Η Ντόρα Μπακογιάννη, μιλά στο Face2Face και την Κατερίνα Παναγοπούλου, για ένα πολιτικό σύστημα που —όπως λέει— κινδυνεύει να χάσει τον πυρήνα του.
Μιλά για την Βουλή όπου «η ευγένεια και ο σεβασμός έχουν ποινικοποιηθεί», για πολιτικό λόγο που μετατρέπεται σε περιεχόμενο στα social media, για κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς, αλλά και για ευρύτερη κρίση της Δημοκρατίας. Την ίδια ώρα τοποθετείται για το άρθρο 86, για τη λειτουργία της πολιτικής, για την κοινωνία και την τοξικότητα, ενώ ανοίγει και το προσωπικό της κεφάλαιο — από τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη μέχρι τη μάχη με τον καρκίνο και το μήνυμα αισιοδοξίας που θέλει να στείλει.
Η τοξικότητα στη Βουλή και ο πολιτικός λόγος των social media
«Έχουμε πιάσει πάτο στη Βουλή των Ελλήνων. Δηλαδή, έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου η ευγένεια και ο σεβασμός έχουν ποινικοποιηθεί. Η ύβρις, η χυδαιότητα, η ανταλλαγή ύβρεων μέσα στη Βουλή. Αυτό το πράγμα, το οποίο συμβαίνει, είναι κατάντια. Το κάνουν για το TikTok, το κάνουν για την ατάκα, διότι θα πουλήσει ατάκα στα social media. Άμα σε βρίσω κτλ. και θα είμαι και μάγκας και θα είμαι και έτσι πολλά βαρύς. Η ζημιά που γίνεται όμως είναι τεράστια, διότι πλέον οι λέξεις έχουν χάσει την αξία τους και όταν οι λέξεις έχουν χάσει την αξία τους, δεν μπορείς να κάνεις διάλογο. Απαγορεύεται να έχεις σεβασμό, απαγορεύεται να είσαι ευγενής».
Τι λέει για Ζωή Κωνσταντοπούλου – Προσωπική στάση απέναντι στη χυδαιότητα
«Δεν θα της απαντήσω ποτέ, διότι δεν είμαι διατεθειμένη να μπω σε αυτόν τον ανταγωνισμό χυδαιότητας. Και επειδή έχω φτάσει και σε μια ηλικία, είμαι εβδομήντα χρονών, δεν έχω καμία διάθεση να γίνω κάτι που δεν ήμουν ποτέ στη ζωή μου. Δεν έχω σκοπό να ψάξω το λεξιλόγιο, το οποίο ποτέ δε χρησιμοποίησα, και να το μάθω σήμερα. Όταν έχεις χάσει τον αυτοσεβασμό σου, δεν σέβεσαι τον εαυτό σου. Ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεσαι, κοιτάζεσαι και στον καθρέφτη. Αυτού του είδους οι δήθεν εξυπνάδες για να χτυπήσεις στα social media είναι πρόβλημα. Είναι μία εικόνα που αδικεί τον ελληνικό λαό».
Στην ερώτηση για το πώς νιώθει για τον όρο «κηφήνας» που χρησιμοποίησε η Ζωή Κωνσταντοπούλου η Ντόρα Μπακογιάννη απάντησε: «Αυτό που νιώθω είναι ότι έχουμε πιάσει πάτο στη Βουλή των Ελλήνων. Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου η ευγένεια και ο σεβασμός έχουν ποινικοποιηθεί. Δεν υπάρχει αυτό το οποίο ζούμε. Οι ύβρεις, η χυδαιότητα, η ανταλλαγή ύβρεων μέσα στη Βουλή. Εγώ είμαι πάρα πολλά χρόνια στη Βουλή. Έχω ζήσει θυελλώδεις συζητήσεις. Αυτό το οποίο ζούμε σήμερα δεν υπάρχει. Σε λέει δολοφόνο, σε λέει παιδεραστή, σε λέει κλέφτη, σε λένε οτιδήποτε. Αυτό είναι ένα κατάντημα».
Δημοκρατία, θεσμοί και κρίση εμπιστοσύνης
«Θεωρώ ότι η Δημοκρατία έχει πάρα πολύ μεγάλες δυσκολίες σήμερα, ότι η Δημοκρατία είναι σε κρίση. Ότι πλήττεται το κράτος δικαίου. Ότι υπάρχουν αδυναμίες στη λειτουργία των θεσμών. Και γι’ αυτό ακριβώς είναι πάρα πολύ σημαντικό να υπάρξει αναθεώρηση του Συντάγματος. Όταν συζητάμε σήμερα για το άρθρο 86, συμφωνούμε όλοι ότι πρέπει να αλλάξει. Εγώ έχω δώσει μάχη εδώ και είκοσι χρόνια για το 86. Το άρθρο ογδονταέξι χρησιμοποιήθηκε διαχρονικά για την προστασία υπουργών. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό και γι’ αυτό πρέπει να αλλάξει».
