ποπ κουλτούρα σε υψηλή τέχνη, στρατολογώντας τους κορυφαίους οραματιστές του Χόλιγουντ. Κάθε βίντεο κλιπ έπρεπε να είναι ένα κινηματογραφικό ψηφιδωτό, γεμάτο αναφορές στο φιλμ νουάρ, τα μιούζικαλ της χρυσής εποχής και τις κοινωνικές αναζητήσεις του 20ού αιώνα.
- Thriller (1983). Σκηνοθεσία: Τζον Λάντις
Δεν θα ήταν υπερβολή ότι το συγκεκριμένο βίντεο κλιπ άλλαξε την ιστορία των βίντεο κλιπ. Ο Τζον Λάντις, φρέσκος από την επιτυχία του «Ένας αμερικανός λυκάνθρωπος στο Λονδίνο» (1981) μετέτρεψε ένα τραγούδι σε 14λεπτη ελεγεία για τις ταινίες τρόμου των ’50s (13:40 για την ακρίβεια, με τη μουσική να ξεκινά μετά το τέταρτο λεπτό). Με τα εμβληματικά ζόμπι και τη χορογραφία που έγινε παγκόσμιο φαινόμενο, ο Τζάκσον απέδειξε ότι το βίντεο μπορεί να έχει πλοκή, δομή και την αισθητική μιας μεγάλης παραγωγής. Ήταν από τις πρώτες φορές η ποπ μουσική «ντύθηκε» με την κινηματογραφική αίγλη ενός b-movie αριστουργήματος.
- Bad (1987). Σκηνοθεσία: Μάρτιν Σκορσέζε
Όταν ο μετρ του νεοϋορκέζικου ρεαλισμού συνάντησε τον χαμαιλέοντα της ποπ, το αποτέλεσμα ήταν ένα 18λεπτο έπος για την ταυτότητα και τους δρόμους της πόλης.
Ο Σκορσέζε χρησιμοποίησε ασπρόμαυρο φιλμ για να δώσει μια αίσθηση «West Side Story» προτού η κάμερα «εκραγεί» με χρώμα μέσα στο μετρό του Μπρούκλιν. Ο Τζάκσον, επηρεασμένος από τον κινηματογραφικό δυναμισμό του Σκορσέζε, παρέδωσε μια ερμηνεία γεμάτη ένταση, επαναπροσδιορίζοντας την εικόνα του «σκληρού» μέσα από τον χορό και το στυλ.
- Captain EO (1986) – Σκηνοθεσία: Φράνσις Φορντ Κόπολα
Μια σπάνια συνάντηση που προβλήθηκε στα θεματικά πάρκα της Disneyland. Σε παραγωγή του Τζορτζ Λούκας και τη σκηνοθεσία του Κόπολα, ο Τζάκσον μεταμορφώθηκε σε έναν διαστημικό ήρωα σε μια 3D περιπέτεια. Ο σκηνοθέτης του «Νονού» έφερε την οπερατική του ματιά σε ένα sci-fi παραμύθι, συνδυάζοντας την τεχνολογία αιχμής με την κλασική αφήγηση. Εδώ, ο Μάικλ δεν είναι απλώς τραγουδιστής, αλλά ένας κινηματογραφικός σωτήρας που νικάει το σκοτάδι μέσα από τη μουσική, σε ένα οπτικό υπερθέαμα που κόστισε εκατομμύρια (17, όπως φημολογούνταν εκείνη την εποχή).
- Who Is It (1992) – Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Φίντσερ
Πριν ο Φίντσερ γίνει ο κυρίαρχος του σκοτεινού θρίλερ («Seven») σκηνοθέτησε αυτό το αρκετά στιλάτο και «ψυχρά» μινιμαλιστικό κλιπ. Με μια αισθητική που θυμίζει high-end διαφήμιση και φιλμ νουάρ εστίασε στην απομόνωση και τον πόνο της προδοσίας. Η χρήση των σκιών και η αρχιτεκτονική των πλάνων μαρτυρούν την αγάπη του Τζάκσον για την οπτική τελειότητα, επιλέγοντας έναν σκηνοθέτη που μπορούσε να αποτυπώσει το «σκοτάδι» της δόξας με χειρουργική ακρίβεια.
Με μια έννοια, δεν δημιούργησε απλώς «μουσικά βίντεο»· εφηύρε τα short films για την προώθηση της μουσικής του. Με μια σχεδόν εμμονική πίστη στη δύναμη της εικόνας –σε αντιδιαστολή, για παράδειγμα, με την εμφάνιση σε συνεντεύξεις-, ανήγαγε την ποπ κουλτούρα σε υψηλή τέχνη, στρατολογώντας τους κορυφαίους οραματιστές του Χόλιγουντ. Κάθε βίντεο κλιπ έπρεπε να είναι ένα κινηματογραφικό ψηφιδωτό, γεμάτο αναφορές στο φιλμ νουάρ, τα μιούζικαλ της χρυσής εποχής και τις κοινωνικές αναζητήσεις του 20ού αιώνα.
- Remember the Time (1992) – Σκηνοθεσία: Τζον Σίνγκλετον
Μετά το «Boyz n the Hood» ο σκηνοθέτης μετέφερε τον Τζάκσον στην αρχαία Αίγυπτο. Ένα κλιπ γεμάτο χιούμορ, εντυπωσιακά εφέ και κορυφαίους καλεσμένους (Έντι Μέρφι, Μάτζικ Τζόνσον). Η επιλογή του Σίνγκλετον, εκτός άλλων, έδειχνε την επιθυμία του Τζάκσον να συνεργάζεται με τη νέα γενιά των μαύρων σκηνοθετών που άλλαζαν το πρόσωπο του σινεμά, δημιουργώντας ένα οπτικό υπερθέαμα που τιμούσε την αφρικανική κληρονομιά μέσα από το πρίσμα του Χόλιγουντ.
- They Don’t Care About Us (1996) – Σκηνοθεσία: Σπάικ Λι
Ο Σπάικ Λι έδωσε στον Τζάκσον την πολιτική αιχμή που αναζητούσε. Γυρισμένο στις φαβέλες της Βραζιλίας (και αργότερα σε φυλακή), το βίντεο είναι μια ωμή, δυναμική καταγραφή της κοινωνικής αδικίας. Η κάμερα «αιχμαλωτίζει» την ενέργεια του πλήθους και τον θυμό του καλλιτέχνη, δημιουργώντας ένα οπτικό μανιφέστο. Είναι η στιγμή που η ποπ εικόνα συναντά τον κοινωνικό ακτιβισμό, με την υπογραφή ενός σκηνοθέτη που δεν φοβήθηκε ποτέ να δείξει την αλήθεια.
Bonus track
You Rock My World (2001) – Η εμφάνιση του Μάρλον Μπράντο
Στο τελευταίο μεγάλο του short film για το τελευταίο στούντιο άλμπουμ, «Invincible» (2001), ο Τζάκσον εκπλήρωσε ένα κινηματογραφικό όνειρο: να συμπρωταγωνιστήσει με το είδωλό του, τον Μάρλον Μπράντο. Σε ένα κλιπ που αποτελεί φόρο τιμής στις γκανγκστερικές ταινίες και το «Moonwalker», ο Μπράντο εμφανίζεται ως ένας αινιγματικός «νονός» της νύχτας. Η παρουσία του θρύλου του σινεμά δίπλα στον βασιλιά της ποπ σφράγισε με τον πιο εμβληματικό τρόπο τη βαθιά σύνδεση του Μάικλ Τζάκσον με την ιστορία του κινηματογράφου.
