Ρεκόρ μέσω… διαζυγίου!

Ολοι οι χωρισμοί είναι δύσκολοι. Είτε είναι αποτέλεσμα κάποιας απιστίας είτε ασυμφωνίας χαρακτήρων ή λοιπών απωθητικών για το ζευγάρι προβλημάτων, στο τέλος της ημέρας, στέλνουν συνήθως τους δύο πρώην συντρόφους σε μια δακρύβρεχτη περιπέτεια, γεμάτη junk food, θλίψη και ατελείωτα τηλεφωνήματα για παρηγοριά σε γνωστούς και φίλους. Παρ’ όλα αυτά, όσοι πριν από τη συναισθηματική φόρτιση ενός διαζυγίου κατάφερναν να φορούν τα αθλητικά τους και να βγαίνουν για τρέξιμο, στη δύσκολη περίσταση μπορούν να χαμογελάσουν λίγο. Μιας και μέσω της προετοιμασίας για έναν αγώνα ή ακόμα και με μια απλή βόλτα χιλιομέτρων μπορούν να ξεχαστούν και εν τέλει να ξεπεράσουν τα άσχημα βήμα βήμα.

Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει στους «New York Times» ο Μπράιαν Ιστγουντ, ο οποίος κατάφερε να τρέξει στον Μαραθώνιο της Βοστώνης εξαιτίας της απόφασής του να τραβήξει διαφορετική πορεία από τη σύζυγό του. «Την ημέρα που εγώ και η γυναίκα μου πήγαμε στα δικαστήρια, άρχισε μια περίοδος προπόνησης 16 εβδομάδων» δηλώνει ο 35χρονος Αμερικανός από το Σόμερβιλ της Μασαχουσέτης. Παρότι στο παρελθόν είχε προσπαθήσει σε 12 διαφορετικούς αγώνες να πετύχει τον κατάλληλο χρόνο που θα του επέτρεπε να στηθεί στην αφετηρία της Βοστώνης, έπρεπε να έρθει ένα διαζύγιο για να το πετύχει.

Περνώντας τη γραμμή του τερματισμού στον Μαραθώνιο της πόλης του Βερμόντ το 2015, είδε το χρονόμετρο της διοργάνωσης σταματημένο γι’ αυτόν στις 3 ώρες, 1 λεπτό και 17 δευτερόλεπτα. Περίπου 7 λεπτά λιγότερα από το προσωπικό του ρεκόρ κι άλλα τόσα από το όριο του ηλικιακού του γκρουπ. Και ήταν το διαζύγιο που έκανε τη διαφορά. «Κατά τη διάρκεια των δύσκολων στιγμών το τρέξιμο ήταν η μόνη μου παρηγοριά» παραδέχεται, ενώ παράλληλα με τον χωρισμό του έπρεπε να διαχειριστεί και την αλλαγή εργασίας.

Εχοντας ικανοποιήσει πια το δρομικό του όνειρο, στον Μαραθώνιο της Βοστώνης πήρε μέρος με άλλον αέρα. Κι ας τον τέλειωσε με χρόνο 3 ώρες, 24 λεπτά και 37 δευτερόλεπτα, περισσότερο από 20 λεπτά πάνω από τον αντίστοιχο χρόνο πρόκρισης. Είχε τις δικαιολογίες του αφού προερχόταν και από τραυματισμό στο πόδι τον περασμένο Απρίλιο, σωματικό αυτή τη φορά και όχι μόνο συναισθηματικό. Ωστόσο, δεν παραπονέθηκε καθόλου για την επίδοση. «Ολοι όσοι με είδαν κατά τη διάρκεια της διαδρομής είπαν ότι έμοιαζα χαρούμενος και δυνατός, είναι αυτό που ακριβώς ήθελα» υπογράμμισε.

Το ίδιο θετικό αντίκρισμα στο τρέξιμό της είχε και για τη 32χρονη Μάγια Χάρσον το διαζύγιό της. Η Αμερικανίδα έτρεξε μέσα στο 2015 επτά ημιμαραθωνίους, όσα και τα χρόνια που ήταν παντρεμένη με τον πρώην σύζυγό της. Παρότι δοκίμασε τις δυνάμεις της στο άθλημα πρώτη φορά το 2009 όταν μετακόμισε στο Φοίνιξ, βγήκε με περισσότερα κίνητρα στους δρόμους το 2011 όταν ο γάμος της άρχισε να κλονίζεται. «Οταν τα πράγματα άρχισαν να πηγαίνουν άσχημα, ξεκίνησα να συγκεντρώνομαι περισσότερο ώστε να μείνω δραστήρια γιατί ήξερα ότι αυτό θα με κρατήσει χαρούμενη» ανέφερε στην αμερικανική εφημερίδα.

Ανάμεσα στη δουλειά της, το μεταπτυχιακό και τη μονογονεϊκή πια οικογένειά της που έπρεπε να φροντίσει, έβρισκε χρόνο και κουράγιο να τρέχει και να δηλώνει συμμετοχή σε κούρσες. Ακόμα κι αν η μητέρα της τής έλεγε ότι το κάνει για να ξεφύγει απ’ τα προβλήματά της. «Αν είχα χρόνο να καθήσω και να το σκεφτώ, πιθανόν δεν θα τα είχα καταφέρει. Το τρέξιμο μου έδωσε κάτι να στρέψω την προσοχή μου και να είναι θετικό» λέει.

Το στοιχείο αυτό, σύμφωνα με τους ψυχολόγους, είναι κι αυτό που λειτουργεί ως κίνητρο για τους χωρισμένους δρομείς ώστε να προχωρήσουν παρακάτω. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Χρησιμοποιούν την ενέργεια που έχει συσσωρευτεί μέσα τους από τα έντονα συναισθήματα που βιώνουν, τη διοχετεύουν σε κάτι παραγωγικό όπως το τρέξιμο. Ετσι, αποδεσμεύονται από ό,τι τους πληγώνει και έχουν την ευκαιρία εν τέλει να το ξεπεράσουν.