[Διαστάσεις] «Απωλόμεθα»

Για το ένα σκέλος της πρότασης, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει την «απλή και άδολη αναλογική» επειδή βλέπει ότι θα χάσει τις επόμενες εκλογές και θέλει να στερήσει από τη Νέα Δημοκρατία την αυτοδυναμία. Η συνέπεια, εκτός από την ακυβερνησία, θα είναι και η ενίσχυση της Ακροδεξιάς. Ο μεγάλος γάλλος πολιτικός Μισέλ Ροκάρ (φωτογραφία), που μας αποχαιρέτησε προχθές για πάντα, είχε διαγνώσει αυτόν τον κίνδυνο ήδη από το 1985 και παραιτήθηκε από την κυβέρνηση όταν ο τότε πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν εισήγαγε την απλή αναλογική. Στις εκλογές που ακολούθησαν, το Εθνικό Μέτωπο μπήκε για πρώτη φορά στη Βουλή κερδίζοντας 30 έδρες. Τώρα απειλεί να αρπάξει και την εξουσία.

Το άλλο σκέλος της πρότασης εκλογικού νόμου που έχει προκαλέσει τόσες αντιδράσεις, η καθιέρωση της ψήφου στα 17, σηκώνει περισσότερη συζήτηση. Οι αριστεροδεξιοί που μας κυβερνούν θεωρούν προφανώς ότι οι έφηβοι, καθότι απονήρευτοι, είναι το μόνο κομμάτι του πληθυσμού που τους έχει απομείνει πιστό. Οι συνταξιούχοι, που τον Ιανουάριο του 2015 ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ σε ποσοστό 36% (έναντι 16% το 2012), τώρα φεύγουν τρέχοντας. Πόσο πιο σίγουροι είναι οι «νεαροί λύκοι της Γκράβας και της Καισαριανής», όπως αποκάλεσε τους 17άρηδες ο αρθρογράφος της «Αυγής» στο παραλήρημά του κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη;

   

Οι νέοι είναι πράγματι, εξ ορισμού, πιο τολμηροί, πιο αμφισβητίες, πιο εξεγερμένοι. Είναι όμως και πιο αδιάφοροι για την πολιτική, όπως δείχνει η μεγάλη αποχή (64%!) των ψηφοφόρων 18 ώς 24 ετών στο πρόσφατο βρετανικό δημοψήφισμα. Είναι και πιο ευάλωτοι στις σειρήνες του λαϊκισμού, όπως δείχνει η απήχηση των ιδεών της Μαρίν Λεπέν σε αυτή την ηλικιακή κατηγορία. Ολα είναι εν τέλει θέμα πολιτικής, τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Οι ψηφοφόροι, όλων των ηλικιών οι ψηφοφόροι, απαιτούν από τους πολιτικούς ειλικρίνεια, εντιμότητα και συνέπεια – και με αυτές τις έννοιες ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τα είχε ποτέ καλά.

  

Η περιπέτεια του εκλογικού νόμου ταιριάζει με ένα επιτύμβιο επίγραμμα του Καλλίμαχου, στο οποίο ο άλλος μεγάλος χαμένος του Σαββατοκύριακου, ο Ιβ Μπονφουά, είπε κάποτε ότι οφείλει την ενασχόλησή του με την ποίηση. Ο διαβάτης ρωτά τον Χαρίδα πώς είναι τα πράγματα στον κάτω κόσμο και πώς βλέπει την επιστροφή. «Ω Χαρίδα, τι τα νέρθε; – Πολύ σκότος.- Αι δ’ άνοδοι τι; – Ψεύδος. – Ο δε Πλούτων; – Μύθος. Απωλόμεθα!»