Πολιτική, ιδεολογία και κοινωνία
«Δεν πεθάναν οι ιδεολογίες. Η ιστορία ότι υπήρξε το τέλος της ιστορίας διαψεύστηκε οικτρά. Έχουμε αρχές, έχουμε ιδεολογίες και αυτές υπηρετούμε. Η κυρία Καρυστιανού έχει ένα μεγάλο συναισθηματικό κεφάλαιο, το οποίο κατανοώ απολύτως, διότι μία μάνα που έχασε το παιδί της χτυπάει μία πολύ ευαίσθητη χορδή στις ψυχές των ανθρώπων. Από εκεί και πέρα όμως, τώρα που μπαίνει στα βαθιά, δηλαδή στα πολιτικά, θα πάρει τις απαντήσεις τις πολιτικές ή δε θα τις πάρει, ανάλογα με το με ποιον συζητάτε και θα τοποθετηθεί και η ίδια σε αυτό το θολό τοπίο».
Πολιτική βία, κοινωνικά αντανακλαστικά και δημόσιος λόγος
«Υπάρχει μια μερίδα του ελληνικού λαού που της αρέσει αυτό το υβρεολόγιο, που σου γράφει κάτω από μια ανάρτηση “ψόφα”. Αλλά δεν είναι αυτό η πλειοψηφία του ελληνικού λαού.
Και στην περίοδο της κρίσης εκτοξεύονταν ύβρεις. Όταν ονομάζουμε τα πάντα σεξισμό, υπάρχει και υποκρισία. Υπάρχει φαρισαϊσμός. Υπάρχουν όλα αυτά».
Προσωπικές απώλειες, ζωή και φιλοσοφία
«Η πρώτη σκέψη που κάνει κανένας είναι: ;Aμα πεθάνεις, τι θα γίνουν τα παιδιά σου. Μία μάνα έχει την ψευδαίσθηση ότι είναι απαραίτητη για τα παιδιά της πάντοτε. Μετά τη δολοφονία του Παύλου έχω φιλοσοφήσει τη ζωή και είμαι πάρα πολύ ευγνώμων ότι μπόρεσα να ζήσω, να δω παιδιά, να δω εγγόνια».
Η μάχη με τον καρκίνο – Το μήνυμα που θέλει να αφήσει
«Ο καρκίνος είναι μια περίεργη αρρώστια και η ψυχολογία έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία. Σε όσους με ακούνε αυτή τη στιγμή και έχουν περάσει τις δυσκολίες μιας θεραπείας καρκίνου και έχουν πέσει, ας πάρουν ένα μήνυμα αισιοδοξίας, διότι πολεμιέται και πολεμιέται επιτυχώς. Σήμερα στην Ελλάδα έχουμε εξαιρετικούς γιατρούς, έχουμε εξαιρετικές θεραπείες. Η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες που δεν τσιγκουνεύεται τα ακριβά φάρμακα. Άρα το μήνυμα είναι αισιοδοξία. Όποιοι με ακούνε κεφάλι ψηλά και τα καταφέρνουμε θαυμάσια».
Όταν αποφασίστηκε ότι υποψήφιος θα είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης για την προεδρία της ΝΔ
«Το συζητήσαμε οικογενειακά και ήταν σαφές ότι ο Κυριάκος το επιθυμούσε πιο πολύ από εμένα. Δεν με αιφνιδίασε. Τις λεπτομέρειες δεν τις θυμάμαι. Αυτό που θυμάμαι είναι ότι το συζητήσαμε. Είναι σαφές ότι ο Κυριάκος το επιθυμούσε περισσότερο από εμένα και είναι επίσης σαφές ότι εγώ είχα βγει τραυματισμένη από την προηγούμενη εκλογή. Προσωπικά, δηλαδή. Δεν ήξερα αν έχω τις αντοχές να ξαναμπώ σε τέτοιου είδους μάχη.
Άρα ο Κυριάκος και τελικώς, για να πω και τη σούμα όπως πιστεύω, ευτυχώς. Ήταν πολύ πιο σωστό να πάει ο Κυριάκος, να πάει νέα γενιά και απεδείχθη κιόλας εκ των υστέρων ότι ο άνθρωπος αυτός, που τότε δεν τους γέμιζε το μάτι και πάρα πολλοί τον υποτίμησαν, τελικά αυτός ο άνθρωπος απέδειξε ότι ορθώς τον εμπιστεύτηκε τότε η βάση της Νέας Δημοκρατίας».
Οικογένεια, παιδιά και «πολιτικές οικογένειες»
«Είμαστε μία οικογένεια. Από την άλλη μεριά είμαστε αυτόνομες προσωπικότητες όλοι. Με ενοχλεί πάρα πολύ όταν ο καθένας έχει μια πορεία πίσω του και έχει αποδείξει στη ζωή του τι έχει κάνει, έχει εκλεγεί, πόσες φορές έχει εκλεγεί ή έχει διαχειριστεί την εξουσία, όπως την έχει διαχειριστεί, και μετά μπαίνουμε όλοι κάτω από ένα καλούπι που λέγεται οικογένεια. Ναι, είμαστε οικογένεια, αλλά έχουμε αυτόνομες πορείες και είναι πάρα πολύ μειωτικό να θεωρήσω ότι οποιαδήποτε κουβέντα λέει ένα μέλος της οικογένειας πρέπει να αποδείξει κάτι ή να ακυρώσει κάτι».
Θα είναι ξανά υποψήφια;
«Θα το σκεφτώ. Δεν έχω ακόμα αποφασίσει. Το πότε μπαίνεις και το πώς μπαίνεις και πώς βγαίνεις από την κοινοβουλευτική διαδικασία είναι μια πολύ προσωπική απόφαση. Την οποία δεν την έχω λάβει ακόμα. Την οποία παίρνεις πάντοτε σε συνάρτηση με τις ανάγκες της παράταξης και του κόμματός σου».
