[Στίγμα] Δάκρυα συγκίνησης

Εχω βαθιά συγκινηθεί από τη στάση του προέδρου Πάνου, του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες», στο θέμα της παροχής τηλεοπτικών αδειών. Βασικά, εξηγούμαι, η συγκίνησή μου προέρχεται από το γεγονός ότι ο πρόεδρος Πάνος ξεκαθάρισε ότι δεν μπορεί να πάρει άδεια για τηλεοπτικό σταθμό η εταιρεία «Ιωάννης-Βλαδίμηρος Χ. Καλογρίτσας Τηλεόραση Πανελλαδικής Κάλυψης Μονοπρόσωπη ΑΕ». Η εταιρεία ανήκει στον κουμπάρο του, ο οποίος είναι γιος του Χρήστου Καλογρίτσα, εργολάβου, εκδότη και πολλά και διάφορα άλλα. Ο πρόεδρος Πάνος δικαιολόγησε αυτή τη θέση με το επιχείρημα ότι δεν μπορεί ένας εργολάβος, έστω και αν είναι κουμπάρος του, να παίρνει άδεια για κανάλι γιατί θα το χρησιμοποιήσει για την προώθηση των συμφερόντων του, να παίρνει έργα δηλαδή.

Είναι μια θέση την οποία οφείλουμε όλοι να χειροκροτήσουμε – στη χώρα όπου κάποτε, όχι στο πολύ μακρινό παρελθόν, αλλά την πενταετία 2004-09, τα κουμάντα τα έκαναν κουμπάροι, κολλητοί και φίλοι, ένας υπουργός της τότε κυβέρνησης λέει σήμερα «όχι» σε έναν κουμπάρο του.

Αν και πολλοί χθες το μεσημέρι, με το που ολοκλήρωσε ο πρόεδρος Πάνος τη συνέντευξή του στον φίλο μου τον Βερύκιο, άρχισαν τις υποθέσεις του είδους «δεν μπορεί, κάτι έχει γίνει στην κυβέρνηση για να βγάζει κόκκινη κάρτα στον υποψήφιο για συριζοκάναλο Καλογρίτσα ο Καμμένος», είμαι υποχρεωμένος να δεχθώ απολύτως τη θέση του: αν είσαι εργολάβος, δεν παίρνεις κανάλι.

Αλλά, αν είναι έτσι, μπορείς να παίρνεις κανάλι αν είσαι, ας πούμε, έμπορος καπνού; Γενικώς και αορίστως «επενδυτής»; Ειδικώς και ορισμένως επενδυτής εκ Κύπρου, της κατηγορίας frontman εκπρόσωπος της εγχώριας διαπλοκής;

Διερωτώμαι…

Απορίες της πλατείας

Επίσης στα πέριξ της γνωστής πλατείας καφέ, όπου διάφοροι αργόσχολοι, πολιτικοί, δημοσιογράφοι και περίεργοι γενικώς, είχαν χθες το μεσημέρι ως πρώτο θέμα συζήτησης το «χτύπημα» Καμμένου (κάτω από τη μέση) κατά Καλογρίτσα, υπήρχε ένας τύπος, υψηλόβαθμο τραπεζικό στέλεχος, ο οποίος διατεινόταν, μετ’ επιτάσεως δε, ότι η εταιρεία «Ιωάννης-Βλαδίμηρος Χ. Καλογρίτσας Τηλεόραση Πανελλαδικής Κάλυψης Μονοπρόσωπη ΑΕ» κατέθεσε εγγυητική επιστολή (προκειμένου να λάβει μέρος στον διαγωνισμό για τις άδειες), προερχόμενη από την Τράπεζα Αττικής!

