Ο ΔΡΑΚΟΣ

Το παραμύθι δεν έχει δράκο. Το είπε με το γνωστό ειρωνικό πλατύ χαμόγελο ο Πρωθυπουργός στη Βουλή.  Μόνο που, πριν περάσει ένα σαρανταοκτάωρο, απεδείχθη ότι δεν υπάρχει – δεν υπήρχε ποτέ – παραμύθι και πως ο δράκος είναι ένα τέρας 3,6 δισ. ευρώ. Αυτό γέννησε η εξάμηνη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ με τους δανειστές, η οποία μετέτρεψε την αξιολόγηση από τυπική διαδικασία σε μέγκενη που απειλεί με ασφυξία τη χώρα.

Είναι γνωστό ότι οι εξυπνάδες πληρώνονται. Αλλά τις εξυπνάδες των κυβερνώντων συνεχίζουν να τις πληρώνουν οι έλληνες πολίτες. Και τις πληρώνουν όλο και ακριβότερα. Το παραμύθι της, η κυβέρνηση το ήθελε χωρίς δράκο, αλλά με εχθρούς. Σύμφωνα με την εκδοχή της, ο εχθρός που ζητεί προληπτικά 3,6 δισ. ευρώ είναι το ΔΝΤ. Δηλαδή ο οργανισμός που η κυβέρνηση πίστευε ότι τον είχε εξοντώσει πολιτικά, με τον τρόπο που χειρίστηκε την υπόθεση των υποκλοπών. Αν όμως οι κυβερνώντες μπορούν να ενοχοποιούν κατά το δοκούν στο εσωτερικό, όπως και όποτε τους βολεύει, αδυνατούν να κάνουν κατάχρηση της εξουσίας τους στο εξωτερικό. Το ΔΝΤ έχει βγει ενδυναμωμένο από τα γεγονότα της τελευταίας περιόδου. Ακόμη χειρότερα: η απόφαση για επιπλέον μέτρα 3,6 δισ. ευρώ προέκυψε από το διόλου παραμυθένιο Eurogroup της περασμένης εβδομάδας – δηλαδή από το όργανο των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης που υιοθέτησαν το τέρας. Λογικό, αφού και εκεί η Αθήνα δυσκολεύεται να βρει πια φίλους, ενώ η κατανόηση στερεύει.  

Τα υπόλοιπα είναι γνωστά. Η διαπραγμάτευση για την αξιολόγηση έχει βρεθεί εδώ και εβδομάδες σε αδιέξοδο που διαρκώς βαθαίνει. Το ερώτημα δεν είναι αν με τα 3,6 δισ. το παραμύθι της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τελειώνει. Αλλά πώς θα τελειώσουν όλα αυτά ομαλά. Διότι έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, τα προβλήματα των κυβερνώντων έχουν καταστεί προβλήματα μιας χώρας που έχει πάψει πλέον να παραμυθιάζεται.