[Εμπιστευτικά] Κινείται
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Αν σας έλεγα ότι η Κεντροαριστερά τρέχει με χίλια, θα με παίρνατε για τρελό. Ε λοιπόν δεν θα το πω.
Θα συμφωνήσω ωστόσο με τον Γαλιλαίο: και όμως κινείται!..
Με τους (αργούς) ρυθμούς της, τις καχυποψίες της, τις ματαιοδοξίες της, τις γκρίνιες της και τις μιζέριες της… αλλά κινείται.
Κινείται μάλιστα σε μάλλον λογική βάση.
Αφενός έφτιαξε μια διερευνητική Επιτροπή από αξιοπρεπείς παρουσίες του χώρου που δεν κουβαλούν πολιτική φθορά ούτε εμπλέκονται σε κυβερνητικές και κομματικές αμαρτίες.
Αφετέρου παραμέρισαν κάπως οι καραμπινάτες περιπτώσεις του παρελθόντος, κυρίως του ΠΑΣΟΚ. Δεν δημιουργείται έτσι η αίσθηση μιας πασοκικής αναπαλαίωσης.
[Ακόμη και οι αποστάσεις από τον Παπανδρέου και τους δικούς του είναι αυτονόητες. Επιβάλλονται από το βάρος μιας διακυβέρνησης και μιας διάσπασης που (δικαίως ή αδίκως, δεν είναι της στιγμής…) έχουν καταδικαστεί από τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού και της παράταξης.
Οι μνήμες, οι πληγές και οι ετυμηγορίες είναι πρόσφατες. Δεν γίνεται να εμφανιστούν ξαφνικά σαν να μην τρέχει τίποτα για να φτιάξουν τη νέα Κεντροαριστερά. Χρειάζεται χρόνος.]
Εως εδώ λοιπόν μια χαρά. Η συνέχεια είναι στα χέρια τους.
Ασφαλώς, στα χέρια της Επιτροπής – αν κινηθεί με λίγη ενεργητικότητα, αποφασιστικότητα και φαντασία…
Αλλά κυρίως στα χέρια των υπολοίπων. Διότι το εγχείρημα θα αποκτήσει ουσία και προοπτική μόνο αν το πιστέψουν και το υπηρετήσουν όσοι το αποτελούν.
Ούτως ή άλλως, βασικές πολιτικές διαφορές δεν υπάρχουν, ούτε τρομακτικές αποκλίσεις μεταξύ τους.
Η ίδια η καταθλιπτική ευρωπαϊκή πραγματικότητα επιβάλλει ευρύτερες συνεργασίες μεταξύ των παραδοσιακών πολιτικών οικογενειών που συγκρότησαν την Ευρωπαϊκή Ενωση, αν θέλουν να μη διαλυθεί.
Με άλλα λόγια, επιβάλλει τη στρατηγική συμπόρευση της Κεντροδεξιάς και της Κεντροαριστεράς απέναντι στους φυγόκεντρους λαϊκισμούς της Δεξιάς και της Αριστεράς.
Το ζητούμενο λοιπόν για την Κεντροαριστερά είναι να επιτύχει αυτήν τη συμπόρευση με όρους ισορροπίας και ισοτιμίας, όχι ως χρεοκοπημένος συγγενής. Και θα το επιτύχει μόνο αν βελτιώσει τους σημερινούς συσχετισμούς δυνάμεων – στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη…
Να θυμίσω ότι ακόμη κι ο πρόεδρος Ολάντ (που τρέχουμε να βάλει πλάτη) μετράει με το ζόρι 14%-15% στις δημοσκοπήσεις και με τα σημερινά δεδομένα ουδείς του δίνει την παραμικρή πιθανότητα να επανεκλεγεί το 2017.
Σε αυτό το νέο ευρωπαϊκό περιβάλλον η ελληνική Κεντροαριστερά έχει απολύτως τη θέση της, αρκεί να την κατακτήσει. Και για να την κατακτήσει, πρέπει να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και των προκλήσεων.
Τα υπόλοιπα είναι φτηνό κουτσομπολιό.
Google news
