[Μικροπολιτικός] Επενδυτικά μπλεξίματα και πολιτικές αγωνίες

Το μπλέξιμο για τη ΝΔ με τη νέα τροπολογία για τις εξωχώριες εταιρείες δεν περιορίζεται μόνο σε όσα διαδραματίζονται στο κομματικό παρασκήνιο λόγω της ομαδικής αποχώρησης των βουλευτών της από τη Βουλή. Η νέα ρύθμιση προκαλεί δυσεπίλυτα προβλήματα σε γαλάζιες οικογένειες και μεγάλους μπελάδες σε βουλευτές που είχαν απλωθεί επενδυτικά – με εταιρείες ή μετοχές – στο εξωτερικό.

Η γενική απαγόρευση για μια πολιτική καριέρα με συμμετοχές σε εταιρείες όχι μόνον παράκτιες αλλά και εντός ΕΕ, ακόμη και σε συγγενικά πρόσωπα, μπορεί να προκαλέσει τράφικ στα ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια, αλλά μέχρι να εκδοθούν οι αποφάσεις δεν αποκλείω ευτράπελες καταστάσεις.

Τι θα κάνει, για παράδειγμα, ο Κώστας Καραμανλής με το επενδυτικό χαρτοφυλάκιο στο εξωτερικό; Πώς θα ξεπεράσει η Ντόρα Μπακογιάννη τις επαγγελματικές δραστηριότητες του Ισίδωρου Κούβελου εκτός συνόρων; Κομματικά στελέχη που άνοιξαν εκ νέου χθες τις δηλώσεις πόθεν έσχες προειδοποιούν ότι θα πρέπει να αναμένονται ακόμη και (εικονικά) διαζύγια εάν τα πράγματα παραμείνουν ως έχουν. Μέσα σε αυτό το σκηνικό από την πλευρά μου προσπαθώ να διαπιστώσω εάν τα δύο παραδείγματα που επιστράτευσε η Συγγρού για να καταγγείλει τη νέα ρύθμιση δεν είναι εικονικά, αλλά συνδέονται με συγκεκριμένες αγωνίες:   

n Βουλευτής ή ευρωβουλευτής, ηλικίας 65 ετών, ο οποίος έχει τέκνο, δηλαδή πρόσωπο που συνδέεται μαζί του σε πρώτο βαθμό συγγένειας, το οποίο είναι ιδρυτικό στέλεχος οποιασδήποτε εταιρείας στο εξωτερικό ή εργάζεται στο εξωτερικό και μετέχει στο κεφάλαιο οποιασδήποτε εταιρείας του εξωτερικού, ανεξαρτήτως ποσοστού, θα υποστεί τις κυρώσεις του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 3: ήτοι φυλάκιση μέχρι 2 έτη και χρηματική ποινή από 10.000 έως 500.000 ευρώ;

n Πρόσωπο το οποίο καταλαμβάνει θέση γενικού ή ειδικού γραμματέα της Βουλής ή σε φορέα της Γενικής Κυβέρνησης και έχει τέκνο το οποίο εργάζεται σε πολυεθνική εταιρεία και λόγω θέσης συμμετέχει μέσω μετοχών στο κεφάλαιο της μητρικής εταιρείας η οποία έχει έδρα στην αλλοδαπή, ανεξαρτήτως και πάλι ποσοστού, θα υποστεί και πάλι τις ανωτέρω κυρώσεις;

Προβόπουλος σε κίνηση

Στο γραφείο του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Βουλή βρέθηκε για αρκετή ώρα χθες το απόγευμα ο πρώην διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος.

Πληροφορούμαι ότι οι οικονομικές εξελίξεις, με φόντο το κλείσιμο της αξιολόγησης, μονοπώλησαν τη συζήτηση. Αλλά το ζητούμενο για αρκετούς και μέσα στη ΝΔ είναι εάν το ραντεβού Μητσοτάκη – Προβόπουλου σηματοδοτεί κι ένα τέλος στην όποια προσέγγιση του πρώην κεντρικού τραπεζίτη με τον Αλέξη Τσίπρα και το συριζαϊκό σύστημα στον χώρο της οικονομίας.

Με ενδιαφέρον καταγράφω, επίσης, την κινητικότητα Προβόπουλου κατά την τελευταία περίοδο, η οποία ανατρέπει την εικόνα ενός αναχωρητισμού – στο Καψάλι Κυθήρων – που είχε διαφανεί από την πλευρά του έναν χρόνο νωρίτερα.

Αποκάλυψη Σαχινίδη

Ενα άγνωστο έως τώρα παρασκήνιο των γεγονότων του 2009 που προηγήθηκαν της ένταξης της χώρας στο Μνημόνιο αποκάλυψε χθες ο πρώην υπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης.

Οπως είπε, υπήρχε έκθεση των υπηρεσιών της Τραπέζης της Ελλάδος με ημερομηνία 6 Οκτωβρίου 2009 που εκτιμούσε ότι τελικά το ταμειακό έλλειμμα της συγκεκριμένης χρονιάς θα έκλεινε στο 15% του ΑΕΠ. Οπως κι έκλεισε τελικά! Την έκθεση, είπε ο Σαχινίδης, είχε στα χέρια του ο τότε διοικητής της Τραπέζης Γιώργος Προβόπουλος.

Ο ίδιος ο Προβόπουλος – ενημερώνοντας την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ – εκτιμούσε τότε ότι η δυναμική του ελλείμματος για το τέλος του έτους ήταν τουλάχιστον στο 12%, ενώ η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έβαλε στον προϋπολογισμό εκτίμηση για 12,7%. Τελικά, όμως, πιο ακριβείς αποδείχθηκαν οι υπηρεσίες της Τραπέζης που πέτυχαν το 15% του ΑΕΠ.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά οι υπηρεσιακοί της Τραπέζης τόλμησαν να μιλήσουν στην έκθεσή τους για «δημοσιονομική εκτροπή η οποία άρχισε το 2007» και να επισημάνουν ότι «τα στοιχεία που γνωστοποιήθηκαν στις 30 Σεπτεμβρίου 2009 στη Eurostat για το έλλειμμα και το χρέος της γενικής κυβέρνησης (5,9% του ΑΕΠ και 105,5% του ΑΕΠ αντίστοιχα) είναι εκτός πραγματικότητας».

Την αποκάλυψη έκανε ο Σαχινίδης στη Λάρισα παρουσιάζοντας το βιβλίο του δημοσιογράφου Γιάννη Παπαδογιάννη «Από το μεγάλο πάρτι στη χρεοκοπία».

Μάλιστα, μια και βρέθηκε σε οικείο περιβάλλον, ο πρώην βουλευτής Λάρισας σχολίασε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζαν τον επερχόμενο κίνδυνο η τότε κυβέρνηση και οικονομικοί παράγοντες με την αγαπημένη του παροιμία: «Τρία πλια κι ένα τσον». Που μπορεί να μεταφραστεί περίπου σαν «εδώ ο κόσμος καίγεται και η κυβέρνηση Καραμανλή μιλά για θωρακισμένη οικονομία». Να μην τα ξεχνάμε αυτά.