[Εμπιστευτικά] Γουέστερν
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Δεν ξέρω αν θα φτιαχτεί τελικά ο πολυτραγουδισμένος φορέας της Κεντροαριστεράς. Προς το παρόν, όμως, εξελίσσεται σε ένα γουέστερν της πολιτικής.
Οπου οι Κεντροαριστεροί παίζουν τους Ινδιάνους. Ολο και περισσότεροι αρχηγοί, όλο και λιγότερο στράτευμα.
Λέγαμε παλαιότερα πως αν πετάξεις πέτρα στην Κεντροαριστερά, θα πετύχεις είτε έναν αρχηγό είτε κάποιο εθνικό κεφάλαιο. Κι ομολογώ πως δεν είχα υπολογίσει τότε ότι η Φώφη μπορεί να ανακαλέσει από την εφεδρεία ακόμη και τον Παπανδρέου.
Το ερώτημα όμως είναι απλό κι από μόνο του προσδιορίζει την απάντηση.
Τι ακριβώς θέλουν να φτιάξουν αυτοί οι καλοί άνθρωποι;
Θέλουν να ξαναζήσουν το ΠΑΣΟΚ της νιότης τους; Ωραία ιδέα, αλλά τότε δεν χρειάζεται κόμμα. Αρκεί μια Λέσχη Απομάχων της πολιτικής, να μαζεύονται και να διηγούνται τις αναμνήσεις τους.
Θέλουν μια σύγχρονη κι ανανεωμένη κεντροαριστερή παράταξη; Ωραία ιδέα κι αυτή, αλλά τότε πρέπει να ξεχάσουν τα ανακυκλωμένα υλικά. Το νέο μαγαζί χρειάζεται καινούργιους πωλητές και φρέσκο εμπόρευμα.
Μπορούν να σκεφτούν κάτι άλλο και κάτι διαφορετικό; Εχει καλώς. Δεν μπορούν; Ας αφήσουν κανέναν άλλο να κάνει τη δουλειά.
Διότι ειλικρινά ακόμη δεν έχω καταλάβει το ζητούμενο.
Αν θέλουν να αναπαλαιώσουν ή να ανασυντάξουν το παλαιό ΠΑΣΟΚ, τότε γιατί τραβολογούν τον Θεοδωράκη; Μια χαρά είναι μεταξύ τους στη Χαριλάου Τρικούπη.
Αν πάλι θέλουν να φτιάξουν κάτι άλλο ή κάτι διαφορετικό, τότε πού τους ήρθε να ανοίξουν αλληλογραφία με τον Παπανδρέου ή τον Παπαθεμελή; Και γιατί όχι με τον Λεβέντη; Αυτός τουλάχιστον είναι κοινοβουλευτικός αρχηγός.
Δεν θέλω να παρερμηνευτώ: τα δύο σχέδια είναι εξίσου θεμιτά.
Είναι προφανές όμως πως αν δεν ξεκαθαρίσουν ποιο από τα δύο υπηρετούν, τότε αποκλείεται ποτέ να κάνουν οτιδήποτε.
Για έναν απλό λόγο. Επειδή η ασάφεια λειτουργεί πάντα ως πρόσχημα για όποιον δεν θέλει να δεσμευτεί. Κι όπως είπαμε: ο χώρος βρίθει από αρχηγούς.
Εδώ και μήνες συζητάμε να συγχωνευτούν ή να συντονιστούν οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και του Ποταμιού. Να υπενθυμίσω ότι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετέχουν ήδη στην ίδια ομάδα.
Αυτό θα ήταν ένα βήμα. Δεν έγινε, παρότι από τον Σεπτέμβριο κανένα κόμμα δεν διαφοροποιήθηκε ουσιαστικά από το άλλο. Τα ίδια λένε και τα ίδια ψηφίζουν κατά κανόνα.
Εξι μήνες αργότερα, οι αρχηγοί συνεχίζουν τη συζήτηση. Αλλά το στράτευμα του μεσαίου χώρου κουράστηκε, απελπίστηκε και λιγοστεύει. Ψάχνει διέξοδο ανάμεσα σε μια κυβέρνηση που παραπαίει και σε έναν Κυριάκο που άνοιξε λογαριασμό.
Με την ευκαιρία, δεν χρειάζεται να θυμίσω τι έπαθαν τελικά οι Ινδιάνοι.
Google news
