5 εκατ. τόνοι CO₂ σε 14 ημέρες πολέμου ΗΠΑ–Ιράν!

Ο πόλεμος ΗΠΑ–Ισραήλ κατά του Ιράν αποτελεί καταστροφή για το κλίμα, σύμφωνα με ανάλυση που δείχνει ότι εξαντλεί τον παγκόσμιο προϋπολογισμό άνθρακα ταχύτερα από ό,τι 84 χώρες μαζί.

Καθώς πολεμικά αεροσκάφη, drones και πύραυλοι σκοτώνουν χιλιάδες ανθρώπους, ισοπεδώνουν υποδομές και μετατρέπουν τη Μέση Ανατολή σε μια τεράστια περιβαλλοντική ζώνη θυσίας, η πρώτη αποτίμηση του κλιματικού κόστους διαπιστώνει ότι η σύγκρουση προκάλεσε 5 εκατ. τόνους εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στις πρώτες 14 ημέρες.

Η ανάλυση προσθέτει μια ακόμη διάσταση στις αναφορές για τις καταστροφικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις από επιθέσεις σε υποδομές ορυκτών καυσίμων, στρατιωτικές βάσεις, αστικές περιοχές και πλοία στη θάλασσα.

«Κάθε πλήγμα πυραύλου είναι μια ακόμη προκαταβολή για έναν πιο θερμό και ασταθή πλανήτη, και δεν κάνει κανέναν ασφαλέστερο», δήλωσε ο Πάτρικ Μπίγκερ, διευθυντής έρευνας στο Climate and Community Institute και συν-συγγραφέας της ανάλυσης.

«Κάθε πυρκαγιά σε διυλιστήριο και κάθε επίθεση σε δεξαμενόπλοιο υπενθυμίζει ότι η γεωπολιτική που βασίζεται στα ορυκτά καύσιμα είναι ασύμβατη με έναν βιώσιμο πλανήτη. Αυτός ο πόλεμος δείχνει, για άλλη μια φορά, ότι ο ταχύτερος τρόπος να επιδεινωθεί η κλιματική κρίση είναι να αφήνουμε τα συμφέροντα των ορυκτών καυσίμων να καθορίζουν την εξωτερική πολιτική».

Ο άξονας ΗΠΑ–Ισραήλ ισχυρίζεται ότι έχει βομβαρδίσει χιλιάδες στόχους στο εσωτερικό του Ιράν, ενώ το Ισραήλ έχει πλήξει εκατοντάδες στόχους στον Λίβανο. Αναφορές από το εσωτερικό των χωρών δείχνουν εκτεταμένες καταστροφές υποδομών.

Τα κατεστραμμένα κτίρια αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος του εκτιμώμενου ανθρακικού αποτυπώματος. Με βάση αναφορές της Ιρανικής Ερυθράς Ημισελήνου ότι περίπου 20.000 πολιτικά κτίρια έχουν υποστεί ζημιές, η ανάλυση εκτιμά τις εκπομπές αυτού του τομέα σε 2,4 εκατ. τόνους CO₂ ισοδυνάμου.

Τα καύσιμα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος παράγοντας, με βαρέα βομβαρδιστικά των ΗΠΑ να πετούν ακόμη και από τη δυτική Αγγλία για επιδρομές στο Ιράν. Εκτιμάται ότι καταναλώθηκαν 150 έως 270 εκατ. λίτρα καυσίμου τις πρώτες 14 ημέρες, προκαλώντας εκπομπές 529.000 τόνων CO₂ ισοδυνάμου.

Μία από τις πιο σοκαριστικές εικόνες ήταν τα μαύρα σύννεφα και η «μαύρη βροχή» στην Τεχεράνη, μετά τον βομβαρδισμό τεσσάρων μεγάλων αποθηκών καυσίμων. Υπολογίζεται ότι 2,5 έως 5,9 εκατ. βαρέλια πετρελαίου κάηκαν σε αυτές και παρόμοιες επιθέσεις, προκαλώντας 1,88 εκατ. τόνους εκπομπών.

Οι απώλειες στρατιωτικού εξοπλισμού –αεροσκάφη, πλοία και εκτοξευτές πυραύλων– εκτιμάται ότι προσθέτουν 172.000 τόνους CO₂ ισοδυνάμου, ενώ η χρήση πυρομαχικών (χιλιάδες επιθέσεις, πύραυλοι και drones) συνεισφέρει περίπου 55.000 τόνους.

Συνολικά, οι πρώτες δύο εβδομάδες της σύγκρουσης προκάλεσαν 5.055.016 τόνους εκπομπών, ποσότητα που αντιστοιχεί σε πάνω από 131 εκατ. τόνους ετησίως – όσο μια μεσαίου μεγέθους, έντονα εξαρτημένη από ορυκτά καύσιμα οικονομία, όπως το Κουβέιτ. Πρόκειται επίσης για το σύνολο των εκπομπών των 84 χωρών με τις χαμηλότερες εκπομπές μαζί.

Ο επικεφαλής της μελέτης, Φρεντ Οτού-Λάρμπι, από το Πανεπιστήμιο Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Γκάνας, δήλωσε ότι οι εκπομπές αναμένεται να αυξηθούν γρήγορα καθώς συνεχίζεται η σύγκρουση, κυρίως λόγω της εντατικής στόχευσης πετρελαϊκών εγκαταστάσεων.

«Όλοι θα ζήσουμε με τις κλιματικές συνέπειες. Το πραγματικό κόστος δεν το γνωρίζει κανείς πλήρως, γι’ αυτό τέτοιες μελέτες είναι κρίσιμες. Το να “καίμε” τις ετήσιες εκπομπές μιας χώρας όπως η Ισλανδία μέσα σε δύο εβδομάδες είναι κάτι που δεν μπορούμε να αντέξουμε», είπε.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις επιστημόνων, από τον Ιούνιο του περασμένου έτους, η ανθρωπότητα μπορεί να εκπέμψει περίπου 130 δισ. τόνους CO₂ για να έχει 50% πιθανότητα να περιορίσει την υπερθέρμανση στον 1,5°C. Με τον τρέχοντα ρυθμό των 40 δισ. τόνων ετησίως, αυτό το όριο θα εξαντληθεί έως το 2028.

Ο Μπίγκερ προειδοποίησε ότι η διαταραχή στις προμήθειες ορυκτών καυσίμων πιθανότατα θα οδηγήσει σε περισσότερες εξορύξεις: «Ιστορικά, κάθε ενεργειακό σοκ που προκαλείται από τις ΗΠΑ ακολουθείται από αύξηση των γεωτρήσεων, νέες εγκαταστάσεις LNG και περισσότερες υποδομές ορυκτών καυσίμων. Αυτός ο πόλεμος κινδυνεύει να παγιώσει μια νέα γενιά εξάρτησης από τον άνθρακα.

Δεν πρόκειται για πόλεμο ασφάλειας. Είναι πόλεμος για την πολιτική οικονομία των ορυκτών καυσίμων – και το τίμημα το πληρώνουν οι άμαχοι στο Ιράν και οι εργαζόμενες κοινωνίες σε όλο τον κόσμο»».