O πιο διορατικός, ο πιο τολμηρός, ο πιο κυνικός ήταν κάποιος Ορμπαν. Δικαιολογημένα θα του απονέμαμε τον τίτλο του «αρχηγού των νεκροθαφτών». Με τα συρματοπλέγματα που έστησε πριν από έναν χρόνο και με τις εμπρηστικές δηλώσεις που έκανε, ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας έδειξε τον τρόπο για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Τον καταγγείλαμε φυσικά τότε, ως χώρα, ως ήπειρος και ως άνθρωποι. Τον είπαμε αδίστακτο, τον είπαμε απάνθρωπο, τον είπαμε ρατσιστή. Μέσα μας, όμως, ζηλεύαμε λίγο την αποφασιστικότητά του.
Αυτό ήταν το πρώτο όπλο: η οχύρωση, η περιχαράκωση, η απώθηση, ο σαφής διαχωρισμός ανάμεσα σ’ «εμάς» και τους «άλλους». Παράλληλα, χρησιμοποιήθηκαν συμπληρωματικές τακτικές ψυχολογικού χαρακτήρα. Μερικές δεν έπιασαν. Ο ισχυρισμός, για παράδειγμα, ότι οι πρόσφυγες είναι ένας δούρειος ίππος για να περάσουν στην Ευρώπη οι τζιχαντιστές κατέπεσε γρήγορα: πρώτον, επειδή οι επίδοξοι τρομοκράτες βρίσκονται ήδη στην Ευρώπη και, δεύτερον, επειδή το ποσοστό των προσφύγων που θα μπορούσε να χαρακτηριστούν ύποπτοι αποδείχθηκε πως ήταν μικρότερο του 0,1%. Πιο αποτελεσματική ήταν η παροχή αντικινήτρων. Το έκαναν οι Δανοί με την κατάσχεση των τιμαλφών των προσφύγων, το έκαναν οι Γάλλοι με την προβολή της «ζούγκλας» του Καλαί και τις επιθέσεις στην «αφελή» Μέρκελ (ο Μανουέλ Βαλς αξίζει τον τίτλο του «υπαρχηγού των νεκροθαφτών»), πήγαμε να το κάνουμε κι εμείς απομακρύνοντας τις χημικές τουαλέτες από την Πλατεία Βικτωρίας, αλλά είμαστε άτυχοι, οι δικοί μας οι πρόσφυγες είναι πεισματάρηδες.
Τις τελευταίες ημέρες μπήκε σε εφαρμογή το πιο μεγάλο κόλπο: αφού οι απελπισμένοι δεν βάζουν μυαλό, θα τους αλλάξουμε όνομα ώστε να μπορούμε να τους ξαποστέλνουμε πιο εύκολα – και με τον νόμο. Στο εξής, πρόσφυγες θα ονομάζουμε μόνο τους Σύρους. Ολοι οι άλλοι, Αφγανοί, Ιρακινοί, Μαροκινοί και το κακό συναπάντημα, θα αποκαλούνται μετανάστες. Και ως μετανάστες, θα θεωρούνται ανεπιθύμητοι και θα επιστρέφονται. Σύμφωνα με τους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», έχει κλείσει ήδη και σχετική συμφωνία με την Τουρκία. Τι έδωσε σε αντάλλαγμα ο Ντόναλντ Τουσκ στους συνομιλητές του, παραμένει άγνωστο. Ο Νταβούτογλου, πάντως, κάτι είπε για ξεπάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων ανάμεσα στη χώρα του και την Ευρωπαϊκή Ενωση. Μα ενδιαφέρεται τελικά η Τουρκία να ενταχθεί στην Ενωση; Και ποια ακριβώς Ενωση;
Αν κι αυτό το κόλπο δεν πιάσει, δεν θα μένει παρά η «μέθοδος Σουίφτ». Στο περίφημο έργο του «Μια σεμνή πρόταση», ο αγγλοϊρλανδός σατιρικός δοκιμιογράφος είχε προτείνει στους φτωχούς να πωλούν τα παιδιά τους ως τροφή για τους πλούσιους. Με τον τρόπο αυτόν, σάρκαζε ο Τζόναθαν Σουίφτ, τα παιδιά των φτωχών θα πάψουν να αποτελούν βάρος για τους γονείς τους και θα καταστούν ωφέλιμα για την κοινωνία. Να λοιπόν τι θα μπορούσε να γίνει και με τα παιδιά των προσφύγων, που δοκιμάζουν τις ευαισθησίες μας αφήνοντας κάθε τόσο την τελευταία τους πνοή στη θάλασσα ή λιποθυμώντας στις πλατείες. Με την κατάλληλη έκπτωση, θα μπορούσαν μάλιστα να τα αγοράζουν και οι φτωχοί, κρίση έχουμε. Εντάξει, ας μην το παρακάνουμε, ας μην το καθιερώσουμε, ας είναι μια μέθοδος «εσχάτης καταφυγής», last resort που λένε και στα χωριά της Ευρώπης.