[Εμπιστευτικά] Αεργοι
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Προχθές, ο υπουργός που είναι αρμόδιος να λειτουργεί η δημόσια Υγεία πήγε να μιλήσει σε μια κομματική εκδήλωση.
Είπε τίποτα για τις γάζες που λείπουν, τα φάρμακα που δεν υπάρχουν, τα νοσοκομεία που καταρρέουν, τους ασθενείς που φέρνουν σεντόνια και χαρτιά υγείας από το σπίτι τους;
Οχι. Τα θεώρησε επουσιώδη. Αντιθέτως αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ομιλίας του στο θέμα τηλεοπτικές άδειες και «βοθροκάναλα της διαπλοκής».
Καμία αντίρρηση. Ο καθένας και η ζοχάδα του. Αλλά τη χώρα ποιος την κυβερνάει;
Οι μισοί προσπαθούν να κλείσουν τα κανάλια και οι άλλοι μισοί ταλαιπωρούν τον εκλογικό νόμο.
Ο οποίος, αν θυμάμαι καλά, ξεκίνησε ως μεγάλη πολιτική μεταρρύθμιση και κατέληξε ανατολίτικο παζάρι.
Να βάλουμε όριο 3%; Να βάλουμε, μπας και κόψουμε τη Ζωή αλλά να το χωρίσουμε από το μπόνους για να ψηφίσει και το ΚΚΕ.
Μήπως να ρίξουμε λίγο το όριο που ζητάει ο Νικολόπουλος; Ναι αλλά όχι πολύ, μη χάσουμε τον Καμμένο και τον Λεβέντη.
Να κάνουμε απλή αναλογική; Εντάξει αλλά βάλε και καμία έδρα τυράκι, μπας και ψηφίσουν το ΠΑΣΟΚ με Το Ποτάμι.
Η Χρυσή Αυγή δολοφόνησε τον Φύσσα; Σύμφωνοι αλλά μην το κάνουμε και θέμα. Ολοι οι ψήφοι είναι ευπρόσδεκτοι, μαζί κι ο Κασιδιάρης!
Τελικά, όποιος μιλάει για «δόγμα Κουτσόγιωργα» νομίζω ότι αδικεί τον Μένιο. Αυτός τουλάχιστον δεν έκανε ποτέ τέτοιο αλισβερίσι, ούτε άνοιξε παρτίδες με νεοναζί.
Θα έχουν αποτέλεσμα αυτά; Πλην της ξεφτίλας, πολύ αμφιβάλλω.
Αλλά η κουβέντα γίνεται. Οπως με την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας ή τα άλλα συνταγματικά.
Μια κουβέντα άνευ σημασίας. Που εμπλέκει τελικά μόνο αγράμματους πολιτικούς και δημοσιογράφους.
Διότι από τη στιγμή που θα ξεκινήσει η αναθεωρητική διαδικασία, ό,τι κι αν πιστεύει ο Τσίπρας, όσα δημοψηφίσματα κι αν κάνει, όσο κι αν παζαρέψει με όποιον παζαρέψει, δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.
Το πώς εκλέγεται ο Πρόεδρος θα αποφασιστεί από τον Μητσοτάκη στην επόμενη Βουλή.
Συνεπώς η ουσία του προβλήματος παραμένει. Τι θα γίνει με τα νοσοκομεία, με τα σχολεία, με τα πανεπιστήμια, με τους φόρους, με τα λουκέτα, με το Ασφαλιστικό; Μυστήριο.
Και ξέρετε γιατί παραμένει; Επειδή είναι θέμα αντίληψης.
Μια κυβέρνηση μπορεί να κάνει σωστά και λάθη. Μπορεί να έχει ελλείψεις και παραλείψεις. Μπορεί να αποτύχει κάπου.
Καμία κυβέρνηση όμως δεν νόμισε ποτέ ότι μπορεί να κυβερνάει με την ίντριγκα, το παραμύθι και το νταραβέρι.
Αποτέλεσμα; Μια κυβέρνηση ολίγων άεργων κυβερνάει μια χώρα πολλών ανέργων – υποθέτω ότι το πρώτο εξηγεί το δεύτερο.
Google news
