Ένα απολίθωμα στην έρημο Σαχάρα που ανακαλύφθηκε πρόσφατα έχει προκαλέσει παγκόσμιο ενδιαφέρον, καθώς οι επιστήμονες εντόπισαν ένα τεράστιο κρανίο που μοιάζει εκπληκτικά με τις περιγραφές των μυθικών δράκων. Το κρανίο, περίπου στο μέγεθος κεφαλιού ενήλικου ανθρώπου, διαθέτει μακρύ, ερπετοειδές σαγόνι γεμάτο δόντια μήκους ανθρώπινου χεριού, καθώς και διογκωμένο ρύγχος που θυμίζει κροκόδειλο.
Εκτός από αυτά, το απολίθωμα φέρει ένα μεγάλο κέρατο πάνω από τα μάτια και αιχμές στο πίσω μέρος της κεφαλής, δίνοντας στο ζώο μια εμφάνιση που θυμίζει έντονα τα ιπτάμενα πλάσματα της μυθολογίας. Η ανακάλυψη έγινε από ομάδα του Πανεπιστημίου του Σικάγο και το νέο είδος ονομάστηκε Σπινόσαυρος μιραμπίλις (Spinosaurus mirabilis), δηλαδή «εκπληκτική σαυροειδής με άκανθες».
Ο εντυπωσιακός αυτός θηρευτής έζησε πριν από περίπου 95 εκατομμύρια χρόνια, κατά την Κρητιδική Περίοδο, όταν η σημερινή Σαχάρα ήταν καταπράσινη, με ποτάμια και λίμνες. Ο Σπινόσαυρος μιραμπίλις, γνωστός και ως «ερωδιός της κόλασης», εκτιμάται ότι έφτανε τα 12 μέτρα μήκος και το βάρος του κυμαινόταν μεταξύ 4,5 και 6,5 τόνων. Τα απολιθώματα δείχνουν ότι μπορούσε να στέκεται σε νερά βάθους έως δύο μέτρων για να ψαρεύει.
Οι ερευνητές τον κατατάσσουν στην οικογένεια των σπινοσαυρίδων, μεγάλων σαρκοφάγων δεινοσαύρων με χαρακτηριστικά κροκόδειλου, ιστιοειδές ανάστημα στην πλάτη και δυνατότητα βάδισης στα δύο πίσω πόδια, ενώ τα μπροστινά ήταν μικρότερα. Το συγκεκριμένο είδος διέθετε μια οστέινη προεξοχή ύψους περίπου 50 εκατοστών ανάμεσα στα μάτια, που μοιάζει με καμπύλο σπαθί τύπου σιμιτάρι.
Η ανακατασκευή του κρανίου, με το μακρύ σαγόνι, τα αλληλοεμπλεκόμενα δόντια και το σπαθοειδές κέρατο, αποκαλύπτει ένα πλάσμα που μοιάζει εντυπωσιακά με τους δράκους των θρύλων. «Αυτό είναι ξεκάθαρα κεφάλι δράκου», σχολίασε ένας χρήστης στο διαδίκτυο, ενώ άλλος πρόσθεσε: «Απλώς πείτε ότι είναι δράκος».
Παρά τα σχόλια, οι επιστήμονες υπενθυμίζουν ότι οι δράκοι όπως τους ξέρουμε από σειρές τύπου Game of Thrones δεν υπήρξαν ποτέ. Οι ιστορίες πιθανότατα προέκυψαν από παρατηρήσεις μεγάλων ερπετών. Το Παιδικό Μουσείο της Ινδιανάπολης τονίζει ότι «δεν υπάρχει καμία ένδειξη στη φύση ή στα απολιθώματα που να υποστηρίζει κάτι τέτοιο».
Ο παλαιοντολόγος Πολ Σέρενο και η ομάδα του θεωρούν ότι πρόκειται για μέλος της οικογένειας των σπινοσαυρίδων, που ζούσαν μεταξύ 130 και 95 εκατομμυρίων ετών πριν. Ανάμεσα τους ήταν και ο διάσημος Σπινόσαυρος, γνωστός για το κροκοδειλοειδές κεφάλι και το ιστίο στην πλάτη. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science, εκτιμάται ότι υπήρχαν 10 έως 17 διαφορετικά είδη αυτών των θηρευτών, με το νέο απολίθωμα να αποτελεί το πιο πρόσφατο που ανακαλύφθηκε.
«Η ανακάλυψη ήταν τόσο ξαφνική και συγκλονιστική που μας φόρτισε συναισθηματικά», δήλωσε ο Πολ Σέρενο. «Θα θυμάμαι για πάντα τη στιγμή που μαζευτήκαμε γύρω από έναν φορητό υπολογιστή για να δούμε το νέο είδος για πρώτη φορά». Ο Σπινόσαυρος μιραμπίλις ξεχώριζε από άλλους μεγάλους θηρευτές όπως ο Τυραννόσαυρος Ρεξ ή ο Αλλόσαυρος, χάρη στην προσαρμοστικότητά του, ιδιαίτερα στο ψάρεμα και στη ζωή κοντά στο νερό.
Το απολίθωμα διαθέτει το ψηλότερο κρανιακό έμβλημα που έχει καταγραφεί ποτέ μεταξύ των θηρόποδων σαρκοφάγων δεινοσαύρων, με αποτέλεσμα να έχει χαρακτηριστεί από τους χρήστες ως «ο μονόκερος των σπινοσαυρίδων».
Η ανακάλυψη σε μια περιοχή μακριά από τη θάλασσα ενδέχεται να ανατρέψει την πεποίθηση ότι οι σπινοσαυρίδες ζούσαν αποκλειστικά κοντά σε ακτές. Το σημείο είχε παραμείνει ανεξερεύνητο για πάνω από 70 χρόνια, μέχρι τις αποστολές του 2019 και του 2022.
Τη δεκαετία του 1950, Γάλλοι γεωλόγοι είχαν βρει στην ίδια περιοχή ένα μόνο σπαθοειδές δόντι, παρόμοιο με εκείνα μεγάλων σαρκοφάγων όπως ο Καρχαροδοντόσαυρος, αλλά κανείς δεν είχε επιστρέψει στην απομονωμένη αυτή περιοχή. Ο Πολ Σέρενο αποφάσισε τελικά να εντοπίσει το σημείο με τη βοήθεια ενός οδηγού της φυλής Τουαρέγκ, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι γνώριζε πού ήταν ορατά μεγάλα απολιθωμένα οστά μέσα στην άμμο.