Τράπεζα καθ’ όλα νόμιμη φυσικά, αλλά επειδή έχουν προηγηθεί διάφορα σχετικά με την ανακεφαλαιοποίησή της (όταν πειθαναγκάστηκαν να μετάσχουν διάφορες ΔΕΚΟ, τύπου ΕΥΔΑΠ, ή Ταμεία σε αυτή) δημιουργήθηκε σε όλους η εντύπωση ότι στην πραγματικότητα πρόκειται «για το μακρύ χέρι της κυβέρνησης» στον τραπεζικό τομέα. Μεσολάβησαν ύστερα και ορισμένα άλλα περίεργα σχετικά με τη διοίκηση της τράπεζας και ήρθε και έδεσε το γλυκό. Ισχύει λοιπόν ότι η εταιρεία «Ιωάννης-Βλαδίμηρος Χ. Καλογρίτσας Τηλεόραση Πανελλαδικής Κάλυψης Μονοπρόσωπη ΑΕ» κατέθεσε εγγυητική της συγκεκριμένης τράπεζας; Αθροίζω την απορία μου στις πολλές απορίες της γνωστής Πλατείας Κολωνακίου…

Κομματάκια

Ο πρόεδρος Πάνος, με τη δήλωσή του ότι δεν πρέπει να πάρει άδεια ο κουμπάρος του, άδεια για κανάλι εννοείται, οριοθέτησε τις σχέσεις του με τη διαπλοκή. Πολύ ωραία, και εύγε για μια εισέτι φορά στον πρόεδρο Πάνο, τον άτεγκτο ώς και ανηλεή διώκτη κάθε διαπλεκομένου.

Ομως το παιδί αυτό, ο Ιωάννης-Βλαδίμηρος Καλογρίτσας, έχει και έναν άλλο κουμπάρο στην κυβέρνηση – είναι ο υπουργός «μάνα, πονάω όταν υπογράφω» Σπίρτζης. Ο τελευταίος αυτός κύριος είναι υπουργός Δημοσίων Εργων και κάτι υπόλοιπα. Με το που ανέλαβε, ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανε ήταν να ακυρώσει τον διαγωνισμό για την Εθνική Οδό Πάτρας – Πύργου. Εν συνεχεία και αφού τον ακύρωσε, τεμάχισε το έργο σε οκτώ κομμάτια.

Κατά τον περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας Αποστόλη Κατσιφάρα, με τον οποίο είχα χθες μια ολιγόλεπτη επικοινωνία και μου ανέλυε τον καθημερινό αγώνα που δίνει για να σταθεί στα πόδια της η περιφέρεια αυτούς τους δύσκολους καιρούς, τα δύο πρώτα κομμάτια του… τεμαχισμένου έργου κατακυρώθηκαν ήδη σε μια κατασκευαστική εταιρεία, ονόματι Τοξότης.

Εγώ είχα ακούσει ότι παλιά είχε μια τέτοια εταιρεία ο μπαμπάς του Ιωάννη-Βλαδίμηρου Καλογρίτσα, κύριος Χρήστος. Δεν φαντάζομαι να είναι η ίδια. Δεν φαντάζομαι…

Αν συμβαίνει πάντως, υποθέτω ότι το θέμα ανήκει εξ ολοκλήρου στον πρόεδρο Αλέξη. Οχι;

Ερευνα αγνοείται

Μέχρι να έχουμε μια πληρέστερη και έγκυρη ενημέρωση επί των ανωτέρω, σκέφτομαι να απευθυνθώ για μια εισέτι φορά στη νέα εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, την κυρία Ξένη Δημητρίου, περί της ακεραιότητας της οποίας άκουσα εξαιρετικά σχόλια σε ένα τραπέζι όπου ήμουν προχθές.

Αναφέρομαι και πάλι στο θέμα των κακουργηματικής φύσεως προπαρασκευαστικών ενεργειών για την εφαρμογή του λεγόμενου «plan x» πέρυσι. Αυτές οι προπαρασκευαστικές ενέργειες είναι καταγεγραμμένες σε ένα υπόμνημα 22 σελίδων, το οποίο, σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες, καταρτίστηκε με εντολή Τσίπρα και αυτός ήταν και ο τελικός αποδέκτης του κειμένου.

