Ο εικαστικός καλλιτέχνης, Γιάννης Μπουτέας, έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 85 ετών, αφήνοντας πίσω του σημαντικά έργα μεταξύ των οποίων και τις «Διαστρωματώσεις Ενεργειακές Εικόνες XVI» που φιλοτεχνήθηκαν για τον σταθμό Κεραμεικός του Μετρό.
Στη δυσάρεστη είδηση αναφέρθηκε η σύζυγος του Αντώνη Σαμαράκη, Ελένη, σε ανάρτησή της.
Ποιος ήταν ο Γιάννης Μπουτέας
Ο Γιάννης Μπουτέας γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1941. Σπούδασε Χαρακτική στην ΑΣΚΤ 1959 – 1964, με δάσκαλο τον Κώστα Γραμματόπουλο. Με υποτροφία του ΙΚΥ, συνέχισε τις σπουδές του στην Ecole des Beaux – Arts του Παρισιού (1966 – 70).
Στη πόλη αυτή έζησε και εργάσθηκε για μια δεκαετία (1972 – 82). Υπήρξε μέλος της ομάδας Διαδικασίες-Συστήματα. Παρουσίασε το έργο του σε περισσότερες από δέκα ατομικές εκθέσεις και συμμετείχε σε ομαδικές και διεθνείς διοργανώσεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη, όπως στη διεθνή έκθεση χαρακτικής στη Λουμπλιάνα (1963), στη Μπιενάλε Νέων στο Παρίσι (1966, 1967), σε διάφορα παρισινά Salons κ.ά.
Εκπροσώπησε την Ελλάδα στη Μπιενάλε του Sao Paulo (1981) και της Βενετίας (1990). Αναδρομική του έκθεση με τίτλο Ρέουσες Καταστάσεις 1970 – 2004, παρουσιάστηκε στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Θεσσαλονίκη, 2004).
Το 2007 δημιούργησε το έργο Διαστρωματώσεις Ενεργειακές Εικόνες ΧVΙ για το Σταθμό του Κεραμεικού του Αθηναϊκού Μετρό.
Η Ξανθίππη Σκαρπιά-Χόιπελ ανέφερε μεταξύ άλλων σε σημείωμά της «Ο Γιάννης Μπουτέας είναι ένας από τους πλέον ιδιόμορφους καλλιτέχνες του ελλαδικού χώρου. Είναι ο ήρεμος επαναστάτης των μεταπολεμικών μοντερνιστών, ο εκφραστής της ριζοσπαστικής πρωτοπορίας, ο παθιασμένος ερευνητής των συμπυκνωμένων σχημάτων της ύλης, των δυνητικών συζεύξεων οργανικών και ανόργανων μορφών. Τα έργα του παρουσιάζουν ανοιχτά το εσωτερικό τους νόημα και εκπλήσσουν με τον αρχετυπικό τους χαρακτήρα, τη γνήσια ευρηματική και άριστη εκτέλεσή τους. Ο καλλιτέχνης μελετά και δημιουργεί τα έργα του -επιτοίχια και επιδαπέδια- χρησιμοποιώντας όλες τις δομικές και τεχνικές δυνατότητες.
Αρχίζει το ΄72 με πλεξιγκλάς, νέον και χαρακτικές συνθέσεις. Συνεχίζει το ΄76 με τις «Μεταπλάσεις», χοντρά σκοινιά και νέον. Παρουσιάζει το ΄81 στο Άμστερνταμ, Σάο Πάουλο και Ευρωπάλια, έργα του με καραβόσκοινα και λευκούς σωλήνες και το ΄85 προχωρεί στα «Μορφογραμμικά», με φωτιστικά μικροστοιχεία και γραφές. Στη συνέχεια, η πορεία του κατευθύνεται μέσα από ανάλογη σειρά εκθέσεων στο εξωτερικό για να φτάσει το ΄90 στα «Αναπτύγματα» και τις «Τομές», με υλικά τη λαμαρίνα, το σίδηρο, τις πέτρες και το νέον. Με τις συνθέσεις αυτές ο Γ. Μπουτέας εκπροσωπεί μαζί με τον Γ. Λάππα την Ελλάδα στην Μπιενάλε της Βενετίας.
Ακούραστος στην έρευνα, ο κύριος εκπρόσωπος της luminal art στην Ελλάδα προχωρεί τότε στη διερεύνηση της εικόνας ως μνημειώδους φόρμας, χρησιμοποιώντας το πιο λιτό γλωσσάρι της πλαστικής τέχνης.
Τα έργα του Μπουτέα χωρίς να είναι εκρηκτικά και επιθετικά επιβάλλονται με την εννοιολογική τους σημασία και την υψηλή εικαστική ποιότητα της αισθητικής τους, και είναι αυτές οι αξίες που υποβάλλουν στον χρήστη τη δημιουργική υπόσταση και την εικόνα του καλλιτέχνη…».
Δήλωση της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη για την απώλεια του Γιάννη Μπουτέα
Πληροφορούμενη την απώλεια του Γιάννη Μπουτέα, η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακόλουθη δήλωση:
Με μεγάλη θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Γιάννη Μπουτέα, ενός από τους σημαντικότερους σύγχρονους εικαστικούς μας. Ο Γιάννης Μπουτέας με στέρεες σπουδές στις Σχολές Καλών Τεχνών της Αθήνας και του Παρισιού, διέγραψε μία, απόλυτα, διακριτή πορεία στην Τέχνη, με πολλές εκθέσεις στα επιφανέστερα ιδρύματα τέχνης στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Ξεχωριστή στιγμή, αναμφίβολα, στην δημιουργική πορεία του ήταν η εκπροσώπηση της Ελλάδας, τη δεκαετία του 1980, στην Μπιενάλε της Βενετίας, αλλά και στην Μπιενάλε του Σάο Πάολο.
Ο Γιάννης Μπουτέας πειραματίστηκε με επιτυχία στη χρήση νέων υλικών στα έργα και τις εγκαταστάσεις του, ιδιαίτερα με φαινομενικά ευτελή υλικά, με τα οποία διαμόρφωσε την απόλυτα ευκρινή, προσωπική καλλιτεχνική του έκφραση. Άνοιξε, όμως, νέους δρόμους και στη χρήση του φωτός ως συστατικού στοιχείου της Τέχνης, τόσο του φυσικού όσο και του τεχνητού, ιδιαίτερα με τη χρησιμοποίηση σωληνωτών λαμπτήρων νέον, ενός μέσου που εμφανίζεται ακόμη και από τις απαρχές της πορείας του. Ολοκληρωμένος και αφοσιωμένος καλλιτέχνης, δεν περιόρισε την τέχνη του σε στεγανά, όπως πειστικά αποδεικνύει το έργο του «Διαστρωματώσεις Ενεργειακές Εικόνες XVI», που κοσμεί τον σταθμό του Μετρό στον Κεραμεικό. Το στίγμα του στην εικαστική μας σκηνή είναι και θα παραμείνει ανεξίτηλο και ενεργό.
Στους οικείους του, τους ομοτέχνους του και τους φίλους του απευθύνω ειλικρινή συλλυπητήρια.
