[Μικροπολιτικός] Ο Αδωνις, ο Παπασταύρου και ο Τόμσεν

Ο Αδωνις Γεωργιάδης αντιλαμβάνεται περίπου ως πατριωτικό καθήκον την υπεράσπιση του Σταύρου Παπασταύρου, καθώς – σε αντίθεση με τη μόδα της εποχής – δεν εστιάζει στη δικηγορική δραστηριότητα του πρώην συμβούλου του Αντώνη Σαμαρά, αλλά στην πολύμηνη διαπραγματευτική μάχη με τους εκπροσώπους της τρόικας – πριν αυτοί γίνουν θεσμοί και κουαρτέτο. Εξού και η καθ’ υπερβολήν πρότασή του, αντί να πετροβολείται ο δικηγόρος, να πάρει κάποιος δρόμος το όνομά του!

Η ειρωνική αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ, που αναζητεί οδούς στον Παναμά ή τις Παρθένους Νήσους για να τιμηθεί ο Παπασταύρου και κάλεσε εκ νέου την ηγεσία της ΝΔ να τον αποκηρύξει, δεν με εξέπληξε.

Πληροφορούμαι, ωστόσο, ότι παρά τα βάσανά του και τη στοχοποίηση διαρκείας προσωπικά από τον Αλέξη Τσίπρα, ο Παπασταύρου εξακολουθεί να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στο μέτωπο με τους δανειστές. Και επειδή έχει πικρή εμπειρία από τους τακτικισμούς του Πολ Τόμσεν, μάλλον χάρηκε από τα «αποκαλυπτήριά» του μέσω του περιβόητου διαλόγου με την Ντέλια Βελκουλέσκου. Για τον Παπασταύρου, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο δανός εκπρόσωπος του ΔΝΤ ποντάρει εκ νέου στην απειλή ενός πιστωτικού γεγονότος, προκειμένου να στριμώξει ακόμη μια ελληνική κυβέρνηση.