Φοβήθηκαν ότι θα πυροβολούσε;

Και γιατί να διακοπεί το πρωτάθλημα; Και να μη διακόψει τη λειτουργία του το υπουργείο Αθλητισμού; Αυτή μάλιστα, είναι μία πολύ καλή ιδέα. Να το κλείσουνε το μαγαζί. Αφού έτσι κι αλλιώς τίποτε δεν κάνουν. Να μην πληρώνεται κανείς και να μην έχει καν δικαίωμα υπογραφής ο εκάστοτε υπουργός, ώστε να μη βγάζει κι από το νταραβέρι. Το ίδιο και με τη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Αθλητικής Βίας, της ΓΑΔΑ. Λουκέτο για τρεις μήνες. Οι μισθοί κομμένοι. Και σε περίπτωση υποτροπής, έξι μήνες. Και να δούμε τότε αν καταπολεμάται η βία. Αν είχε μπουκάρει ο οποιοδήποτε στο γήπεδο. Χωρίς περίστροφο. Κι όρμαγε προς τον διαιτητή. Αυτομάτως θα τον είχανε τσουβαλιάσει. Τον Σαββίδη γιατί δεν τον αρπάξανε; Τις τέσσερις ντουλάπες που τον συνόδευαν γιατί δεν τις συνέλαβαν: Κι άιντε να πεις ότι τον Ιβάν και τους συνοδούς του τους φοβήθηκαν. Τους σεβάστηκαν, για να το πούμε σεμνά. Η διαφορά, αν μιλήσουμε με όρους πυγμαχίας, είναι σαν τις κατηγορίες βαρέων βαρών και πτερού. Δεν θα ήταν εύκολο. Και δεν μιλάμε για την υπεροχή στα κιλά. Λέμε για το ποια από τις δύο πλευρές αισθάνεται ισχυρή. Τον Λούμπος Μίχελ γιατί τον άφησαν ασύδοτο να απειλεί τον διαιτητή σε απόσταση αναπνοής; Φοβήθηκαν και τον Σλοβάκο; Κι ούτε μία ΕΔΕ δεν έγινε. Eτσι για τα μάτια του κόσμου. Τίποτα. Δεν προχώρησαν σε συλλήψεις εντός του γηπέδου, όπως υποκριτικά ισχυρίζονται, για να μην εξαγριωθούν οι οπαδοί. ΟΚ.

Γιατί δεν τον συνέλαβαν στη συνέχεια; Και βγάζουν φιρμάνι σταματάμε την μπάλα. Τι είναι αυτό; Επίδειξη δύναμης ή ένδειξη αδυναμίας; Η απάντηση είναι προφανής. Και ποια είναι η πλάκα; Σταματάνε το πρωτάθλημα για έναν άνθρωπο. Οχι για ένα σημαντικό γεγονός ή γενικευμένα επεισόδια κ.λ.π. Τι φοβούνται δηλαδή; Οτι αν γινόταν το Σάββατο το ματς Ατρόμητος – ΠΑΟΚ στο Περιστέρι, ο Ιβάν αυτή τη φορά θα πυροβολούσε;