Αυτό το κείμενο κάπου υπάρχει. Κάποιοι το έχουν. Γιατί δεν διατάσσει την παράδοσή του;

Θα ήταν μια καλή αρχή για την – όποια – έρευνα που θα ήθελε να διεξαγάγει. Για το πολίτευμα και τους θεσμούς της χώρας επρόκειτο. Δεν την ενδιαφέρει να συνδέσει το όνομά της με τη θωράκισή τους;

Απορία έχω…

Δεν βγαίνουν τα νούμερα

Αρχισαν πάλι να μετράνε τα κουκιά, μήπως και τους προκύψει ο μαγικός αριθμός 200. Αφού κάηκε (μέσω εμού…) το άθλιο σενάριο με την Κατερίνα Μάρκου του Ποταμιού, ξεκίνησε καινούργιο. Αυτή τη φορά με τον Στάθη Παναγούλη, τον οποίο έως και χθες καθύβριζαν, αλλά από χθες τον γλείφουν ασύστολα. Φυσικά, μήπως και τον καταφέρουν να ψηφίσει υπέρ του εκλογικού νόμου.

Αλλά εμένα ο Στάθης μού είχε πει, σε δύο χρόνους μάλιστα, ότι δεν πρόκειται να ψηφίσει τον εκλογικό νόμο, και επιπλέον και τις δύο φορές έκανε και χιούμορ: «Αν αυξήσουν τις συντάξεις και τους μισθούς, τότε θα σκεφτώ αν θα ψηφίσω».

Ακούσατε εσείς κάτι σχετικό, ώστε να δικαιολογείται η προσμέτρηση της ψήφου Παναγούλη στα κουκιά (στα οποία ανερυθρίαστα προσθέτουν, σημειώνω, και τη Χρυσή Αυγή, την ώρα που διαρκεί η δίκη των νεοφασιστών για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, σημειώνω…);

Εγώ όχι…

Για κορνίζα

Υποσχέθηκα χθες να δώσω ένα ολοκληρωμένο πορτρέτο του προέδρου του Ινστιτούτου Παστέρ Βασίλη Τσίκαρη, προκειμένου να γνωρίσετε καλύτερα τον άνθρωπο ο οποίος προβαίνει – στη «γραμμή» Παππά – σε μαθήματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας μέσω… εξωδίκων.

Ανθρωπος της εκπροσώπου της κυβέρνησης Γεροβασίλη, ο περί ου καθηγητής, υποψήφιος με το ψηφοδέλτιό της στις περιφερειακές του 2014, εξετέθη ανεπανόρθωτα στο Διαδίκτυο όταν έγραφε στις 14/7/2015 στο site ARTi News (λίγες ημέρες μετά τον ορυμαγδό με δημοψήφισμα, capital controls, κλείσιμο τραπεζών κ.λπ.) τα ακόλουθα συγκλονιστικά: «Είμαι πεπεισμένος για την αντιδραστική φύση και τον χαρακτήρα της ΕΕ, καθώς και ότι η συμμετοχή στο ευρώ συνιστά σοβαρή τροχοπέδη σε οποιαδήποτε αναπτυξιακή προσπάθεια της χώρας»!

Επίσης από το ίδιο άρθρο ανασύρω την άποψή του ότι «η συμφωνία που προτείνεται (και υπέγραψε τελικά ο Τσίπρας – την «πάτησε» ο κύριος καθηγητής…) δεν έχει κανένα σημείο τομής με αριστερή πολιτική, το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και τις προγραμματικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ».

Αλλά το σημείο του άρθρου που με ωθεί να τον αποθεώσω είναι το ακόλουθο: «Προσωπικά αντιμετωπίζω τη συμφωνία ως ανάλογη της συμφωνίας μη επίθεσης της Σοβιετικής Ενωσης με τη Γερμανία. Μια συμφωνία που έδωσε τη δυνατότητα στην πρώτη να κερδίσει χρόνο, να οργανωθεί και τελικά να συντρίψει τον φασισμό».

Τεράστιος! Θεός.

Επειτα από αυτά, τον τοποθέτησαν ως πρόεδρο στο Παστέρ. Εντελώς αξιοκρατικά, εννοείται…