[Θεωρείο] Τα μπάνια της κυβέρνησης

Μπορεί ο τίτλος της να ξεγελάει, αλλά στην ταινία «Ξέρω τι κάνατε πέρυσι το καλοκαίρι» δεν υπάρχει ίχνος ρομαντισμού ή νοσταλγίας. Είναι μια ταινία τρόμου όπου δύο νεαρά ζευγάρια, πηγαίνοντας στη θάλασσα, παρασύρουν έναν πεζό με το αυτοκίνητό τους και στη συνέχεια αποφασίζουν να ξεφορτωθούν το πτώμα και ξεχάσουν ό,τι είχε συμβεί. Εναν χρόνο μετά, ωστόσο, μια κοπέλα από την παρέα λαμβάνει ένα σημείωμα. Που τι γράφει; Τη φράση του τίτλου.

Εναν χρόνο από το περσινό καλοκαίρι ξέρουμε ότι αυτό που ζήσαμε ήταν τρόμος – ως ταινία τρόμου το έζησε ακόμη και ο Πρωθυπουργός. Ηταν ένα καλοκαίρι γεμάτο δυστυχήματα και πτώματα: τη διαπραγμάτευση που κατέληξε σε όλεθρο, τις τράπεζες που έκλεισαν, το δημοψήφισμα που προκάλεσε την αντίδραση του Συμβουλίου της Ευρώπης για τις αντιδημοκρατικές του τρύπες, την προκήρυξη νέων εκλογών παρά τη δέσμευση του Αλέξη Τσίπρα στους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς ότι δεν θα τους αιφνιδιάσει. Ηταν ένα καλοκαίρι τρόμου και, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, ενός τρόμου χωρίς αιτία. Ενα καλοκαίρι που, όπως εκείνη η παρέα της ταινίας, πολλοί θα ήθελαν να ξεχάσουν – πρωτίστως θα ήθελε να το ξεχάσει η ίδια η κυβέρνηση.

Εναν χρόνο μετά, δεν είναι ένα σημείωμα για εκείνο το καλοκαίρι που προκαλεί τρόμο. Είναι η σκέψη της κυβέρνησης ότι μπορεί να στερηθεί φέτος αυτό που, ανάμεσα σε δυστυχήματα και πτώματα, στερήθηκε πέρυσι: τα μπάνια της. Είναι η ανάγκη της θερινής ραστώνης που θέλει να ικανοποιήσει, η προοπτική του ξέγνοιαστου καλοκαιριού που δεν θέλει να στερηθεί. Από αυτή την άποψη, το μασάζ του Τσακαλώτου στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ενόψει της ψήφισης του δεύτερου πακέτου μέτρων ήταν περιττό. Η επιλογή των βουλευτών της πλειοψηφίας είναι να κάνουν τα μπάνια τους. Και όπως φαίνεται, θα τα κάνουν χωρίς δυσάρεστες ενοχές και τύψεις.