ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΑ

Ο νυν Πρωθυπουργός μοίρασε κοινωνικό επίδομα από το δημοσιονομικό πλεόνασμα. Ο επόμενος πρωθυπουργός θα μειώσει φόρους, κάνοντας περικοπές δαπανών. Ο ένας ενδιαφερόταν για τα ασθενή στρώματα. Ο άλλος αντιλαμβάνεται τη σημασία που έχει η αγορά. Ωστόσο, η δημοσιονομική λογική είναι η ίδια – ό,τι δίνω το έχω εξοικονομήσει. Η πολιτική συλλογιστική είναι ταυτόσημη: ικανοποιώ τους φυσικούς υποστηρικτές μου. Και ένα επίρρημα συνδέει αυτό που έκανε η κυβέρνηση Τσίπρα με αυτό που υπόσχεται να κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Είναι το επίρρημα: μονομερώς. Δηλαδή χωρίς τη συναίνεση των δανειστών.

Είναι γνωστό τι συνέβη στην περίπτωση των νυν κυβερνώντων. Πάγωσε – κάτι που είναι πλέον και μετεωρολογικώς επίκαιρο – το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης. Με αποτέλεσμα πολλοί να τους θεωρούν και πολιτικά – εκτός από δημοσκοπικά – τελειωμένους. Δεν είναι γνωστό τι θα γίνει με την επόμενη κυβέρνηση. Αυτό όμως που είναι ορατό – παρά τη χειμωνιάτικη καταχνιά – είναι ότι επαναλαμβάνονται σφάλματα του παρελθόντος. Δηλαδή ηρωικές υποσχέσεις που δίνονται με το άγχος της εκλογικής επικράτησης. Χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η πραγματική θέση της χώρας που βρίσκεται υπό τον ζυγό των δανειστών – ορισμένοι εκ των οποίων δεν μας καλοβλέπουν έτσι ή αλλιώς.

Το άθροισμα υποσχέσεων – έστω και κοστολογημένο – δεν συνιστά στρατηγική πολιτικής ηγεμονίας – η οποία, στην εποχή του Μνημονίου, δεν ταυτίζεται με την εκλογική επικράτηση.